{"id":2025,"date":"2022-07-13T10:27:22","date_gmt":"2022-07-13T08:27:22","guid":{"rendered":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/?page_id=2025"},"modified":"2025-06-10T17:35:08","modified_gmt":"2025-06-10T15:35:08","slug":"santoral","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/santoral\/","title":{"rendered":"","raw":""},"content":{"rendered":"<div id=\"tdi_27\" class=\"tdc-zone\"><div class=\"tdc_zone tdi_28  wpb_row td-pb-row\"  >\n<style scoped>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_28{\r\n                    min-height: 0;\r\n                }\n<\/style><div id=\"tdi_29\" class=\"tdc-row stretch_row_content td-stretch-content\"><div class=\"vc_row tdi_30  wpb_row td-pb-row\" >\n<style scoped>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_30,\r\n                .tdi_30 .tdc-columns{\r\n                    min-height: 0;\r\n                }.tdi_30,\r\n\t\t\t\t.tdi_30 .tdc-columns{\r\n\t\t\t\t    display: block;\r\n\t\t\t\t}.tdi_30 .tdc-columns{\r\n\t\t\t\t    width: 100%;\r\n\t\t\t\t}.tdi_30:before,\r\n\t\t\t\t.tdi_30:after{\r\n\t\t\t\t    display: table;\r\n\t\t\t\t}\n<\/style><div class=\"vc_column tdi_32  wpb_column vc_column_container tdc-column td-pb-span12\">\n<style scoped>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_32{\r\n                    vertical-align: baseline;\r\n                }.tdi_32 > .wpb_wrapper,\r\n\t\t\t\t.tdi_32 > .wpb_wrapper > .tdc-elements{\r\n\t\t\t\t    display: block;\r\n\t\t\t\t}.tdi_32 > .wpb_wrapper > .tdc-elements{\r\n\t\t\t\t    width: 100%;\r\n\t\t\t\t}.tdi_32 > .wpb_wrapper > .vc_row_inner{\r\n\t\t\t\t    width: auto;\r\n\t\t\t\t}.tdi_32 > .wpb_wrapper{\r\n\t\t\t\t    width: auto;\r\n\t\t\t\t    height: auto;\r\n\t\t\t\t}\n<\/style><div class=\"wpb_wrapper\" ><div class=\"tdm_block td_block_wrap tdm_block_image_info_box tdi_33 tdm-content-horiz-center tdm-content-vert-center td-image-info-box-style-2 td-pb-border-top td_block_template_1 tdm-mobile-full\"  data-td-block-uid=\"tdi_33\" ><div class=\"td-block-width\"><div class=\"td-block-row\"><div class=\"td-block-span12 tdm-col\"><div class=\"tdm-image-wrap \"><div class=\"tdm-image-border\"><span class=\"tdm-image-border0\"><\/span><span class=\"tdm-image-border1\"><\/span><span class=\"tdm-image-border2\"><\/span><\/div><div class=\"tdm-image-box\" style=\"background-image: url('https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/Santoral-scaled.jpg');\" ><\/div><div class=\"tdm-image-description\"><h3 class=\"tdm-title-md\"><\/h3><div class=\"tdm-image-meta\"><p><\/p><\/div><\/div><\/div><\/div><div class=\"clearfix\"><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><div id=\"tdi_34\" class=\"tdc-row\"><div class=\"vc_row tdi_35 margenes wpb_row td-pb-row\" >\n<style scoped>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_35,\r\n                .tdi_35 .tdc-columns{\r\n                    min-height: 0;\r\n                }.tdi_35,\r\n\t\t\t\t.tdi_35 .tdc-columns{\r\n\t\t\t\t    display: block;\r\n\t\t\t\t}.tdi_35 .tdc-columns{\r\n\t\t\t\t    width: 100%;\r\n\t\t\t\t}.tdi_35:before,\r\n\t\t\t\t.tdi_35:after{\r\n\t\t\t\t    display: table;\r\n\t\t\t\t}\n<\/style><div class=\"vc_column tdi_37  wpb_column vc_column_container tdc-column td-pb-span12\">\n<style scoped>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_37{\r\n                    vertical-align: baseline;\r\n                }.tdi_37 > .wpb_wrapper,\r\n\t\t\t\t.tdi_37 > .wpb_wrapper > .tdc-elements{\r\n\t\t\t\t    display: block;\r\n\t\t\t\t}.tdi_37 > .wpb_wrapper > .tdc-elements{\r\n\t\t\t\t    width: 100%;\r\n\t\t\t\t}.tdi_37 > .wpb_wrapper > .vc_row_inner{\r\n\t\t\t\t    width: auto;\r\n\t\t\t\t}.tdi_37 > .wpb_wrapper{\r\n\t\t\t\t    width: auto;\r\n\t\t\t\t    height: auto;\r\n\t\t\t\t}\n<\/style><div class=\"wpb_wrapper\" ><div class=\"td_block_wrap tdb_title tdi_38 tdb-page-title td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_38\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_38 .tdb-title-text{\r\n\t\t\t\t\tcolor: #ffffff;\r\n\t\t\t\t}.tdi_38 .tdb-add-text{\r\n\t\t\t\t\tcolor: #007cb4;\r\n\t\t\t\t}.tdi_38 .tdb-title-line:after{\r\n\t\t\t\t\theight: 2px;\r\n\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\tbottom: 40%;\r\n\t\t\t\t}.tdi_38 .tdb-title-line{\r\n\t\t\t\t\theight: 50px;\r\n\t\t\t\t}.td-theme-wrap .tdi_38{\r\n\t\t\t\t\ttext-align: left;\r\n\t\t\t\t}.tdi_38 .tdb-first-letter{\r\n\t\t\t\t\tleft: -0.36em;\r\n\t\t\t\t\tright: auto;\r\n\t\t\t\t}\n<\/style><div class=\"tdb-block-inner td-fix-index\"><h1 class=\"tdb-title-text\"><span class=\"tdb-add-text\">Santoral<\/span>Sample Page Title<\/h1><div><\/div><div class=\"tdb-title-line\"><\/div><\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_39 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_39\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_39 a{\r\n\t\t\t        color: #007cb4;\r\n\t\t        }.tdi_39 a:hover{\r\n\t\t\t        color: #00128c;\r\n\t\t        }\n<\/style><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p>A chamada \u00e1 santidade \u00e9 permanente na Igrexa. Todos os bautizados est\u00e1n chamados a ser reflexo do amor de Deus. Alg\u00fans o fan dunha maneira m\u00e1is brillante, son os que a Igrexa canoniza. Pero hai moitos outros, os \u00absantos da porta do lado\u00bb que, a trav\u00e9s dunha vida sinxela, xeran vida e esperanza nos lugares onde crecen e viven. A diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol publicou en 2003 un libro co t\u00edtulo \u00abTestemu\u00f1as da fe na Diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol\u00bb. Tr\u00e1tase de trinta e seis monograf\u00edas de homes e mulleres, sacerdotes, relixiosos e laicos, que pasaron \u00e1 historia da nosa comunidade.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_40 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_40\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_40 a{\r\n\t\t\t        color: #007cb4;\r\n\t\t        }.tdi_40 a:hover{\r\n\t\t\t        color: #00128c;\r\n\t\t        }\n<\/style><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><h4><strong>Calendario diocesano<\/strong><\/h4>\n<p>Aqu\u00ed aparecen as festas com\u00fans dos santos canonizados que son motivo de festa na nosa Igrexa diocesana:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Calendario.pdf\">DESCARGA Decreto de Santa S\u00e9 e novo calendario (PDF)<\/a><\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_41 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_41\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_41 a{\r\n\t\t\t        color: #007cb4;\r\n\t\t        }.tdi_41 a:hover{\r\n\t\t\t        color: #00128c;\r\n\t\t        }\n<\/style><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>7 de xaneiro<\/strong><em>: San Xiao<\/em>, m\u00e1rtir, patr\u00f3n secundario da <a href=\"\/concatedral\/\">Concatedral de San Xiao<\/a> e da cidade de Ferrol. Festa na cidade de Ferrol e memoria libre en toda a diocese.<br \/>\nSan Xiao goza de gran devoci\u00f3n na nosa diocese. Moitas son as igrexas dedicadas a este santo sendo o patr\u00f3n da cidade de Ferrol. Tr\u00e1tase dun santo m\u00e1rtir, en Antince (Exipto). Morreu na persecuci\u00f3n de Diocleciano a finais do s\u00e9culo III. Fillo dunha rica familia, foi obrigado a casar polos seus pais cunha moza chamada Basilisa. Habendo feito voto de castidade perpetua, segundo a tradici\u00f3n, ambos determinan manterse castos entregando as s\u00faas vidas plenamente aos demais. Reparten os seus bens e viven en senllos mosteiros onde acode multitude de persoas arrastradas pola s\u00faa virtude e ensinos. Na persecuci\u00f3n, ambos son martirizados, sendo san Xiao degolado.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_42 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_42\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>1 de marzo<\/strong>: <em>San Rosendo<\/em>, bispo, patr\u00f3n secundario da diocese e patr\u00f3n secundario da cidade de Mondo\u00f1edo. Festa.<br \/>\nNacido o 26 de novembro do ano 907 preto de Santo Tirso, nas inmediaci\u00f3ns da cidade de Porto (Portugal), a\u00ednda hoxe se conserva a p\u00eda bautismal na parroquia de San Miguel do Couto, preto do monte Cordova. Foi bispo de San Marti\u00f1o de Mondo\u00f1edo (Foz) e Iria (Santiago de Compostela). Promotor de numerosos mosteiros por todo o territorio do noroeste peninsular, como o de San Xo\u00e1n de Caaveiro (A Coru\u00f1a), sendo a s\u00faa fundaci\u00f3n emblem\u00e1tica o mosteiro de Celanova (Ourense), onde falecer\u00eda o 1 de marzo de 977. Esta abad\u00eda foi centro de referencia para m\u00e1is de cincuenta mosteiros e priorados de toda Espa\u00f1a. Foi canonizado a finais do s\u00e9culo XII, polo cardeal Jacinto Bobo, en 1172, sendo legado pontificio en Espa\u00f1a, quen chegando a Papa, co nome de Clemente III, o 9 de outubro de 1195, estendeu o seu culto a toda a Igrexa<br \/>\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/Misa-estacional-de-San-Rosendo.pdf\">Descarga: Texto para a misa do D\u00eda de San Rosendo (PDF)<\/a><\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_43 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_43\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>20 de marzo<\/strong>: <em>San Marti\u00f1o de Dumio<\/em>, bispo. Memoria.<br \/>\nSan Marti\u00f1o de Dumio (Panonia, actual Hungr\u00eda, entre 510\/520-Braga, 579\/580) foi bispo e te\u00f3logo. Tras a s\u00faa mocidade e peregrinaci\u00f3n a Palestina e Roma, onde co\u00f1eceu o monacato, instalouse en Dumio, preto da capital dos suevos, Braga, onde fundou un mosteiro. Pronto este mosteiro converteuse en foco de espiritualidade e de cultura na zona noroeste da pen\u00ednsula ib\u00e9rica. En torno ao 556 f\u00fandase a diocese de Dumio, e cons\u00e1grase a Mart\u00edn como o seu primeiro bispo. A influencia de Mart\u00edn na corte foi decisiva para a s\u00faa conversi\u00f3n do arrianismo ao catolicismo. Igualmente, influ\u00edu notablemente na reforma do clero e na formaci\u00f3n dos humildes campesi\u00f1os coa s\u00faa predicaci\u00f3n e os seus numerosos escritos. Nomeado tam\u00e9n arcebispo de Braga, tivo un papel fundamental na convocatoria de concilios e na difusi\u00f3n do monacato. A s\u00faa influencia \u00e9 grande na diocese de Mondo\u00f1edo pola vinculaci\u00f3n hist\u00f3rica desta Igrexa coa de Braga, da que chegou a depender nos seus inicios.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_44 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_44\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>Marzo-Abril<\/strong> &#8211; <strong>Luns da Oitava de Pascua<\/strong>: Benaventurada Virxe Mar\u00eda de Chamorro, patroa principal da cidade de Ferrol. Solemnidade.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_45 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_45\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>4 de setembro<\/strong>: <em>Aniversario da<\/em> <em>ordenaci\u00f3n episcopal<\/em> do bispo monse\u00f1or Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos (2021).