Estamos en plenas festas do Nadal. Son momentos de encontros familiares. Os que te\u00f1en a sorte de ter unha familia viven estes d\u00edas cos seus seres m\u00e1is queridos gozando da s\u00faa presenza e do seu agarimo. Os que est\u00e1n lonxe deles viven con anhelo e desexo o reencontro.<\/p>\n
Os cristi\u00e1ns celebramos neste domingo a festa da Sagrada Familia<\/a>. \u00c9 unha chamada de atenci\u00f3n que nos esperta \u00e1 urxencia de coidar na nosa sociedade a riqueza e o valor da familia<\/strong>. \u00c9 unha oportunidade para presentar, no escenario do noso mundo, a beleza e o tesouro da realidade familiar. Tan \u00e9 as\u00ed que o propio Deus quixo vivir nunha familia. Isto \u00e9 o que se nos presenta ao contemplar os nosos misterios do Nadal: o modelo dunha familia sinxela e acolledora<\/strong>.<\/p>\n Hai tempo o\u00edn unha expresi\u00f3n que repet\u00edn en numerosas ocasi\u00f3ns porque me parece que ten unha fonda sabedor\u00eda: \u201cUnha familia enferma orixina persoas enfermas; unha familia sa d\u00e1 a luz persoas sas<\/strong>\u201d. Os feitos certamente o demostran en tantas ocasi\u00f3ns. Basta achegarse aos colexios e falar cos educadores para comprender a importancia que ten a familia no crecemento equilibrado e integral dunha persoa. Un bo clima familiar, sobre todo afectivo, condiciona enormemente o desenvolvemento das persoas.<\/p>\n E \u00e9 que a familia se converte no primeiro \u00e1mbito de socializaci\u00f3n que nos proporciona seguridade e equilibrio aos seus membros. Desta maneira, as persoas relaci\u00f3nanse na contorna familiar fundamentalmente polo que son, e non tanto polas expectativas ou intereses que tanto nos condicionan. As\u00ed, desde o punto de vista psicol\u00f3xico, axudan no crecemento e acompa\u00f1amento de todos aqueles que conviven na unidade familiar.<\/p>\n Pero non s\u00f3 iso: as familias est\u00e1n chamadas a ser aut\u00e9nticas escolas de humanidade<\/strong>. A familia ax\u00fadanos a abrirnos necesariamente aos outros e perm\u00edtenos empatizar coas necesidades dos demais. Isto \u00e9 as\u00ed especialmente nas familias extensas e abertas \u00e1 s\u00faa contorna m\u00e1is inmediata. Na familia sa, as relaci\u00f3ns persoais establ\u00e9cense desde o amor e permiten superar os ego\u00edsmos, o individualismo e as condutas antisociais. Os valores que a propia convivencia nos obriga a conxugar, como o sacrificio, a renuncia, o di\u00e1logo, o compartir e tantos outros, son valores fundamentais para a posterior convivencia en sociedade.<\/p>\n Ademais, a familia conv\u00e9rtese tam\u00e9n nesa primeira instancia \u00e1 que acudir en tantas dificultades como a vida nos depara. Nos fracasos, nos desenganos, na perda da sa\u00fade, nos problemas econ\u00f3micos, nas carencias de horizonte e de esperanza\u2026 a familia acode no noso auxilio para poder afrontalas con m\u00e1is serenidade e seguridade. Os que carecen desta rede son os que te\u00f1en m\u00e1is posibilidades de caer v\u00edtimas da exclusi\u00f3n. Deste xeito, a familia \u00e9<\/strong>, como tantas crises nolo revelaron, o primeiro colch\u00f3n social co que a nosa sociedade pode contar<\/strong>.<\/p>\n Se isto \u00e9 as\u00ed en tantas ocasi\u00f3ns, s\u00f3 se me ocorre que temos que coidar moito a realidade familiar. Especialmente coidemos o n\u00facleo da familia que \u00e9 o matrimonio<\/strong>. Ben sabemos que a convivencia hoxe \u00e9 moi complexa. Por iso, se cabe, \u00e9 m\u00e1is urxente fomentar todas as ferramentas que axuden a coidar actitudes e superar os conflitos. Como dixemos os bispos espa\u00f1ois nun recente documento: \u201cCada persoa ha de asumir a responsabilidade de coidar a propia familia, dedic\u00e1ndolle tempo e loitando por ela como expresi\u00f3n tam\u00e9n de responsabilidade social. Non basta s\u00f3 a queixa polo que ocorre ao redor, \u00e9 preciso falar tam\u00e9n cos feitos para transformar e mellorar o que est\u00e1 ao noso alcance, sen perder de vista o horizonte global\u201d.