<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_46 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_46\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>8 de setembro<\/strong>: <em>Natividade da Benaventurada Virxe Mar\u00eda baixo a advocaci\u00f3n dos Remedios<\/em>, patroa principal da diocese e patroa principal da cidade de Mondo\u00f1edo. Solemnidade.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_47 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_47\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>10 de setembro<\/strong>: <em>San Pedro de Mezonzo<\/em>, bispo. Memoria.<br \/>\nNaceu en Curtis (A Coru\u00f1a), no ano 930, fillo dos nobres Mart\u00edn Placentiz e Mustacia de Exi\u00f3niz, quenes lle deron unha esmerada educaci\u00f3n mentres serv\u00edan aos seus se\u00f1ores. Con tan s\u00f3 18 anos nome\u00e1rono capel\u00e1n da familia, coa que viviu ata os 22 anos, idade \u00e1 cal ingresou no mosteiro de Santa Mar\u00eda de Mezonzo para dedicarse de cheo ao estudo e a oraci\u00f3n, adquirindo fama de gran sabedor\u00eda intelectual e humana. No ano 955 pasa ao mosteiro de Santa Mar\u00eda de Sobrado (tras absorber este a o de Mezonzo), onde chegar\u00eda a abade, levando ao mosteiro a converterse nun dos centros relixiosos m\u00e1is importantes da cristiandade hispana. O seu goberno foi tan extraordinario que lle levou a ser nomeado abade do mosteiro de San Paio de Antealtares, cuxos monxes benedictinos custodiaban e administraban o culto ao ap\u00f3stolo e onde se converteu en confidente de san Rosendo, bispo de Iria Flavia e da sede apost\u00f3lica de Santiago.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_48 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_48\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_49 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_49\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_49 a{\r\n\t\t\t        color: #007cb4;\r\n\t\t        }.tdi_49 a:hover{\r\n\t\t\t        color: #00128c;\r\n\t\t        }\n<\/style><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>19 de outubro<\/strong>: <em>Dedicaci\u00f3n da<\/em> <a href=\"\/catedral\/\"><em>Santa Igrexa Catedral Bas\u00edlica de Mondo\u00f1edo<\/em><\/a>: Na catedral, solemnidade; na diocese, festa.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_50 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_50\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_50 a{\r\n\t\t\t        color: #007cb4;\r\n\t\t        }.tdi_50 a:hover{\r\n\t\t\t        color: #00128c;\r\n\t\t        }\n<\/style><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>6 de novembro<\/strong>: San Inocencio de la Inmaculada Canoura Arnau, presb\u00edtero, e compa\u00f1eiros, m\u00e1rtires: beatos Antonio L\u00f3pez Couceiro, presb\u00edtero, Mar\u00eda de la Presentaci\u00f3n Garc\u00eda Ferreiro e Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre, virxes. Memoria.<\/p>\n<p><em>San Inocencio Canoura<\/em><br \/>\nNaceu en Santa Ic\u00eda do Valadouro (Lugo) o 10 de marzo de 1887-Tur\u00f3n, foi un sacerdote pasionista, martirizado durante a Revoluci\u00f3n de Asturias de 1934. O seu nome civil foi Manuel Canoura Arnau. De familia moi sinxela, de aldea, a s\u00faa infancia pasouna pastoreando ovellas. Aos 14 anos ingresou na Congregaci\u00f3n da Paix\u00f3n en Pe\u00f1afiel. M\u00e1is tarde realizou o noviciado e emitiu a profesi\u00f3n relixiosa en 1905, co nome de Inocencio. \u00c9 un nome prof\u00e9tico: \u00e9 tanto m\u00e1is inocente, cando m\u00e1is culpables son os seus verdugos. Aos 26 anos \u00e9 ordenado sacerdote. Ensina filosof\u00eda, teolox\u00eda e letras aos estudantes pasionistas. Era un mestre moi preparado e claro na s\u00faa expresi\u00f3n, tam\u00e9n confiable e comprensivo. En setembro de 1934 foi destinado a Mieres na inquieta rexi\u00f3n mineira de Asturias, onde xa estivera sendo moi co\u00f1ecido e apreciado. Os Irm\u00e1ns de La Salle p\u00eddenlle que se dirixa a Tur\u00f3n, para confesar a uns nenos. Ao d\u00eda seguinte, o 5 de outubro, \u00e9 arrestado con toda a comunidade. Todos dan probas de serenidade e \u00e1nimo. Fan oraci\u00f3n, prep\u00e1ranse ao encontro con Cristo conscientes xa da s\u00faa sorte. Pasan o primeiro d\u00eda sen comer nada. Despois unha devota se\u00f1ora logra levarlles un pouco de alimento. Cara \u00e1 unha da madrugada do 9 de outubro foron levados ao cemiterio onde fora xa escavada unha fosa com\u00fan. Interc\u00e1mbianse de novo a absoluci\u00f3n e dir\u00edxense ao martirio orando en voz baixa. Todos son postos en fila xunto \u00e1 fosa e logo fusilados. Os corpos dos m\u00e1rtires son exhumados case de inmediato. Os oito irm\u00e1ns das Escolas Cristi\u00e1s foron transferidos a Bujedo, mentres que o pai Inocencio a Mieres, xunto aos seus co-irm\u00e1ns. Xo\u00e1n Paulo II decl\u00e1raos beatos o 29 de abril e santos o 21 de novembro de 1999.<\/p>\n<p><em>Beato Antonio L\u00f3pez Couceiro<\/em><br \/>\nNaceu en Ferrol, a\u00ednda que pasou a s\u00faa infancia en Betanzos. Ingresa no Seminario de Ourense en 1884, pasando ao Seminario Conciliar de Santiago para estudar Teolox\u00eda. No convento dominicano de Padr\u00f3n vestiu o h\u00e1bito e en 1893 \u00e9 ordenado sacerdote. En 1912 pide ser contado entre os restauradores da Provincia de Arag\u00f3n. Home de aut\u00e9ntico esp\u00edrito relixioso e elevado sentido de austeridade, d\u00e1 exemplo no desempe\u00f1o dos ministerios conventuais encomendados, de vida mortificada e de dominio do seu temperamento. M\u00e1rtir da Igrexa cat\u00f3lica (Calanda, 1936). Foi beatificado o 28 de outubro de 2007.<\/p>\n<p><em>Beata Mar\u00eda da Presentaci\u00f3n<\/em><br \/>\nNaceu en Vilalba o 9 de novembro de 1896. Era filla de Julio Garc\u00eda Galil\u00e1n, vallisoletano e notario de Vilalba no momento do nacemento, e de Mar\u00eda de la Esclavitud Ferreiro Lago, natural de Mondo\u00f1edo. Os seus av\u00f3s paternos proced\u00edan de Nava del Rey (Valladolid) e os av\u00f3s maternos foron Jes\u00fas Ferreiro e Hermida, presidente da Sala de Audiencia Territorial de Valladolid, e Pascuala de Lago Montenegro, natural de Mondo\u00f1edo. Pertenc\u00eda por tanto, a unha familia acomodada e de acrisolada relixiosidade, na que non faltaron vocaci\u00f3ns sacerdotais e relixiosas. Por iso, non pode estra\u00f1ar que, vendo este clima cristi\u00e1n, preferise abandonar a vida tranquila e confortable ao obxecto de dedicala \u00e1 s\u00faa verdadeira vocaci\u00f3n: a adoraci\u00f3n permanente do Sant\u00edsimo Sacramento e a educaci\u00f3n das mulleres en situaci\u00f3n de prostituci\u00f3n. En 1931 profesou perpetuamente. Destinada a Almer\u00eda, dedic\u00e1base ao ensino das colexialas. Nos inicios da persecuci\u00f3n relixiosa que sufriu Espa\u00f1a nos inicios do s\u00e9culo XX sufriu encarceramento polos milicianos do bando republicano. Por causas que desco\u00f1ecemos, foi liberada xunto a Blasa de Mar\u00eda, outra relixiosa adoratriz, e desprazouse a vivir coas relixiosas da comunidade a Madrid. O d\u00eda 28 de xullo de 1936 a comunidade tivo que abandonar o seu convento da r\u00faa Duque de Osuna en Madrid. A primeiros de agosto a superiora xeral logrou alugar o cuarto piso do n\u00famero 15 da r\u00faa Costanilla de los \u00c1ngeles, en pleno centro da cidade, onde acharon refuxio as relixiosas de distintas casas. Al\u00ed estiveron en condici\u00f3ns moi austeras, sen abandonar nunca a adoraci\u00f3n perpetua da eucarist\u00eda. Pero era imposible que a s\u00faa presenza pasase desapercibida aos ollos dos milicianos, que varias veces se presentaron na casa para efectuar rexistros. O d\u00eda 9 de novembro, a media tarde, cando se celebraba os aniversarios de Mar\u00eda da Presentaci\u00f3n, tivo lugar un bombardeo das tropas nacionais; pouco despois os milicianos irromperon no piso e obrigaron a baixar a todas as s\u00faas ocupantes, que foron metidas a empux\u00f3ns nun cami\u00f3n e levadas \u00e1 checa de Fomento. De al\u00ed foron levadas \u00e1s tapias do cemiterio da Almudena, onde 23 relixiosas adoratrices foron fusiladas na madrugada do 10 de novembro. A madre Manuela do Sacro Coraz\u00f3n, que fac\u00eda as veces de superiora, puido dar a sacra comu\u00f1\u00f3n a todas antes de morrer. Foi beatificada en Roma o 28 de outubro de 2007 polo papa Benedicto XVI. A s\u00faa festa cel\u00e9brase o 6 de novembro. Os seus restos mortais descansan na capela de Casa Madre en Madrid.<strong><br \/>\n<\/strong><\/p>\n<p><em>Beata Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre<br \/>\n<\/em>Naceu en Ferrol o 23 de maio de 1881, bautizada na parroquia castrense de San Francisco. Foi fusilada en Madrid en novembro de 1936. Beatificada en Roma o 10 de maio de 1998 polo papa beato Xo\u00e1n Paulo II, xunto a outras seis irm\u00e1s do mosteiro da Visitaci\u00f3n (Salesas). Era a maior de cinco irm\u00e1ns. Desde pequena quixo ser carmelita e a s\u00faa maior diversi\u00f3n era vestirse de monxa co primeiro que atopaba. O seu pai, Emilio Barreira, comandante de Mari\u00f1a, e a s\u00faa nai, Mar\u00eda Izaguirre, procur\u00e1ronlle unha educaci\u00f3n relixiosa e adecuada. Destacaba polo seu car\u00e1cter afable e cari\u00f1oso. Coa s\u00faa familia trasladouse a Andaluc\u00eda, onde morreu o seu pai. T\u00edvose que quedar ao coidado da s\u00faa nai, un tanto enferma, o que lle impediu entrar no convento do Carmelo, como era o seu desexo, e tivo que facelo con 37 anos no das Salesas, que si o permit\u00eda. O 15 de outubro de 1918 entra no primeiro mosteiro da Visitaci\u00f3n de Madrid. O 18 de xullo de 1936 ten que abandonar o mosteiro, refuxi\u00e1ndose coas sete irm\u00e1s de comunidade nun piso. Tras unhas semanas de tranquilidade, foron denunciadas por ser relixiosas. Sufriron varios rexistros que culminaron coa s\u00faa detenci\u00f3n o 18 de novembro para levalas a fusilar. Elas, ao subir ao coche, fixeron serenamente o sinal da cruz ante o balbordo do pobo que ped\u00eda a s\u00faa morte. Lev\u00e1ronas a un escampado no cruzamento das r\u00faas de L\u00f3pez de Hoyos e Vel\u00e1zquez de Madrid, e al\u00ed, ao baixar do coche, mat\u00e1ronas.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_51 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_51\" ><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><p><strong>11 de novembro<\/strong>: <em>San Marti\u00f1o de Tours<\/em>, bispo. Memoria.<br \/>\nFillo dun tribuno romano, naceu en Sabaria, en Panonia, cara ao 315. Aos quince anos xa vest\u00eda o uniforme militar. Aos 18 anos recibiu o bautismo e abandonou a milicia para seguir a san Hilario de Poitiers, o seu mestre. Despois dun breve noviciado fundo dous mosteiros: Ligug\u00e9, o m\u00e1is antigo de Europa, e Marmoutier, que se converter\u00eda nun gran centro de vida relixiosa. Despois, elixido bispo de Circu\u00edtos, converteuse no grande evanxelizador de Francia. Morreu o 8 de novembro do 397 en Candes, durante unha visita pastoral. P\u00f3dese considerar como o primeiro santo non m\u00e1rtir con festa lit\u00farxica.