<\/p>\n E xunto ao traballo persoal, \u00e9 urxente unha pol\u00edtica familiar activa que protexa a realidade familiar<\/strong> como o mellor tesouro que a nosa sociedade ten e que non pode perder. Non \u00e9 posible que as nosas instituci\u00f3ns se desentendan deste activo que \u00e9 tan importante e, \u00e1 vez, tan fr\u00e1xil. Coidemos entre todos \u00e1s nosas familias. Nesta tarefa est\u00e1 comprometida a nosa Igrexa diocesana.<\/p>\n O voso irm\u00e1n e amigo.<\/p>\n + Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos
\nBispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol<\/p>\n","protected":false,"raw":"Estamos en plenas festas do Nadal. Son momentos de encontros familiares. Os que te\u00f1en a sorte de ter unha familia viven estes d\u00edas cos seus seres m\u00e1is queridos gozando da s\u00faa presenza e do seu agarimo. Os que est\u00e1n lonxe deles viven con anhelo e desexo o reencontro.\r\n\r\nOs cristi\u00e1ns celebramos neste domingo a festa da Sagrada Familia<\/a>. \u00c9 unha chamada de atenci\u00f3n que nos esperta \u00e1 urxencia de coidar na nosa sociedade a riqueza e o valor da familia<\/strong>. \u00c9 unha oportunidade para presentar, no escenario do noso mundo, a beleza e o tesouro da realidade familiar. Tan \u00e9 as\u00ed que o propio Deus quixo vivir nunha familia. Isto \u00e9 o que se nos presenta ao contemplar os nosos misterios do Nadal: o modelo dunha familia sinxela e acolledora<\/strong>.\r\n\r\nHai tempo o\u00edn unha expresi\u00f3n que repet\u00edn en numerosas ocasi\u00f3ns porque me parece que ten unha fonda sabedor\u00eda: \u201cUnha familia enferma orixina persoas enfermas; unha familia sa d\u00e1 a luz persoas sas<\/strong>\u201d. Os feitos certamente o demostran en tantas ocasi\u00f3ns. Basta achegarse aos colexios e falar cos educadores para comprender a importancia que ten a familia no crecemento equilibrado e integral dunha persoa. Un bo clima familiar, sobre todo afectivo, condiciona enormemente o desenvolvemento das persoas.\r\n\r\nE \u00e9 que a familia se converte no primeiro \u00e1mbito de socializaci\u00f3n que nos proporciona seguridade e equilibrio aos seus membros. Desta maneira, as persoas relaci\u00f3nanse na contorna familiar fundamentalmente polo que son, e non tanto polas expectativas ou intereses que tanto nos condicionan. As\u00ed, desde o punto de vista psicol\u00f3xico, axudan no crecemento e acompa\u00f1amento de todos aqueles que conviven na unidade familiar.\r\n\r\nPero non s\u00f3 iso: as familias est\u00e1n chamadas a ser aut\u00e9nticas escolas de humanidade<\/strong>. A familia ax\u00fadanos a abrirnos necesariamente aos outros e perm\u00edtenos empatizar coas necesidades dos demais. Isto \u00e9 as\u00ed especialmente nas familias extensas e abertas \u00e1 s\u00faa contorna m\u00e1is inmediata. Na familia sa, as relaci\u00f3ns persoais establ\u00e9cense desde o amor e permiten superar os ego\u00edsmos, o individualismo e as condutas antisociais. Os valores que a propia convivencia nos obriga a conxugar, como o sacrificio, a renuncia, o di\u00e1logo, o compartir e tantos outros, son valores fundamentais para a posterior convivencia en sociedade.\r\n\r\nAdemais, a familia conv\u00e9rtese tam\u00e9n nesa primeira instancia \u00e1 que acudir en tantas dificultades como a vida nos depara. Nos fracasos, nos desenganos, na perda da sa\u00fade, nos problemas econ\u00f3micos, nas carencias de horizonte e de esperanza\u2026 a familia acode no noso auxilio para poder afrontalas con m\u00e1is serenidade e seguridade. Os que carecen desta rede son os que te\u00f1en m\u00e1is posibilidades de caer v\u00edtimas da exclusi\u00f3n. Deste xeito, a familia \u00e9<\/strong>, como tantas crises nolo revelaron, o primeiro colch\u00f3n social co que a nosa sociedade pode contar<\/strong>.\r\n\r\nSe isto \u00e9 as\u00ed en tantas ocasi\u00f3ns, s\u00f3 se me ocorre que temos que coidar moito a realidade familiar. Especialmente coidemos o n\u00facleo da familia que \u00e9 o matrimonio<\/strong>. Ben sabemos que a convivencia hoxe \u00e9 moi complexa. Por iso, se cabe, \u00e9 m\u00e1is urxente fomentar todas as ferramentas que axuden a coidar actitudes e superar os conflitos. Como dixemos os bispos espa\u00f1ois nun recente documento: \u201cCada persoa ha de asumir a responsabilidade de coidar a propia familia, dedic\u00e1ndolle tempo e loitando por ela como expresi\u00f3n tam\u00e9n de responsabilidade social. Non basta s\u00f3 a queixa polo que ocorre ao redor, \u00e9 preciso falar tam\u00e9n cos feitos para transformar e mellorar o que est\u00e1 ao noso alcance, sen perder de vista o horizonte global\u201d.\r\n\r\nE xunto ao traballo persoal, \u00e9 urxente unha pol\u00edtica familiar activa que protexa a realidade familiar<\/strong> como o mellor tesouro que a nosa sociedade ten e que non pode perder. Non \u00e9 posible que as nosas instituci\u00f3ns se desentendan deste activo que \u00e9 tan importante e, \u00e1 vez, tan fr\u00e1xil. Coidemos entre todos \u00e1s nosas familias. Nesta tarefa est\u00e1 comprometida a nosa Igrexa diocesana.\r\n\r\nO voso irm\u00e1n e amigo.\r\n\r\n+ Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos\r\nBispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":2,"featured_media":22578,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_es_post_content":"Estamos en plenas fiestas navide\u00f1as. Son momentos de encuentros familiares. Los que tienen la suerte de tener una familia viven estos d\u00edas con sus seres m\u00e1s queridos disfrutando de su presencia y de su cari\u00f1o. Los que est\u00e1n lejos de ellos viven con anhelo y deseo el reencuentro.\r\n\r\nLos cristianos celebramos en este domingo la fiesta de la Sagrada Familia<\/a>. Es una llamada de atenci\u00f3n que nos despierta a la urgencia de cuidar en nuestra sociedad la riqueza y el valor de la familia<\/strong>. Es una oportunidad para presentar, en el escenario de nuestro mundo, la belleza y el tesoro de la realidad familiar. Tan es as\u00ed que el propio Dios quiso vivir en una familia. Esto es lo que se nos presenta al contemplar nuestros misterios navide\u00f1os: el modelo de una familia sencilla y acogedora<\/strong>.\r\n\r\nHace tiempo o\u00ed una expresi\u00f3n que he repetido en numerosas ocasiones porque me parece que tiene una honda sabidur\u00eda: \u201cUna familia enferma engendra personas enfermas; una familia sana da a luz personas sanas\u201d<\/strong>. Los hechos ciertamente lo demuestran en tantas ocasiones. Basta acercarse a los colegios y hablar con los educadores para comprender la importancia que tiene la familia en el crecimiento equilibrado e integral de una persona. Un buen clima familiar, sobre todo afectivo, condiciona enormemente el desarrollo de las personas.\r\n\r\nY es que la familia se convierte en el primer \u00e1mbito de socializaci\u00f3n que nos proporciona seguridad y equilibrio a sus miembros. De esta manera, las personas se relacionan en el entorno familiar fundamentalmente por lo que son, y no tanto por las expectativas o intereses que tanto nos condicionan. As\u00ed, desde el punto de vista psicol\u00f3gico, ayudan en el crecimiento y acompa\u00f1amiento de todos aquellos que conviven en la unidad familiar.