<\/p>\n<\/div><\/div><div class=\"td_block_wrap td_block_text_with_title tdi_52 tagdiv-type td-pb-border-top td_block_template_1\"  data-td-block-uid=\"tdi_52\" >\n<style>\n\/* custom css - generated by TagDiv Composer *\/\n.tdi_52 a{\r\n\t\t\t        color: #007cb4;\r\n\t\t        }.tdi_52 a:hover{\r\n\t\t\t        color: #00128c;\r\n\t\t        }\n<\/style><div class=\"td-block-title-wrap\"><\/div><div class=\"td_mod_wrap td-fix-index\"><h4><strong>Cami\u00f1o dos altares<\/strong><\/h4>\n<p><em>Luis de Terelles y Noguerol<br \/>\n<\/em>Luis de Trelles e Noguerol naceu en Viveiro (Lugo) o 20 de agosto de 1819. Faleceu en Zamora o 1 de xullo de 1891, onde lle sorprendeu unha grave enfermidade cando visitaba as secci\u00f3ns da Adoraci\u00f3n. Os seus restos descansan na catedral desta cidade. Pol\u00edtico, avogado, xornalista, fundador da Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a e, actualmente, en proceso de beatificaci\u00f3n. Cursou estudos no Seminario de Mondo\u00f1edo e Leis en Santiago de Compostela. Exerceu a avogac\u00eda en Viveiro, A Coru\u00f1a e Madrid. Desempe\u00f1ou importantes cargos na xurisdici\u00f3n militar como auditor. Escribiu en diversos xornais e revistas. Foi deputado no Congreso. En 1862 co\u00f1ece en Par\u00eds a Adoraci\u00f3n Nocturna, adorando de noite por primeira vez o Sant\u00edsimo Sacramento. \u00c9 considerado Ap\u00f3stolo da Eucarist\u00eda no s\u00e9culo XIX polas s\u00faas obras eucar\u00edsticas e a s\u00faa gran actividade en impulsalas e fundalas: en 1858 as Conferencias de San Vicente de Pa\u00fal, en Viveiro; en 1868, o Culto Continuo a Xes\u00fas Sacramentado; en 1870, \u00abLa L\u00e1mpara del Santuario\u00bb, revista mensual da que foi o seu propietario, director e case \u00fanico redactor (1870-1891); en 1877, a Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a, que estendeu a todo o pa\u00eds en m\u00e1is de cincuenta secciones; en 1881, as Camareiras de Xes\u00fas Sacramentado. Distinguiuse como home de xenerosidade exemplar pola s\u00faa entrega ao pr\u00f3ximo, principalmente na III Guerra Carlista, creando unha comisi\u00f3n para os trocos de prisioneiros e foi nomeado Comisario Xeral de Trocos (1873-76), conseguindo librar da morte ou do cativerio a m\u00e1is de 20.000 prisioneiros. Con iso adiantouse ao dereito Humanitario Internacional en m\u00e1is de 50 anos.<br \/>\n<a href=\"http:\/\/fundaciontrelles.org\/\">Fundaci\u00f3n Luis de Trelles \u2013 Asociaci\u00f3n sen \u00c1nimo de Lucro (fundaciontrelles.org)<\/a><br \/>\n<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=xJ_hHkswSVA\">Luis de Trelles: Unha laica testemu\u00f1a da fe (Fundador da Adoraci\u00f3n Nocturna) \u2013 Youtube<\/a><\/p>\n<p><em> Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial<br \/>\n<\/em>Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial naceu en Ferrol o 25 de maio de 1978, e faleceu en Londres o 3 de xu\u00f1o de 2017. Co\u00f1\u00e9ceselle popularmente como o \u201cheroe do monopat\u00edn\u201d. A s\u00faa familia resid\u00eda e traballaba nas Pontes, onde pasou a s\u00faa infancia ata os nove anos e onde recibiu o bautismo e a primeira comu\u00f1\u00f3n. Trasl\u00e1dase a Madrid onde estuda Dereito e traballa no sector da banca. Vinculado \u00e1 Acci\u00f3n Cat\u00f3lica, a s\u00faa formaci\u00f3n relixiosa \u00e9 de ra\u00edces profundas que lle fan entregarse e ser sensible \u00e1s necesidades dos demais. O 3 de xu\u00f1o de 2017 enfr\u00f3ntase en Londres aos terroristas que est\u00e1n masacrando aos viandantes co seu monopat\u00edn. Al\u00ed sofre as feridas que lle provocan a morte. Iniciouse o proceso para a beatificaci\u00f3n, introduc\u00edndoo pola v\u00eda da caridade.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false,"raw":"[tdc_zone type=\"tdc_content\"][vc_row full_width=\"stretch_row_content td-stretch-content\" tdc_css=\"eyJhbGwiOnsiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==\"][vc_column tdc_css=\"eyJhbGwiOnsiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==\"][tdm_block_image_info_box box_style=\"style-2\" box_image=\"6115\" tds_button=\"tds_button3\" button_size=\"tdm-btn-md\" button_icon_size=\"18\" button_tdicon=\"tdc-font-fa tdc-font-fa-graduation-cap\" media_size_image_height=\"169\" media_size_image_width=\"300\" box_content_align_horizontal=\"content-horiz-center\" box_content_align_vertical=\"content-vert-center\"][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=\"margenes\"][vc_column][tdb_title title_color=\"#ffffff\" add_color=\"#007cb4\" add_text=\"Santoral\"][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\nA chamada \u00e1 santidade \u00e9 permanente na Igrexa. Todos os bautizados est\u00e1n chamados a ser reflexo do amor de Deus. Alg\u00fans o fan dunha maneira m\u00e1is brillante, son os que a Igrexa canoniza. Pero hai moitos outros, os \u00absantos da porta do lado\u00bb que, a trav\u00e9s dunha vida sinxela, xeran vida e esperanza nos lugares onde crecen e viven. A diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol publicou en 2003 un libro co t\u00edtulo \u00abTestemu\u00f1as da fe na Diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol\u00bb. Tr\u00e1tase de trinta e seis monograf\u00edas de homes e mulleres, sacerdotes, relixiosos e laicos, que pasaron \u00e1 historia da nosa comunidade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n<h4><strong>Calendario diocesano<\/strong><\/h4>\r\nAqu\u00ed aparecen as festas com\u00fans dos santos canonizados que son motivo de festa na nosa Igrexa diocesana:\r\n\r\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Calendario.pdf\">DESCARGA Decreto de Santa S\u00e9 e novo calendario (PDF)<\/a>\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>7 de xaneiro<\/strong><em>: San Xiao<\/em>, m\u00e1rtir, patr\u00f3n secundario da <a href=\"\/concatedral\/\">Concatedral de San Xiao<\/a> e da cidade de Ferrol. Festa na cidade de Ferrol e memoria libre en toda a diocese.\r\nSan Xiao goza de gran devoci\u00f3n na nosa diocese. Moitas son as igrexas dedicadas a este santo sendo o patr\u00f3n da cidade de Ferrol. Tr\u00e1tase dun santo m\u00e1rtir, en Antince (Exipto). Morreu na persecuci\u00f3n de Diocleciano a finais do s\u00e9culo III. Fillo dunha rica familia, foi obrigado a casar polos seus pais cunha moza chamada Basilisa. Habendo feito voto de castidade perpetua, segundo a tradici\u00f3n, ambos determinan manterse castos entregando as s\u00faas vidas plenamente aos demais. Reparten os seus bens e viven en senllos mosteiros onde acode multitude de persoas arrastradas pola s\u00faa virtude e ensinos. Na persecuci\u00f3n, ambos son martirizados, sendo san Xiao degolado.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>1 de marzo<\/strong>: <em>San Rosendo<\/em>, bispo, patr\u00f3n secundario da diocese e patr\u00f3n secundario da cidade de Mondo\u00f1edo. Festa.\r\nNacido o 26 de novembro do ano 907 preto de Santo Tirso, nas inmediaci\u00f3ns da cidade de Porto (Portugal), a\u00ednda hoxe se conserva a p\u00eda bautismal na parroquia de San Miguel do Couto, preto do monte Cordova. Foi bispo de San Marti\u00f1o de Mondo\u00f1edo (Foz) e Iria (Santiago de Compostela). Promotor de numerosos mosteiros por todo o territorio do noroeste peninsular, como o de San Xo\u00e1n de Caaveiro (A Coru\u00f1a), sendo a s\u00faa fundaci\u00f3n emblem\u00e1tica o mosteiro de Celanova (Ourense), onde falecer\u00eda o 1 de marzo de 977. Esta abad\u00eda foi centro de referencia para m\u00e1is de cincuenta mosteiros e priorados de toda Espa\u00f1a. Foi canonizado a finais do s\u00e9culo XII, polo cardeal Jacinto Bobo, en 1172, sendo legado pontificio en Espa\u00f1a, quen chegando a Papa, co nome de Clemente III, o 9 de outubro de 1195, estendeu o seu culto a toda a Igrexa\r\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/Misa-estacional-de-San-Rosendo.pdf\">Descarga: Texto para a misa do D\u00eda de San Rosendo (PDF)<\/a>\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>20 de marzo<\/strong>: <em>San Marti\u00f1o de Dumio<\/em>, bispo. Memoria.\r\nSan Marti\u00f1o de Dumio (Panonia, actual Hungr\u00eda, entre 510\/520-Braga, 579\/580) foi bispo e te\u00f3logo. Tras a s\u00faa mocidade e peregrinaci\u00f3n a Palestina e Roma, onde co\u00f1eceu o monacato, instalouse en Dumio, preto da capital dos suevos, Braga, onde fundou un mosteiro. Pronto este mosteiro converteuse en foco de espiritualidade e de cultura na zona noroeste da pen\u00ednsula ib\u00e9rica. En torno ao 556 f\u00fandase a diocese de Dumio, e cons\u00e1grase a Mart\u00edn como o seu primeiro bispo. A influencia de Mart\u00edn na corte foi decisiva para a s\u00faa conversi\u00f3n do arrianismo ao catolicismo. Igualmente, influ\u00edu notablemente na reforma do clero e na formaci\u00f3n dos humildes campesi\u00f1os coa s\u00faa predicaci\u00f3n e os seus numerosos escritos. Nomeado tam\u00e9n arcebispo de Braga, tivo un papel fundamental na convocatoria de concilios e na difusi\u00f3n do monacato. A s\u00faa influencia \u00e9 grande na diocese de Mondo\u00f1edo pola vinculaci\u00f3n hist\u00f3rica desta Igrexa coa de Braga, da que chegou a depender nos seus inicios.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>Marzo-Abril<\/strong> - <strong>Luns da Oitava de Pascua<\/strong>: Benaventurada Virxe Mar\u00eda de Chamorro, patroa principal da cidade de Ferrol. Solemnidade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>4 de setembro<\/strong>: <em>Aniversario da<\/em> <em>ordenaci\u00f3n episcopal<\/em> do bispo monse\u00f1or Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos (2021).\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>8 de setembro<\/strong>: <em>Natividade da Benaventurada Virxe Mar\u00eda baixo a advocaci\u00f3n dos Remedios<\/em>, patroa principal da diocese e patroa principal da cidade de Mondo\u00f1edo. Solemnidade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>10 de setembro<\/strong>: <em>San Pedro de Mezonzo<\/em>, bispo. Memoria.\r\nNaceu en Curtis (A Coru\u00f1a), no ano 930, fillo dos nobres Mart\u00edn Placentiz e Mustacia de Exi\u00f3niz, quenes lle deron unha esmerada educaci\u00f3n mentres serv\u00edan aos seus se\u00f1ores. Con tan s\u00f3 18 anos nome\u00e1rono capel\u00e1n da familia, coa que viviu ata os 22 anos, idade \u00e1 cal ingresou no mosteiro de Santa Mar\u00eda de Mezonzo para dedicarse de cheo ao estudo e a oraci\u00f3n, adquirindo fama de gran sabedor\u00eda intelectual e humana. No ano 955 pasa ao mosteiro de Santa Mar\u00eda de Sobrado (tras absorber este a o de Mezonzo), onde chegar\u00eda a abade, levando ao mosteiro a converterse nun dos centros relixiosos m\u00e1is importantes da cristiandade hispana. O seu goberno foi tan extraordinario que lle levou a ser nomeado abade do mosteiro de San Paio de Antealtares, cuxos monxes benedictinos custodiaban e administraban o culto ao ap\u00f3stolo e onde se converteu en confidente de san Rosendo, bispo de Iria Flavia e da sede apost\u00f3lica de Santiago.