\r\n\r\nPero no s\u00f3lo eso: las familias est\u00e1n llamadas a ser aut\u00e9nticas escuelas de humanidad<\/strong>. La familia nos ayuda a abrirnos necesariamente a los otros y nos permite empatizar con las necesidades de los dem\u00e1s. Esto es as\u00ed especialmente en las familias extensas y abiertas a su entorno m\u00e1s inmediato. En la familia sana, las relaciones personales se establecen desde el amor y permiten superar los ego\u00edsmos, el individualismo y las conductas antisociales. Los valores que la propia convivencia nos obliga a conjugar, como el sacrificio, la renuncia, el di\u00e1logo, el compartir y tantos otros, son valores fundamentales para la posterior convivencia en sociedad.\r\n\r\nAdem\u00e1s, la familia se convierte tambi\u00e9n en esa primera instancia a la que acudir en tantas dificultades como la vida nos depara. En los fracasos, en los desenga\u00f1os, en la p\u00e9rdida de la salud, en los problemas econ\u00f3micos, en las carencias de horizonte y de esperanza\u2026 la familia acude en nuestro auxilio para poder afrontarlas con m\u00e1s serenidad y seguridad. Los que carecen de esta red son los que tienen m\u00e1s posibilidades de caer v\u00edctimas de la exclusi\u00f3n. De esta manera, la familia es<\/strong>, como tantas crisis nos lo han revelado, el primer colch\u00f3n social con el que nuestra sociedad puede contar<\/strong>.\r\n\r\nSi esto es as\u00ed en tantas ocasiones, s\u00f3lo se me ocurre que tenemos que cuidar mucho la realidad familiar. Especialmente cuidemos el n\u00facleo de la familia que es el matrimonio<\/strong>. Bien sabemos que la convivencia hoy es muy compleja. Por ello, si cabe, es m\u00e1s urgente fomentar todas las herramientas que ayuden a cuidar actitudes y superar los conflictos. Como dijimos los obispos espa\u00f1oles en un reciente documento: \"Cada persona ha de asumir la responsabilidad de cuidar la propia familia, dedic\u00e1ndole tiempo y luchando por ella como expresi\u00f3n tambi\u00e9n de responsabilidad social. No basta s\u00f3lo la queja por lo que ocurre alrededor, es preciso hablar tambi\u00e9n con los hechos para transformar y mejorar lo que est\u00e1 a nuestro alcance, sin perder de vista el horizonte global\u201d.\r\n\r\nY junto al trabajo personal, es urgente una pol\u00edtica familiar activa que proteja la realidad familiar<\/strong> como el mejor tesoro que nuestra sociedad tiene y que no puede perder. No es posible que nuestras instituciones se desentiendan de este activo que es tan importante y, a la vez, tan fr\u00e1gil. Cuidemos entre todos a nuestras familias. En esta tarea est\u00e1 comprometida nuestra Iglesia diocesana.\r\n\r\nVuestro hermano y amigo.\r\n\r\n+ Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos\r\nObispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol","_es_post_name":"el-mejor-escudo-social","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"El mejor escudo social","_gl_post_content":"Estamos en plenas festas do Nadal. Son momentos de encontros familiares. Os que te\u00f1en a sorte de ter unha familia viven estes d\u00edas cos seus seres m\u00e1is queridos gozando da s\u00faa presenza e do seu agarimo. Os que est\u00e1n lonxe deles viven con anhelo e desexo o reencontro.\r\n\r\nOs cristi\u00e1ns celebramos neste domingo a festa da Sagrada Familia<\/a>. \u00c9 unha chamada de atenci\u00f3n que nos esperta \u00e1 urxencia de coidar na nosa sociedade a riqueza e o valor da familia<\/strong>. \u00c9 unha oportunidade para presentar, no escenario do noso mundo, a beleza e o tesouro da realidade familiar. Tan \u00e9 as\u00ed que o propio Deus quixo vivir nunha familia. Isto \u00e9 o que se nos presenta ao contemplar os nosos misterios do Nadal: o modelo dunha familia sinxela e acolledora<\/strong>.\r\n\r\nHai tempo o\u00edn unha expresi\u00f3n que repet\u00edn en numerosas ocasi\u00f3ns porque me parece que ten unha fonda sabedor\u00eda: \u201cUnha familia enferma orixina persoas enfermas; unha familia sa d\u00e1 a luz persoas sas<\/strong>\u201d. Os feitos certamente o demostran en tantas ocasi\u00f3ns. Basta achegarse aos colexios e falar cos educadores para comprender a importancia que ten a familia no crecemento equilibrado e integral dunha persoa. Un bo clima familiar, sobre todo afectivo, condiciona enormemente o desenvolvemento das persoas.