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>19 de outubro<\/strong>: <em>Dedicaci\u00f3n da<\/em> <a href=\"\/catedral\/\"><em>Santa Igrexa Catedral Bas\u00edlica de Mondo\u00f1edo<\/em><\/a>: Na catedral, solemnidade; na diocese, festa.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>6 de novembro<\/strong>: San Inocencio de la Inmaculada Canoura Arnau, presb\u00edtero, e compa\u00f1eiros, m\u00e1rtires: beatos Antonio L\u00f3pez Couceiro, presb\u00edtero, Mar\u00eda de la Presentaci\u00f3n Garc\u00eda Ferreiro e Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre, virxes. Memoria.\r\n\r\n<em>San Inocencio Canoura<\/em>\r\nNaceu en Santa Ic\u00eda do Valadouro (Lugo) o 10 de marzo de 1887-Tur\u00f3n, foi un sacerdote pasionista, martirizado durante a Revoluci\u00f3n de Asturias de 1934. O seu nome civil foi Manuel Canoura Arnau. De familia moi sinxela, de aldea, a s\u00faa infancia pasouna pastoreando ovellas. Aos 14 anos ingresou na Congregaci\u00f3n da Paix\u00f3n en Pe\u00f1afiel. M\u00e1is tarde realizou o noviciado e emitiu a profesi\u00f3n relixiosa en 1905, co nome de Inocencio. \u00c9 un nome prof\u00e9tico: \u00e9 tanto m\u00e1is inocente, cando m\u00e1is culpables son os seus verdugos. Aos 26 anos \u00e9 ordenado sacerdote. Ensina filosof\u00eda, teolox\u00eda e letras aos estudantes pasionistas. Era un mestre moi preparado e claro na s\u00faa expresi\u00f3n, tam\u00e9n confiable e comprensivo. En setembro de 1934 foi destinado a Mieres na inquieta rexi\u00f3n mineira de Asturias, onde xa estivera sendo moi co\u00f1ecido e apreciado. Os Irm\u00e1ns de La Salle p\u00eddenlle que se dirixa a Tur\u00f3n, para confesar a uns nenos. Ao d\u00eda seguinte, o 5 de outubro, \u00e9 arrestado con toda a comunidade. Todos dan probas de serenidade e \u00e1nimo. Fan oraci\u00f3n, prep\u00e1ranse ao encontro con Cristo conscientes xa da s\u00faa sorte. Pasan o primeiro d\u00eda sen comer nada. Despois unha devota se\u00f1ora logra levarlles un pouco de alimento. Cara \u00e1 unha da madrugada do 9 de outubro foron levados ao cemiterio onde fora xa escavada unha fosa com\u00fan. Interc\u00e1mbianse de novo a absoluci\u00f3n e dir\u00edxense ao martirio orando en voz baixa. Todos son postos en fila xunto \u00e1 fosa e logo fusilados. Os corpos dos m\u00e1rtires son exhumados case de inmediato. Os oito irm\u00e1ns das Escolas Cristi\u00e1s foron transferidos a Bujedo, mentres que o pai Inocencio a Mieres, xunto aos seus co-irm\u00e1ns. Xo\u00e1n Paulo II decl\u00e1raos beatos o 29 de abril e santos o 21 de novembro de 1999.\r\n\r\n<em>Beato Antonio L\u00f3pez Couceiro<\/em>\r\nNaceu en Ferrol, a\u00ednda que pasou a s\u00faa infancia en Betanzos. Ingresa no Seminario de Ourense en 1884, pasando ao Seminario Conciliar de Santiago para estudar Teolox\u00eda. No convento dominicano de Padr\u00f3n vestiu o h\u00e1bito e en 1893 \u00e9 ordenado sacerdote. En 1912 pide ser contado entre os restauradores da Provincia de Arag\u00f3n. Home de aut\u00e9ntico esp\u00edrito relixioso e elevado sentido de austeridade, d\u00e1 exemplo no desempe\u00f1o dos ministerios conventuais encomendados, de vida mortificada e de dominio do seu temperamento. M\u00e1rtir da Igrexa cat\u00f3lica (Calanda, 1936). Foi beatificado o 28 de outubro de 2007.\r\n\r\n<em>Beata Mar\u00eda da Presentaci\u00f3n<\/em>\r\nNaceu en Vilalba o 9 de novembro de 1896. Era filla de Julio Garc\u00eda Galil\u00e1n, vallisoletano e notario de Vilalba no momento do nacemento, e de Mar\u00eda de la Esclavitud Ferreiro Lago, natural de Mondo\u00f1edo. Os seus av\u00f3s paternos proced\u00edan de Nava del Rey (Valladolid) e os av\u00f3s maternos foron Jes\u00fas Ferreiro e Hermida, presidente da Sala de Audiencia Territorial de Valladolid, e Pascuala de Lago Montenegro, natural de Mondo\u00f1edo. Pertenc\u00eda por tanto, a unha familia acomodada e de acrisolada relixiosidade, na que non faltaron vocaci\u00f3ns sacerdotais e relixiosas. Por iso, non pode estra\u00f1ar que, vendo este clima cristi\u00e1n, preferise abandonar a vida tranquila e confortable ao obxecto de dedicala \u00e1 s\u00faa verdadeira vocaci\u00f3n: a adoraci\u00f3n permanente do Sant\u00edsimo Sacramento e a educaci\u00f3n das mulleres en situaci\u00f3n de prostituci\u00f3n. En 1931 profesou perpetuamente. Destinada a Almer\u00eda, dedic\u00e1base ao ensino das colexialas. Nos inicios da persecuci\u00f3n relixiosa que sufriu Espa\u00f1a nos inicios do s\u00e9culo XX sufriu encarceramento polos milicianos do bando republicano. Por causas que desco\u00f1ecemos, foi liberada xunto a Blasa de Mar\u00eda, outra relixiosa adoratriz, e desprazouse a vivir coas relixiosas da comunidade a Madrid. O d\u00eda 28 de xullo de 1936 a comunidade tivo que abandonar o seu convento da r\u00faa Duque de Osuna en Madrid. A primeiros de agosto a superiora xeral logrou alugar o cuarto piso do n\u00famero 15 da r\u00faa Costanilla de los \u00c1ngeles, en pleno centro da cidade, onde acharon refuxio as relixiosas de distintas casas. Al\u00ed estiveron en condici\u00f3ns moi austeras, sen abandonar nunca a adoraci\u00f3n perpetua da eucarist\u00eda. Pero era imposible que a s\u00faa presenza pasase desapercibida aos ollos dos milicianos, que varias veces se presentaron na casa para efectuar rexistros. O d\u00eda 9 de novembro, a media tarde, cando se celebraba os aniversarios de Mar\u00eda da Presentaci\u00f3n, tivo lugar un bombardeo das tropas nacionais; pouco despois os milicianos irromperon no piso e obrigaron a baixar a todas as s\u00faas ocupantes, que foron metidas a empux\u00f3ns nun cami\u00f3n e levadas \u00e1 checa de Fomento. De al\u00ed foron levadas \u00e1s tapias do cemiterio da Almudena, onde 23 relixiosas adoratrices foron fusiladas na madrugada do 10 de novembro. A madre Manuela do Sacro Coraz\u00f3n, que fac\u00eda as veces de superiora, puido dar a sacra comu\u00f1\u00f3n a todas antes de morrer. Foi beatificada en Roma o 28 de outubro de 2007 polo papa Benedicto XVI. A s\u00faa festa cel\u00e9brase o 6 de novembro. Os seus restos mortais descansan na capela de Casa Madre en Madrid.<strong>\r\n<\/strong>\r\n\r\n<em>Beata Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre\r\n<\/em>Naceu en Ferrol o 23 de maio de 1881, bautizada na parroquia castrense de San Francisco. Foi fusilada en Madrid en novembro de 1936. Beatificada en Roma o 10 de maio de 1998 polo papa beato Xo\u00e1n Paulo II, xunto a outras seis irm\u00e1s do mosteiro da Visitaci\u00f3n (Salesas). Era a maior de cinco irm\u00e1ns. Desde pequena quixo ser carmelita e a s\u00faa maior diversi\u00f3n era vestirse de monxa co primeiro que atopaba. O seu pai, Emilio Barreira, comandante de Mari\u00f1a, e a s\u00faa nai, Mar\u00eda Izaguirre, procur\u00e1ronlle unha educaci\u00f3n relixiosa e adecuada. Destacaba polo seu car\u00e1cter afable e cari\u00f1oso. Coa s\u00faa familia trasladouse a Andaluc\u00eda, onde morreu o seu pai. T\u00edvose que quedar ao coidado da s\u00faa nai, un tanto enferma, o que lle impediu entrar no convento do Carmelo, como era o seu desexo, e tivo que facelo con 37 anos no das Salesas, que si o permit\u00eda. O 15 de outubro de 1918 entra no primeiro mosteiro da Visitaci\u00f3n de Madrid. O 18 de xullo de 1936 ten que abandonar o mosteiro, refuxi\u00e1ndose coas sete irm\u00e1s de comunidade nun piso. Tras unhas semanas de tranquilidade, foron denunciadas por ser relixiosas. Sufriron varios rexistros que culminaron coa s\u00faa detenci\u00f3n o 18 de novembro para levalas a fusilar. Elas, ao subir ao coche, fixeron serenamente o sinal da cruz ante o balbordo do pobo que ped\u00eda a s\u00faa morte. Lev\u00e1ronas a un escampado no cruzamento das r\u00faas de L\u00f3pez de Hoyos e Vel\u00e1zquez de Madrid, e al\u00ed, ao baixar do coche, mat\u00e1ronas.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>11 de novembro<\/strong>: <em>San Marti\u00f1o de Tours<\/em>, bispo. Memoria.\r\nFillo dun tribuno romano, naceu en Sabaria, en Panonia, cara ao 315. Aos quince anos xa vest\u00eda o uniforme militar. Aos 18 anos recibiu o bautismo e abandonou a milicia para seguir a san Hilario de Poitiers, o seu mestre. Despois dun breve noviciado fundo dous mosteiros: Ligug\u00e9, o m\u00e1is antigo de Europa, e Marmoutier, que se converter\u00eda nun gran centro de vida relixiosa. Despois, elixido bispo de Circu\u00edtos, converteuse no grande evanxelizador de Francia. Morreu o 8 de novembro do 397 en Candes, durante unha visita pastoral. P\u00f3dese considerar como o primeiro santo non m\u00e1rtir con festa lit\u00farxica.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n<h4><strong>Cami\u00f1o dos altares<\/strong><\/h4>\r\n<em>Luis de Terelles y Noguerol\r\n<\/em>Luis de Trelles e Noguerol naceu en Viveiro (Lugo) o 20 de agosto de 1819. Faleceu en Zamora o 1 de xullo de 1891, onde lle sorprendeu unha grave enfermidade cando visitaba as secci\u00f3ns da Adoraci\u00f3n. Os seus restos descansan na catedral desta cidade. Pol\u00edtico, avogado, xornalista, fundador da Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a e, actualmente, en proceso de beatificaci\u00f3n. Cursou estudos no Seminario de Mondo\u00f1edo e Leis en Santiago de Compostela. Exerceu a avogac\u00eda en Viveiro, A Coru\u00f1a e Madrid. Desempe\u00f1ou importantes cargos na xurisdici\u00f3n militar como auditor. Escribiu en diversos xornais e revistas. Foi deputado no Congreso. En 1862 co\u00f1ece en Par\u00eds a Adoraci\u00f3n Nocturna, adorando de noite por primeira vez o Sant\u00edsimo Sacramento. \u00c9 considerado Ap\u00f3stolo da Eucarist\u00eda no s\u00e9culo XIX polas s\u00faas obras eucar\u00edsticas e a s\u00faa gran actividade en impulsalas e fundalas: en 1858 as Conferencias de San Vicente de Pa\u00fal, en Viveiro; en 1868, o Culto Continuo a Xes\u00fas Sacramentado; en 1870, \u00abLa L\u00e1mpara del Santuario\u00bb, revista mensual da que foi o seu propietario, director e case \u00fanico redactor (1870-1891); en 1877, a Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a, que estendeu a todo o pa\u00eds en m\u00e1is de cincuenta secciones; en 1881, as Camareiras de Xes\u00fas Sacramentado. Distinguiuse como home de xenerosidade exemplar pola s\u00faa entrega ao pr\u00f3ximo, principalmente na III Guerra Carlista, creando unha comisi\u00f3n para os trocos de prisioneiros e foi nomeado Comisario Xeral de Trocos (1873-76), conseguindo librar da morte ou do cativerio a m\u00e1is de 20.000 prisioneiros. Con iso adiantouse ao dereito Humanitario Internacional en m\u00e1is de 50 anos.\r\n<a href=\"http:\/\/fundaciontrelles.org\/\">Fundaci\u00f3n Luis de Trelles \u2013 Asociaci\u00f3n sen \u00c1nimo de Lucro (fundaciontrelles.org)<\/a>\r\n<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=xJ_hHkswSVA\">Luis de Trelles: Unha laica testemu\u00f1a da fe (Fundador da Adoraci\u00f3n Nocturna) \u2013 Youtube<\/a>\r\n\r\n<em> Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial\r\n<\/em>Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial naceu en Ferrol o 25 de maio de 1978, e faleceu en Londres o 3 de xu\u00f1o de 2017. Co\u00f1\u00e9ceselle popularmente como o \u201cheroe do monopat\u00edn\u201d. A s\u00faa familia resid\u00eda e traballaba nas Pontes, onde pasou a s\u00faa infancia ata os nove anos e onde recibiu o bautismo e a primeira comu\u00f1\u00f3n. Trasl\u00e1dase a Madrid onde estuda Dereito e traballa no sector da banca. Vinculado \u00e1 Acci\u00f3n Cat\u00f3lica, a s\u00faa formaci\u00f3n relixiosa \u00e9 de ra\u00edces profundas que lle fan entregarse e ser sensible \u00e1s necesidades dos demais. O 3 de xu\u00f1o de 2017 enfr\u00f3ntase en Londres aos terroristas que est\u00e1n masacrando aos viandantes co seu monopat\u00edn. Al\u00ed sofre as feridas que lle provocan a morte. Iniciouse o proceso para a beatificaci\u00f3n, introduc\u00edndoo pola v\u00eda da caridade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][\/vc_column][\/vc_row][\/tdc_zone]"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_es_post_content":"[tdc_zone type=\"tdc_content\"][vc_row full_width=\"stretch_row_content td-stretch-content\" tdc_css=\"eyJhbGwiOnsiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==\"][vc_column tdc_css=\"eyJhbGwiOnsiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==\"][tdm_block_image_info_box box_style=\"style-2\" box_image=\"6115\" tds_button=\"tds_button3\" button_size=\"tdm-btn-md\" button_icon_size=\"18\" button_tdicon=\"tdc-font-fa tdc-font-fa-graduation-cap\" media_size_image_height=\"169\" media_size_image_width=\"300\" box_content_align_horizontal=\"content-horiz-center\" box_content_align_vertical=\"content-vert-center\"][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=\"margenes\"][vc_column][tdb_title title_color=\"#007cb4\"][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\nLa llamada a la santidad es permanente en la Iglesia. Todos los bautizados est\u00e1n llamados a ser reflejo del amor de Dios. Algunos lo hacen de una manera m\u00e1s brillante, son los que la Iglesia canoniza. Pero hay muchos otros, los \"santos de la puerta de al lado\" que, a trav\u00e9s de una vida sencilla, generan vida y esperanza en los lugares donde crecen y viven. La di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo-Ferrol public\u00f3 en 2003 un libro con el t\u00edtulo \"Testigos de la fe en la Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo-Ferrol\". Se trata de treinta y seis monograf\u00edas de hombres y mujeres, sacerdotes, religiosos y laicos, que han pasado a la historia de nuestra comunidad.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n<h4><strong>Calendario diocesano<\/strong><\/h4>\r\nAqu\u00ed aparecen las fiestas comunes de los santos canonizados que son motivo de fiesta en nuestra Iglesia diocesana:\r\n\r\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Calendario.pdf\">DESCARGA Decreto de la Santa Sede y nuevo calendario (PDF)<\/a>\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>7 de enero<\/strong><em>: San Juli\u00e1n<\/em>, m\u00e1rtir, patrono secundario de la <a href=\"\/concatedral\/\">Concatedral de San Juli\u00e1n<\/a> y de la ciudad de Ferrol. Fiesta en la ciudad de Ferrol y memoria libre en toda la di\u00f3cesis.\r\nSan Juli\u00e1n goza de gran devoci\u00f3n en nuestra di\u00f3cesis. Muchas son las iglesias dedicadas a este santo siendo el patrono de la ciudad de Ferrol. Se trata de un santo m\u00e1rtir, en Antince (Egipto). Muri\u00f3 en la persecuci\u00f3n de Diocleciano a finales del siglo III. Hijo de una rica familia, fue obligado a casarse por sus padres con una joven llamada Basilisa. Habiendo hecho voto de castidad perpetua, seg\u00fan la tradici\u00f3n, ambos determinan conservarse castos entregando sus vidas plenamente a los dem\u00e1s. Reparten sus bienes y viven en sendos monasterios donde acude multitud de personas arrastradas por su virtud y ense\u00f1anzas. En la persecuci\u00f3n, ambos son martirizados, siendo san Juli\u00e1n degollado.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>1 de marzo<\/strong>: <em>San Rosendo<\/em>, obispo, patrono secundario de la di\u00f3cesis y patrono secundario de la ciudad de Mondo\u00f1edo. Fiesta.\r\nNacido el 26 de noviembre del a\u00f1o 907 cerca de Santo Tirso, en las inmediaciones de la ciudad de Porto (Portugal), todav\u00eda hoy se conserva la pila bautismal en la parroquia de San Miguel do Couto, cerca del monte Cordova. Fue obispo de San Marti\u00f1o de Mondo\u00f1edo (Foz) e Iria (Santiago de Compostela). Promotor de numerosos monasterios por todo el territorio del noroeste peninsular, como el de San Juan de Caaveiro (A Coru\u00f1a), siendo su fundaci\u00f3n emblem\u00e1tica el monasterio de Celanova (Ourense), donde fallecer\u00eda el 1 de marzo de 977. Esta abad\u00eda fue centro de referencia para m\u00e1s de cincuenta monasterios y prioratos de toda Espa\u00f1a. Fue canonizado a finales del siglo XII, por el cardenal Jacinto Bobo, en 1172, siendo legado pontificio en Espa\u00f1a, quien llegando a Papa, con el nombre de Clemente III, el 9 de octubre de 1195, extendi\u00f3 su culto a toda la Iglesia.\r\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/Misa-estacional-de-San-Rosendo.pdf\">Descarga: Texto para la misa del D\u00eda de San Rosendo (PDF)<\/a>\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>20 de marzo<\/strong>: <em>San Mart\u00edn de Dumio<\/em>, obispo<em>.<\/em> Memoria.\r\nSan Mart\u00edn de Dumio (Panonia, actual Hungr\u00eda, entre 510\/520-Braga, 579\/580) fue obispo y te\u00f3logo. Tras su juventud y peregrinaci\u00f3n a Palestina y Roma, donde conoci\u00f3 el monacato, se instal\u00f3 en Dumio, cerca de la capital de los suevos, Braga, donde fund\u00f3 un monasterio. Pronto este monasterio se convirti\u00f3 en foco de espiritualidad y de cultura en la zona noroeste de la pen\u00ednsula ib\u00e9rica. En torno al 556 se funda la di\u00f3cesis de Dumio, y se consagra a Mart\u00edn como su primer obispo. La influencia de Mart\u00edn en la corte fue decisiva para su conversi\u00f3n del arrianismo al catolicismo. Igualmente, influy\u00f3 notablemente en la reforma del clero y en la formaci\u00f3n de los humildes campesinos con su predicaci\u00f3n y sus numerosos escritos. Nombrado tambi\u00e9n arzobispo de Braga, tuvo un papel fundamental en la convocatoria de concilios y en la difusi\u00f3n del monacato. Su influencia es grande en la di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo por la vinculaci\u00f3n hist\u00f3rica de esta Iglesia con la de Braga, de la que lleg\u00f3 a depender en sus inicios.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>Marzo\/Abril - Lunes de la Octava de Pascua<\/strong>: <em>Bienaventurada Virgen Mar\u00eda de Chamorro<\/em>, patrona principal de la ciudad de Ferrol. Solemnidad.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>4 de septiembre<\/strong>: <em>Aniversario de la ordenaci\u00f3n episcopal<\/em> del obispo monse\u00f1or Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos (2021).\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>8 de septiembre<\/strong>: <em>Natividad de la Bienaventurada Virgen Mar\u00eda bajo la advocaci\u00f3n de los Remedios<\/em>, patrona principal de la di\u00f3cesis y patrona principal de la ciudad de Mondo\u00f1edo. Solemnidad.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>10 de septiembre<\/strong>: <em>San Pedro de Mezonzo<\/em>, obispo. Memoria.\r\nNacido en Curtis (A Coru\u00f1a), en el a\u00f1o 930, era hijo de nobles, Mart\u00edn Placentiz y Mustacia de Exi\u00f3niz, quienes le dieron una esmerada educaci\u00f3n mientras serv\u00edan a sus se\u00f1ores. Con tan solo 18 a\u00f1os lo nombraron capell\u00e1n de la familia, con la que vivi\u00f3 hasta los 22 a\u00f1os, edad a la cual ingres\u00f3 en el monasterio de Santa Mar\u00eda de Mezonzo para dedicarse de lleno al estudio y la oraci\u00f3n, adquiriendo fama de gran sabidur\u00eda intelectual y humana. En el a\u00f1o 955 pasa al monasterio de Santa Mar\u00eda de Sobrado (tras absorber este al de Mezonzo), donde llegar\u00eda a abad, llevando al monasterio a convertirse en uno de los centros religiosos m\u00e1s importantes de la cristiandad hispana. Su gobierno fue tan extraordinario que le llev\u00f3 a ser nombrado abad del monasterio de San Paio de Antealtares, cuyos monjes benedictinos custodiaban y administraban el culto al ap\u00f3stol y donde se convirti\u00f3 en confidente de san Rosendo, obispo de Iria Flavia y de la sede apost\u00f3lica de Santiago.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>19 de octubre<\/strong>: <em>Dedicaci\u00f3n de la<\/em> <a href=\"\/catedral\/\"><em>Santa Iglesia Catedral Bas\u00edlica de Mondo\u00f1edo<\/em><\/a>: En la catedral, solemnidad; en la di\u00f3cesis, fiesta.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>6 de noviembre<\/strong>: San Inocencio de la Inmaculada Canoura Arnau, presb\u00edtero, y compa\u00f1eros, m\u00e1rtires: beatos Antonio L\u00f3pez Couceiro, presb\u00edtero, Mar\u00eda de la Presentaci\u00f3n Garc\u00eda Ferreiro y Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre, v\u00edrgenes. Memoria.\r\n\r\n<em>San Inocencio Canoura<\/em>\r\nSan Inocencio de la Inmaculada Concepci\u00f3n (Santa Ic\u00eda do Valadouro (Lugo), 10 de marzo de 1887-Tur\u00f3n, 9 de octubre de 1934) fue un sacerdote pasionista, martirizado durante la Revoluci\u00f3n de Asturias de 1934. Su nombre civil fue Manuel Canoura Arnau. De familia muy sencilla, de aldea, su infancia la pas\u00f3 pastoreando ovejas. A los 14 a\u00f1os ingres\u00f3 en la Congregaci\u00f3n de la Pasi\u00f3n en Pe\u00f1afiel. M\u00e1s tarde realiz\u00f3 el noviciado y emite la profesi\u00f3n religiosa en 1905, con el nombre de Inocencio. Es un nombre prof\u00e9tico: es tanto m\u00e1s inocente, cuando m\u00e1s culpables son sus verdugos. A los 26 a\u00f1os es ordenado sacerdote. Ense\u00f1a filosof\u00eda, teolog\u00eda y letras a los estudiantes pasionistas. Era un maestro muy preparado y claro en su expresi\u00f3n, tambi\u00e9n confiable y comprensivo. En septiembre de 1934 fue destinado a Mieres en la inquieta regi\u00f3n minera de Asturias, donde ya hab\u00eda estado siendo muy conocido y apreciado. Los Hermanos de La Salle le piden que se dirija a Tur\u00f3n, para confesar a unos ni\u00f1os. Al d\u00eda siguiente, el 5 de octubre, es arrestado con toda la comunidad lasallana. Todos dan pruebas de serenidad y \u00e1nimo. Hacen oraci\u00f3n, se preparan al encuentro con Cristo conscientes ya de su suerte. Pasan el primer d\u00eda sin comer nada. Despu\u00e9s una devota se\u00f1ora logra llevarles un poco de alimento. Hacia la una de la madrugada del 9 de octubre fueron llevados al cementerio donde hab\u00eda sido ya excavada una fosa com\u00fan. Se intercambian de nuevo la absoluci\u00f3n y se dirigen al martirio orando en voz baja. Todos son puestos en fila junto a la fosa y luego fusilados. Los cuerpos de los m\u00e1rtires son exhumados casi de inmediato. Los ocho hermanos de las Escuelas Cristianas fueron trasferidos a Bujedo, mientras que el padre Inocencio a Mieres, junto a sus co-hermanos. Juan Pablo II los declara beatos el 29 de abril y santos el 21 de noviembre de 1999.