\r\n\r\nE \u00e9 que a familia se converte no primeiro \u00e1mbito de socializaci\u00f3n que nos proporciona seguridade e equilibrio aos seus membros. Desta maneira, as persoas relaci\u00f3nanse na contorna familiar fundamentalmente polo que son, e non tanto polas expectativas ou intereses que tanto nos condicionan. As\u00ed, desde o punto de vista psicol\u00f3xico, axudan no crecemento e acompa\u00f1amento de todos aqueles que conviven na unidade familiar.\r\n\r\nPero non s\u00f3 iso: as familias est\u00e1n chamadas a ser aut\u00e9nticas escolas de humanidade<\/strong>. A familia ax\u00fadanos a abrirnos necesariamente aos outros e perm\u00edtenos empatizar coas necesidades dos demais. Isto \u00e9 as\u00ed especialmente nas familias extensas e abertas \u00e1 s\u00faa contorna m\u00e1is inmediata. Na familia sa, as relaci\u00f3ns persoais establ\u00e9cense desde o amor e permiten superar os ego\u00edsmos, o individualismo e as condutas antisociais. Os valores que a propia convivencia nos obriga a conxugar, como o sacrificio, a renuncia, o di\u00e1logo, o compartir e tantos outros, son valores fundamentais para a posterior convivencia en sociedade.\r\n\r\nAdemais, a familia conv\u00e9rtese tam\u00e9n nesa primeira instancia \u00e1 que acudir en tantas dificultades como a vida nos depara. Nos fracasos, nos desenganos, na perda da sa\u00fade, nos problemas econ\u00f3micos, nas carencias de horizonte e de esperanza\u2026 a familia acode no noso auxilio para poder afrontalas con m\u00e1is serenidade e seguridade. Os que carecen desta rede son os que te\u00f1en m\u00e1is posibilidades de caer v\u00edtimas da exclusi\u00f3n. Deste xeito, a familia \u00e9<\/strong>, como tantas crises nolo revelaron, o primeiro colch\u00f3n social co que a nosa sociedade pode contar<\/strong>.\r\n\r\nSe isto \u00e9 as\u00ed en tantas ocasi\u00f3ns, s\u00f3 se me ocorre que temos que coidar moito a realidade familiar. Especialmente coidemos o n\u00facleo da familia que \u00e9 o matrimonio<\/strong>. Ben sabemos que a convivencia hoxe \u00e9 moi complexa. Por iso, se cabe, \u00e9 m\u00e1is urxente fomentar todas as ferramentas que axuden a coidar actitudes e superar os conflitos. Como dixemos os bispos espa\u00f1ois nun recente documento: \u201cCada persoa ha de asumir a responsabilidade de coidar a propia familia, dedic\u00e1ndolle tempo e loitando por ela como expresi\u00f3n tam\u00e9n de responsabilidade social. Non basta s\u00f3 a queixa polo que ocorre ao redor, \u00e9 preciso falar tam\u00e9n cos feitos para transformar e mellorar o que est\u00e1 ao noso alcance, sen perder de vista o horizonte global\u201d.\r\n\r\nE xunto ao traballo persoal, \u00e9 urxente unha pol\u00edtica familiar activa que protexa a realidade familiar<\/strong> como o mellor tesouro que a nosa sociedade ten e que non pode perder. Non \u00e9 posible que as nosas instituci\u00f3ns se desentendan deste activo que \u00e9 tan importante e, \u00e1 vez, tan fr\u00e1xil. Coidemos entre todos \u00e1s nosas familias. Nesta tarefa est\u00e1 comprometida a nosa Igrexa diocesana.\r\n\r\nO voso irm\u00e1n e amigo.\r\n\r\n+ Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos\r\nBispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol","_gl_post_name":"o-mellor-escudo-social","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"O mellor escudo social","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[65,11,7],"tags":[177,132],"class_list":{"0":"post-22509","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-actualidad","8":"category-escritos-pastorales","9":"category-la-voz-del-pastor","10":"tag-familia","11":"tag-obispo"},"yoast_head":"\n