\r\n\r\n<em>Beato Antonio L\u00f3pez Couceiro<\/em>\r\nSacerdote nacido en Ferrol, aunque pas\u00f3 su infancia en Betanzos. Ingresa en el Seminario de Orense en 1884, pasando al Seminario Conciliar de Santiago para estudiar Teolog\u00eda. En el convento dominicano de Padr\u00f3n viste el h\u00e1bito y en 1893 es ordenado sacerdote. En 1912 pide ser contado entre los restauradores de la Provincia de Arag\u00f3n. Hombre de aut\u00e9ntico esp\u00edritu religioso y elevado sentido de austeridad, da ejemplo en el desempe\u00f1o de los ministerios conventuales encomendados, de vida mortificada y de dominio de su temperamento. M\u00e1rtir de la Iglesia cat\u00f3lica (Calanda, 1936). Fue beatificado el 28 de octubre de 2007.\r\n\r\n<em>Beata Mar\u00eda de la Presentaci\u00f3n Garc\u00eda Ferreiro<\/em>\r\nNaci\u00f3 en Vilalba el 9 de noviembre de 1896. Era hija de Julio Garc\u00eda Galil\u00e1n, vallisoletano y notario de Vilalba en el momento del nacimiento, y de Mar\u00eda de la Esclavitud Ferreiro Lago, natural de Mondo\u00f1edo. Sus abuelos paternos proced\u00edan de Nava del Rey (Valladolid) y los abuelos maternos fueron Jes\u00fas Ferreiro y Hermida, presidente de la Sala de Audiencia Territorial de Valladolid, y Pascuala de Lago Montenegro, natural de Mondo\u00f1edo. Pertenec\u00eda por tanto, a una familia acomodada y de acrisolada religiosidad, en la que no faltaron vocaciones sacerdotales y religiosas. Por ello, no puede extra\u00f1ar que, viendo este clima cristiano, prefiriera abandonar la vida tranquila y confortable al objeto de dedicarla a su verdadera vocaci\u00f3n: la adoraci\u00f3n permanente del Sant\u00edsimo Sacramento y la educaci\u00f3n de las mujeres en situaci\u00f3n de prostituci\u00f3n. En 1931 profes\u00f3 perpetuamente. Destinada a Almer\u00eda, se dedicaba a la ense\u00f1anza de las colegialas. En los inicios de la persecuci\u00f3n religiosa que sufri\u00f3 Espa\u00f1a en los inicios del siglo XX sufri\u00f3 encarcelamiento por los milicianos del bando republicano. Por causas que desconocemos, fue liberada junto a Blasa de Mar\u00eda, otra religiosa adoratriz, y se desplaz\u00f3 a vivir con las religiosas de la comunidad a Madrid. El d\u00eda 28 de julio de 1936 la comunidad tuvo que abandonar su convento de la calle Duque de Osuna en Madrid. A primeros de agosto la superiora general logr\u00f3 alquilar el cuarto piso del n\u00famero 15 de la calle Costanilla de los \u00c1ngeles, en pleno centro de la ciudad, donde hallaron refugio religiosas de distintas casas. All\u00ed estuvieron en condiciones muy austeras, sin abandonar nunca la adoraci\u00f3n perpetua de la eucarist\u00eda. Pero era imposible que su presencia pasara desapercibida a los ojos de los milicianos, que varias veces se presentaron en la casa a efectuar registros. El d\u00eda 9 de noviembre, a media tarde, cuando se celebraba el cumplea\u00f1os de Mar\u00eda de la Presentaci\u00f3n, tuvo lugar un bombardeo de las tropas nacionales; poco despu\u00e9s los milicianos irrumpieron en el piso y obligaron a bajar a todas sus ocupantes, que fueron metidas a empujones en un cami\u00f3n y llevadas a la checa de Fomento. De all\u00ed fueron llevadas a las tapias del cementerio de la Almudena, donde 23 religiosas adoratrices fueron fusiladas en la madrugada del 10 de noviembre. La madre Manuela del Sagrado Coraz\u00f3n, que hac\u00eda las veces de superiora, pudo dar la sagrada comuni\u00f3n a todas antes de morir. Fue beatificada en Roma el 28 de octubre de 2007 por el papa Benedicto XVI. Su fiesta se celebra el 6 de noviembre. Sus restos mortales descansan en la capilla de la Casa Madre en Madrid.\r\n\r\n<em>Beata Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre<\/em>\r\nMar\u00eda del Carmen Barrera e Izaguirre naci\u00f3 en Ferrol el 23 de mayo de 1881, bautizada en la parroquia castrense de San Francisco. Fue fusilada en Madrid en noviembre de 1936. Beatificada en Roma el 10 de mayo de 1998 por el papa beato Juan Pablo II, junto a otras seis hermanas del monasterio de la Visitaci\u00f3n (Salesas). Era la mayor de cinco hermanos. Desde peque\u00f1a quiso ser carmelita y su mayor diversi\u00f3n era vestirse de monja con lo primero que encontraba. Su padre, Emilio Barrera, comandante de Marina, y su madre, Mar\u00eda Izaguirre, le procuraron una educaci\u00f3n religiosa y adecuada. Destacaba por su car\u00e1cter afable y cari\u00f1oso. Con su familia se traslad\u00f3 a Andaluc\u00eda, donde muri\u00f3 su padre. Se tuvo que quedar al cuidado de su madre, un tanto enferma, lo que le impidi\u00f3 entrar en el convento del Carmelo joven, como era su deseo, y tuvo que hacerlo con 37 a\u00f1os en el de las Salesas que lo permit\u00eda. El 15 de octubre de 1918 entra en el primer monasterio de la Visitaci\u00f3n de Madrid. El 18 de julio de 1936 tiene que abandonar el monasterio, refugi\u00e1ndose con las siete hermanas de comunidad en un piso. Tras unas semanas de tranquilidad, fueron denunciadas por ser religiosas. Sufrieron varios registros que culminaron con su detenci\u00f3n el 18 de noviembre para llevarlas a fusilar. Ellas, al subir al coche, hicieron serenamente la se\u00f1al de la cruz ante el griter\u00edo del pueblo que ped\u00eda su muerte. Las llevaron a un descampado en el cruce de las calles de L\u00f3pez de Hoyos y Vel\u00e1zquez de Madrid, y all\u00ed, al bajar del coche, las mataron.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>11 de noviembre<\/strong>: <em>San Mart\u00edn de Tours<\/em>, obispo. Memoria.\r\nHijo de un tribuno romano, naci\u00f3 en Sabaria, en Panonia, hacia el 315. A los quince a\u00f1os ya vest\u00eda el uniforme militar. A los 18 a\u00f1os recibi\u00f3 el bautismo y abandon\u00f3 la milicia para seguir a san Hilario de Poitiers, su maestro. Despu\u00e9s de un breve noviciado fundo dos monasterios: Ligug\u00e9, el m\u00e1s antiguo de Europa, y Marmoutier, que se convertir\u00eda en un gran centro de vida religiosa. Despu\u00e9s, elegido obispo de Tours, se convirti\u00f3 en el gran evangelizador de Francia.\u00a0Muri\u00f3 el 8 de noviembre del 397 en Candes, durante una visita pastoral. Se puede considerar como el primer santo no m\u00e1rtir con fiesta lit\u00fargica.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n<h4><strong>Camino de los altares<\/strong><\/h4>\r\n<em>Luis de Trelles y Noguerol\r\n<\/em>Luis de Trelles y Noguerol naci\u00f3 en Viveiro (Lugo) el 20 de agosto de 1819. Falleci\u00f3 en Zamora el 1 de julio de 1891, donde le sorprendi\u00f3 una grave enfermedad cuando visitaba las secciones de la Adoraci\u00f3n. Sus restos descansan en la catedral de esta ciudad. Pol\u00edtico, abogado, periodista, fundador de la Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a y, actualmente, en proceso de beatificaci\u00f3n. Curs\u00f3 estudios en el Seminario de Mondo\u00f1edo y Leyes en Santiago de Compostela. Ejerci\u00f3 la abogac\u00eda en Viveiro, A Coru\u00f1a y Madrid. Desempe\u00f1\u00f3 importantes cargos en la jurisdicci\u00f3n militar como auditor. Escribi\u00f3 en diversos peri\u00f3dicos y revistas. Fue diputado en el Congreso. En 1862 conoce en Par\u00eds la Adoraci\u00f3n Nocturna, adorando de noche por primera vez el Sant\u00edsimo Sacramento. Es considerado Ap\u00f3stol de la Eucarist\u00eda en el siglo XIX por sus obras eucar\u00edsticas y su gran actividad en impulsarlas y fundarlas: en 1858 las Conferencias de San Vicente de Paul, en Viveiro; en 1868, el Culto Continuo a Jes\u00fas Sacramentado; en 1870, \"La L\u00e1mpara del Santuario\", revista mensual de la que fue su propietario, director y casi \u00fanico redactor (1870-1891); en 1877, la Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a, que extendi\u00f3 a todo el pa\u00eds en m\u00e1s de cincuenta secciones; en 1881, las Camareras de Jes\u00fas Sacramentado. Se distingui\u00f3 como hombre de generosidad ejemplar por su entrega al pr\u00f3jimo, principalmente en la III Guerra Carlista, creando una comisi\u00f3n para los canjes de prisioneros y fue nombrado Comisario General de Canjes (1873-76), consiguiendo librar de la muerte o del cautiverio a m\u00e1s de 20.000 prisioneros. Con ello se adelant\u00f3 al Derecho Humanitario Internacional en m\u00e1s de 50 a\u00f1os.\r\n<a href=\"http:\/\/fundaciontrelles.org\/\">Fundaci\u00f3n Luis de Trelles \u2013 Asociaci\u00f3n sin \u00c1nimo de Lucro (fundaciontrelles.org)<\/a>\r\n<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=xJ_hHkswSVA\">Luis de Trelles: Un laico testigo de la fe (Fundador de la Adoraci\u00f3n Nocturna) - YouTube<\/a>\r\n\r\n<em> Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial\r\n<\/em>Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial naci\u00f3 en Ferrol el 25 de mayo de 1978, y falleci\u00f3 en Londres el 3 de junio de 2017. Se le conoce popularmente como el \u201cH\u00e9roe del Monopat\u00edn\u201d. Su familia resid\u00eda y trabajaba en As Pontes, donde pas\u00f3 su infancia hasta los nueve a\u00f1os y donde recibi\u00f3 el bautismo y la primera comuni\u00f3n. Se traslada a Madrid donde estudia Derecho y trabaja en el sector de la banca. Vinculado a la Acci\u00f3n Cat\u00f3lica, su formaci\u00f3n religiosa es de ra\u00edces profundas que le hacen entregarse y ser sensible a las necesidades de los dem\u00e1s. El 3 de junio de 2017 se enfrenta con su monopat\u00edn a unos terroristas que est\u00e1n masacrando a los viandantes en la ciudad de Londres. All\u00ed sufre heridas que le provocan la muerte. Se ha iniciado el proceso para la beatificaci\u00f3n, introduci\u00e9ndolo por la v\u00eda de la caridad.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][\/vc_column][\/vc_row][\/tdc_zone]","_es_post_name":"santoral","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Santoral","_gl_post_content":"[tdc_zone type=\"tdc_content\"][vc_row full_width=\"stretch_row_content td-stretch-content\" tdc_css=\"eyJhbGwiOnsiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==\"][vc_column tdc_css=\"eyJhbGwiOnsiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==\"][tdm_block_image_info_box box_style=\"style-2\" box_image=\"6115\" tds_button=\"tds_button3\" button_size=\"tdm-btn-md\" button_icon_size=\"18\" button_tdicon=\"tdc-font-fa tdc-font-fa-graduation-cap\" media_size_image_height=\"169\" media_size_image_width=\"300\" box_content_align_horizontal=\"content-horiz-center\" box_content_align_vertical=\"content-vert-center\"][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=\"margenes\"][vc_column][tdb_title title_color=\"#ffffff\" add_color=\"#007cb4\" add_text=\"Santoral\"][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\nA chamada \u00e1 santidade \u00e9 permanente na Igrexa. Todos os bautizados est\u00e1n chamados a ser reflexo do amor de Deus. Alg\u00fans o fan dunha maneira m\u00e1is brillante, son os que a Igrexa canoniza. Pero hai moitos outros, os \u00absantos da porta do lado\u00bb que, a trav\u00e9s dunha vida sinxela, xeran vida e esperanza nos lugares onde crecen e viven. A diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol publicou en 2003 un libro co t\u00edtulo \u00abTestemu\u00f1as da fe na Diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol\u00bb. Tr\u00e1tase de trinta e seis monograf\u00edas de homes e mulleres, sacerdotes, relixiosos e laicos, que pasaron \u00e1 historia da nosa comunidade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n<h4><strong>Calendario diocesano<\/strong><\/h4>\r\nAqu\u00ed aparecen as festas com\u00fans dos santos canonizados que son motivo de festa na nosa Igrexa diocesana:\r\n\r\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Calendario.pdf\">DESCARGA Decreto de Santa S\u00e9 e novo calendario (PDF)<\/a>\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>7 de xaneiro<\/strong><em>: San Xiao<\/em>, m\u00e1rtir, patr\u00f3n secundario da <a href=\"\/concatedral\/\">Concatedral de San Xiao<\/a> e da cidade de Ferrol. Festa na cidade de Ferrol e memoria libre en toda a diocese.\r\nSan Xiao goza de gran devoci\u00f3n na nosa diocese. Moitas son as igrexas dedicadas a este santo sendo o patr\u00f3n da cidade de Ferrol. Tr\u00e1tase dun santo m\u00e1rtir, en Antince (Exipto). Morreu na persecuci\u00f3n de Diocleciano a finais do s\u00e9culo III. Fillo dunha rica familia, foi obrigado a casar polos seus pais cunha moza chamada Basilisa. Habendo feito voto de castidade perpetua, segundo a tradici\u00f3n, ambos determinan manterse castos entregando as s\u00faas vidas plenamente aos demais. Reparten os seus bens e viven en senllos mosteiros onde acode multitude de persoas arrastradas pola s\u00faa virtude e ensinos. Na persecuci\u00f3n, ambos son martirizados, sendo san Xiao degolado.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>1 de marzo<\/strong>: <em>San Rosendo<\/em>, bispo, patr\u00f3n secundario da diocese e patr\u00f3n secundario da cidade de Mondo\u00f1edo. Festa.\r\nNacido o 26 de novembro do ano 907 preto de Santo Tirso, nas inmediaci\u00f3ns da cidade de Porto (Portugal), a\u00ednda hoxe se conserva a p\u00eda bautismal na parroquia de San Miguel do Couto, preto do monte Cordova. Foi bispo de San Marti\u00f1o de Mondo\u00f1edo (Foz) e Iria (Santiago de Compostela). Promotor de numerosos mosteiros por todo o territorio do noroeste peninsular, como o de San Xo\u00e1n de Caaveiro (A Coru\u00f1a), sendo a s\u00faa fundaci\u00f3n emblem\u00e1tica o mosteiro de Celanova (Ourense), onde falecer\u00eda o 1 de marzo de 977. Esta abad\u00eda foi centro de referencia para m\u00e1is de cincuenta mosteiros e priorados de toda Espa\u00f1a. Foi canonizado a finais do s\u00e9culo XII, polo cardeal Jacinto Bobo, en 1172, sendo legado pontificio en Espa\u00f1a, quen chegando a Papa, co nome de Clemente III, o 9 de outubro de 1195, estendeu o seu culto a toda a Igrexa\r\n<a href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/Misa-estacional-de-San-Rosendo.pdf\">Descarga: Texto para a misa do D\u00eda de San Rosendo (PDF)<\/a>\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>20 de marzo<\/strong>: <em>San Marti\u00f1o de Dumio<\/em>, bispo. Memoria.\r\nSan Marti\u00f1o de Dumio (Panonia, actual Hungr\u00eda, entre 510\/520-Braga, 579\/580) foi bispo e te\u00f3logo. Tras a s\u00faa mocidade e peregrinaci\u00f3n a Palestina e Roma, onde co\u00f1eceu o monacato, instalouse en Dumio, preto da capital dos suevos, Braga, onde fundou un mosteiro. Pronto este mosteiro converteuse en foco de espiritualidade e de cultura na zona noroeste da pen\u00ednsula ib\u00e9rica. En torno ao 556 f\u00fandase a diocese de Dumio, e cons\u00e1grase a Mart\u00edn como o seu primeiro bispo. A influencia de Mart\u00edn na corte foi decisiva para a s\u00faa conversi\u00f3n do arrianismo ao catolicismo. Igualmente, influ\u00edu notablemente na reforma do clero e na formaci\u00f3n dos humildes campesi\u00f1os coa s\u00faa predicaci\u00f3n e os seus numerosos escritos. Nomeado tam\u00e9n arcebispo de Braga, tivo un papel fundamental na convocatoria de concilios e na difusi\u00f3n do monacato. A s\u00faa influencia \u00e9 grande na diocese de Mondo\u00f1edo pola vinculaci\u00f3n hist\u00f3rica desta Igrexa coa de Braga, da que chegou a depender nos seus inicios.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>Marzo-Abril<\/strong> - <strong>Luns da Oitava de Pascua<\/strong>: Benaventurada Virxe Mar\u00eda de Chamorro, patroa principal da cidade de Ferrol. Solemnidade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>4 de setembro<\/strong>: <em>Aniversario da<\/em> <em>ordenaci\u00f3n episcopal<\/em> do bispo monse\u00f1or Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos (2021).\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>8 de setembro<\/strong>: <em>Natividade da Benaventurada Virxe Mar\u00eda baixo a advocaci\u00f3n dos Remedios<\/em>, patroa principal da diocese e patroa principal da cidade de Mondo\u00f1edo. Solemnidade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>10 de setembro<\/strong>: <em>San Pedro de Mezonzo<\/em>, bispo. Memoria.\r\nNaceu en Curtis (A Coru\u00f1a), no ano 930, fillo dos nobres Mart\u00edn Placentiz e Mustacia de Exi\u00f3niz, quenes lle deron unha esmerada educaci\u00f3n mentres serv\u00edan aos seus se\u00f1ores. Con tan s\u00f3 18 anos nome\u00e1rono capel\u00e1n da familia, coa que viviu ata os 22 anos, idade \u00e1 cal ingresou no mosteiro de Santa Mar\u00eda de Mezonzo para dedicarse de cheo ao estudo e a oraci\u00f3n, adquirindo fama de gran sabedor\u00eda intelectual e humana. No ano 955 pasa ao mosteiro de Santa Mar\u00eda de Sobrado (tras absorber este a o de Mezonzo), onde chegar\u00eda a abade, levando ao mosteiro a converterse nun dos centros relixiosos m\u00e1is importantes da cristiandade hispana. O seu goberno foi tan extraordinario que lle levou a ser nomeado abade do mosteiro de San Paio de Antealtares, cuxos monxes benedictinos custodiaban e administraban o culto ao ap\u00f3stolo e onde se converteu en confidente de san Rosendo, bispo de Iria Flavia e da sede apost\u00f3lica de Santiago.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>19 de outubro<\/strong>: <em>Dedicaci\u00f3n da<\/em> <a href=\"\/catedral\/\"><em>Santa Igrexa Catedral Bas\u00edlica de Mondo\u00f1edo<\/em><\/a>: Na catedral, solemnidade; na diocese, festa.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n\r\n<strong>6 de novembro<\/strong>: San Inocencio de la Inmaculada Canoura Arnau, presb\u00edtero, e compa\u00f1eiros, m\u00e1rtires: beatos Antonio L\u00f3pez Couceiro, presb\u00edtero, Mar\u00eda de la Presentaci\u00f3n Garc\u00eda Ferreiro e Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre, virxes. Memoria.\r\n\r\n<em>San Inocencio Canoura<\/em>\r\nNaceu en Santa Ic\u00eda do Valadouro (Lugo) o 10 de marzo de 1887-Tur\u00f3n, foi un sacerdote pasionista, martirizado durante a Revoluci\u00f3n de Asturias de 1934. O seu nome civil foi Manuel Canoura Arnau. De familia moi sinxela, de aldea, a s\u00faa infancia pasouna pastoreando ovellas. Aos 14 anos ingresou na Congregaci\u00f3n da Paix\u00f3n en Pe\u00f1afiel. M\u00e1is tarde realizou o noviciado e emitiu a profesi\u00f3n relixiosa en 1905, co nome de Inocencio. \u00c9 un nome prof\u00e9tico: \u00e9 tanto m\u00e1is inocente, cando m\u00e1is culpables son os seus verdugos. Aos 26 anos \u00e9 ordenado sacerdote. Ensina filosof\u00eda, teolox\u00eda e letras aos estudantes pasionistas. Era un mestre moi preparado e claro na s\u00faa expresi\u00f3n, tam\u00e9n confiable e comprensivo. En setembro de 1934 foi destinado a Mieres na inquieta rexi\u00f3n mineira de Asturias, onde xa estivera sendo moi co\u00f1ecido e apreciado. Os Irm\u00e1ns de La Salle p\u00eddenlle que se dirixa a Tur\u00f3n, para confesar a uns nenos. Ao d\u00eda seguinte, o 5 de outubro, \u00e9 arrestado con toda a comunidade. Todos dan probas de serenidade e \u00e1nimo. Fan oraci\u00f3n, prep\u00e1ranse ao encontro con Cristo conscientes xa da s\u00faa sorte. Pasan o primeiro d\u00eda sen comer nada. Despois unha devota se\u00f1ora logra levarlles un pouco de alimento. Cara \u00e1 unha da madrugada do 9 de outubro foron levados ao cemiterio onde fora xa escavada unha fosa com\u00fan. Interc\u00e1mbianse de novo a absoluci\u00f3n e dir\u00edxense ao martirio orando en voz baixa. Todos son postos en fila xunto \u00e1 fosa e logo fusilados. Os corpos dos m\u00e1rtires son exhumados case de inmediato. Os oito irm\u00e1ns das Escolas Cristi\u00e1s foron transferidos a Bujedo, mentres que o pai Inocencio a Mieres, xunto aos seus co-irm\u00e1ns. Xo\u00e1n Paulo II decl\u00e1raos beatos o 29 de abril e santos o 21 de novembro de 1999.\r\n\r\n<em>Beato Antonio L\u00f3pez Couceiro<\/em>\r\nNaceu en Ferrol, a\u00ednda que pasou a s\u00faa infancia en Betanzos. Ingresa no Seminario de Ourense en 1884, pasando ao Seminario Conciliar de Santiago para estudar Teolox\u00eda. No convento dominicano de Padr\u00f3n vestiu o h\u00e1bito e en 1893 \u00e9 ordenado sacerdote. En 1912 pide ser contado entre os restauradores da Provincia de Arag\u00f3n. Home de aut\u00e9ntico esp\u00edrito relixioso e elevado sentido de austeridade, d\u00e1 exemplo no desempe\u00f1o dos ministerios conventuais encomendados, de vida mortificada e de dominio do seu temperamento. M\u00e1rtir da Igrexa cat\u00f3lica (Calanda, 1936). Foi beatificado o 28 de outubro de 2007.\r\n\r\n<em>Beata Mar\u00eda da Presentaci\u00f3n<\/em>\r\nNaceu en Vilalba o 9 de novembro de 1896. Era filla de Julio Garc\u00eda Galil\u00e1n, vallisoletano e notario de Vilalba no momento do nacemento, e de Mar\u00eda de la Esclavitud Ferreiro Lago, natural de Mondo\u00f1edo. Os seus av\u00f3s paternos proced\u00edan de Nava del Rey (Valladolid) e os av\u00f3s maternos foron Jes\u00fas Ferreiro e Hermida, presidente da Sala de Audiencia Territorial de Valladolid, e Pascuala de Lago Montenegro, natural de Mondo\u00f1edo. Pertenc\u00eda por tanto, a unha familia acomodada e de acrisolada relixiosidade, na que non faltaron vocaci\u00f3ns sacerdotais e relixiosas. Por iso, non pode estra\u00f1ar que, vendo este clima cristi\u00e1n, preferise abandonar a vida tranquila e confortable ao obxecto de dedicala \u00e1 s\u00faa verdadeira vocaci\u00f3n: a adoraci\u00f3n permanente do Sant\u00edsimo Sacramento e a educaci\u00f3n das mulleres en situaci\u00f3n de prostituci\u00f3n. En 1931 profesou perpetuamente. Destinada a Almer\u00eda, dedic\u00e1base ao ensino das colexialas. Nos inicios da persecuci\u00f3n relixiosa que sufriu Espa\u00f1a nos inicios do s\u00e9culo XX sufriu encarceramento polos milicianos do bando republicano. Por causas que desco\u00f1ecemos, foi liberada xunto a Blasa de Mar\u00eda, outra relixiosa adoratriz, e desprazouse a vivir coas relixiosas da comunidade a Madrid. O d\u00eda 28 de xullo de 1936 a comunidade tivo que abandonar o seu convento da r\u00faa Duque de Osuna en Madrid. A primeiros de agosto a superiora xeral logrou alugar o cuarto piso do n\u00famero 15 da r\u00faa Costanilla de los \u00c1ngeles, en pleno centro da cidade, onde acharon refuxio as relixiosas de distintas casas. Al\u00ed estiveron en condici\u00f3ns moi austeras, sen abandonar nunca a adoraci\u00f3n perpetua da eucarist\u00eda. Pero era imposible que a s\u00faa presenza pasase desapercibida aos ollos dos milicianos, que varias veces se presentaron na casa para efectuar rexistros. O d\u00eda 9 de novembro, a media tarde, cando se celebraba os aniversarios de Mar\u00eda da Presentaci\u00f3n, tivo lugar un bombardeo das tropas nacionais; pouco despois os milicianos irromperon no piso e obrigaron a baixar a todas as s\u00faas ocupantes, que foron metidas a empux\u00f3ns nun cami\u00f3n e levadas \u00e1 checa de Fomento. De al\u00ed foron levadas \u00e1s tapias do cemiterio da Almudena, onde 23 relixiosas adoratrices foron fusiladas na madrugada do 10 de novembro. A madre Manuela do Sacro Coraz\u00f3n, que fac\u00eda as veces de superiora, puido dar a sacra comu\u00f1\u00f3n a todas antes de morrer. Foi beatificada en Roma o 28 de outubro de 2007 polo papa Benedicto XVI. A s\u00faa festa cel\u00e9brase o 6 de novembro. Os seus restos mortais descansan na capela de Casa Madre en Madrid.<strong>\r\n<\/strong>\r\n\r\n<em>Beata Josefa Mar\u00eda Barrera e Izaguirre\r\n<\/em>Naceu en Ferrol o 23 de maio de 1881, bautizada na parroquia castrense de San Francisco. Foi fusilada en Madrid en novembro de 1936. Beatificada en Roma o 10 de maio de 1998 polo papa beato Xo\u00e1n Paulo II, xunto a outras seis irm\u00e1s do mosteiro da Visitaci\u00f3n (Salesas). Era a maior de cinco irm\u00e1ns. Desde pequena quixo ser carmelita e a s\u00faa maior diversi\u00f3n era vestirse de monxa co primeiro que atopaba. O seu pai, Emilio Barreira, comandante de Mari\u00f1a, e a s\u00faa nai, Mar\u00eda Izaguirre, procur\u00e1ronlle unha educaci\u00f3n relixiosa e adecuada. Destacaba polo seu car\u00e1cter afable e cari\u00f1oso. Coa s\u00faa familia trasladouse a Andaluc\u00eda, onde morreu o seu pai. T\u00edvose que quedar ao coidado da s\u00faa nai, un tanto enferma, o que lle impediu entrar no convento do Carmelo, como era o seu desexo, e tivo que facelo con 37 anos no das Salesas, que si o permit\u00eda. O 15 de outubro de 1918 entra no primeiro mosteiro da Visitaci\u00f3n de Madrid. O 18 de xullo de 1936 ten que abandonar o mosteiro, refuxi\u00e1ndose coas sete irm\u00e1s de comunidade nun piso. Tras unhas semanas de tranquilidade, foron denunciadas por ser relixiosas. Sufriron varios rexistros que culminaron coa s\u00faa detenci\u00f3n o 18 de novembro para levalas a fusilar. Elas, ao subir ao coche, fixeron serenamente o sinal da cruz ante o balbordo do pobo que ped\u00eda a s\u00faa morte. Lev\u00e1ronas a un escampado no cruzamento das r\u00faas de L\u00f3pez de Hoyos e Vel\u00e1zquez de Madrid, e al\u00ed, ao baixar do coche, mat\u00e1ronas.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title]\r\n\r\n<strong>11 de novembro<\/strong>: <em>San Marti\u00f1o de Tours<\/em>, bispo. Memoria.\r\nFillo dun tribuno romano, naceu en Sabaria, en Panonia, cara ao 315. Aos quince anos xa vest\u00eda o uniforme militar. Aos 18 anos recibiu o bautismo e abandonou a milicia para seguir a san Hilario de Poitiers, o seu mestre. Despois dun breve noviciado fundo dous mosteiros: Ligug\u00e9, o m\u00e1is antigo de Europa, e Marmoutier, que se converter\u00eda nun gran centro de vida relixiosa. Despois, elixido bispo de Circu\u00edtos, converteuse no grande evanxelizador de Francia. Morreu o 8 de novembro do 397 en Candes, durante unha visita pastoral. P\u00f3dese considerar como o primeiro santo non m\u00e1rtir con festa lit\u00farxica.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][td_block_text_with_title a_hover_color=\"#00128c\" a_color=\"#007cb4\"]\r\n<h4><strong>Cami\u00f1o dos altares<\/strong><\/h4>\r\n<em>Luis de Terelles y Noguerol\r\n<\/em>Luis de Trelles e Noguerol naceu en Viveiro (Lugo) o 20 de agosto de 1819. Faleceu en Zamora o 1 de xullo de 1891, onde lle sorprendeu unha grave enfermidade cando visitaba as secci\u00f3ns da Adoraci\u00f3n. Os seus restos descansan na catedral desta cidade. Pol\u00edtico, avogado, xornalista, fundador da Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a e, actualmente, en proceso de beatificaci\u00f3n. Cursou estudos no Seminario de Mondo\u00f1edo e Leis en Santiago de Compostela. Exerceu a avogac\u00eda en Viveiro, A Coru\u00f1a e Madrid. Desempe\u00f1ou importantes cargos na xurisdici\u00f3n militar como auditor. Escribiu en diversos xornais e revistas. Foi deputado no Congreso. En 1862 co\u00f1ece en Par\u00eds a Adoraci\u00f3n Nocturna, adorando de noite por primeira vez o Sant\u00edsimo Sacramento. \u00c9 considerado Ap\u00f3stolo da Eucarist\u00eda no s\u00e9culo XIX polas s\u00faas obras eucar\u00edsticas e a s\u00faa gran actividade en impulsalas e fundalas: en 1858 as Conferencias de San Vicente de Pa\u00fal, en Viveiro; en 1868, o Culto Continuo a Xes\u00fas Sacramentado; en 1870, \u00abLa L\u00e1mpara del Santuario\u00bb, revista mensual da que foi o seu propietario, director e case \u00fanico redactor (1870-1891); en 1877, a Adoraci\u00f3n Nocturna en Espa\u00f1a, que estendeu a todo o pa\u00eds en m\u00e1is de cincuenta secciones; en 1881, as Camareiras de Xes\u00fas Sacramentado. Distinguiuse como home de xenerosidade exemplar pola s\u00faa entrega ao pr\u00f3ximo, principalmente na III Guerra Carlista, creando unha comisi\u00f3n para os trocos de prisioneiros e foi nomeado Comisario Xeral de Trocos (1873-76), conseguindo librar da morte ou do cativerio a m\u00e1is de 20.000 prisioneiros. Con iso adiantouse ao dereito Humanitario Internacional en m\u00e1is de 50 anos.\r\n<a href=\"http:\/\/fundaciontrelles.org\/\">Fundaci\u00f3n Luis de Trelles \u2013 Asociaci\u00f3n sen \u00c1nimo de Lucro (fundaciontrelles.org)<\/a>\r\n<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=xJ_hHkswSVA\">Luis de Trelles: Unha laica testemu\u00f1a da fe (Fundador da Adoraci\u00f3n Nocturna) \u2013 Youtube<\/a>\r\n\r\n<em> Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial\r\n<\/em>Ignacio Echeverr\u00eda Miralles de Imperial naceu en Ferrol o 25 de maio de 1978, e faleceu en Londres o 3 de xu\u00f1o de 2017. Co\u00f1\u00e9ceselle popularmente como o \u201cheroe do monopat\u00edn\u201d. A s\u00faa familia resid\u00eda e traballaba nas Pontes, onde pasou a s\u00faa infancia ata os nove anos e onde recibiu o bautismo e a primeira comu\u00f1\u00f3n. Trasl\u00e1dase a Madrid onde estuda Dereito e traballa no sector da banca. Vinculado \u00e1 Acci\u00f3n Cat\u00f3lica, a s\u00faa formaci\u00f3n relixiosa \u00e9 de ra\u00edces profundas que lle fan entregarse e ser sensible \u00e1s necesidades dos demais. O 3 de xu\u00f1o de 2017 enfr\u00f3ntase en Londres aos terroristas que est\u00e1n masacrando aos viandantes co seu monopat\u00edn. Al\u00ed sofre as feridas que lle provocan a morte. Iniciouse o proceso para a beatificaci\u00f3n, introduc\u00edndoo pola v\u00eda da caridade.\r\n\r\n[\/td_block_text_with_title][\/vc_column][\/vc_row][\/tdc_zone]","_gl_post_name":"santoral","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"","edit_language":"gl","footnotes":""},"class_list":["post-2025","page","type-page","status-publish"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v26.9 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>Santoral - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Santoral - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2025-06-10T15:35:08+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:site\" content=\"@mondonedoferrol\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"2 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/\",\"name\":\"Santoral - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website\"},\"datePublished\":\"2022-07-13T08:27:22+00:00\",\"dateModified\":\"2025-06-10T15:35:08+00:00\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/\"]}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/\",\"name\":\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization\",\"name\":\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png\",\"contentUrl\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png\",\"width\":460,\"height\":137,\"caption\":\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/\"},\"sameAs\":[\"https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol\",\"https:\/\/x.com\/mondonedoferrol\",\"https:\/\/www.instagram.com\/mondonedoferrol\/\"]}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Santoral - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Santoral - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","og_url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/","og_site_name":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol","article_modified_time":"2025-06-10T15:35:08+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_site":"@mondonedoferrol","twitter_misc":{"Tempo de lectura":"2 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/","name":"Santoral - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","isPartOf":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website"},"datePublished":"2022-07-13T08:27:22+00:00","dateModified":"2025-06-10T15:35:08+00:00","inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/mondonedoferrol.org\/santoral\/"]}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/","name":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization","name":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png","contentUrl":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png","width":460,"height":137,"caption":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol"},"image":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol","https:\/\/x.com\/mondonedoferrol","https:\/\/www.instagram.com\/mondonedoferrol\/"]}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2025","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2025"}],"version-history":[{"count":113,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2025\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":44226,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2025\/revisions\/44226"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2025"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}