Un neno do Buriz, esa aldea á que sempre volve, botou oito anos á fronte dun dos centros de peregrinacións máis importantes do mundo, a Catedral de Santiago de Compostela, penúltima parada dunha longa traxectoria na que se doutorou en Teoloxía en Salamanca para logo seguir formándose en Roma antes de converterse el mesmo en mestre de varias xeracións. Segundo Pérez leva asumidos múltiples cargos e responsabilidades, que sempre compaxinou cunha das súas paixóns, a investigación, con acceso incluído ao Arquivo Secreto Vaticano —hoxe chamado Arquivo Apostólico Vaticano—. E aínda que a situación é a que é, segue a ser o párroco da parroquia que o vía nacer hai 72 anos.<\/p>
Que balance fai destes oito anos como deán da Catedral de Santiago, da que xa era arquiveiro dende 2011?<\/strong> Que lle gustaría que se recordase da súa xestión, que comezaba logo dese polémico roubo e posterior recuperación do Códice Calixtino?<\/strong> Que opina da elección de José Fernández? Daríalle algún consello?<\/strong> Durante o seu mandato renovouse a Oficina Internacional de Atención ao Peregrino, por que era necesario este cambio e cal é o cometido desta?<\/strong> É presidente dende novembro da Comisión de Peregrinacións, que obxectivos se marcou neste Ano Santo?<\/strong> Como se presenta este Xacobeo?<\/strong> Que lle parece a decisión de amplialo ao 2022?<\/strong> Haberá visita do papa Francisco a Santiago?<\/strong> Levan practicamente un ano sufrindo as restricións da pandemia, como lle afectou ás peregrinacións? Cambiou o perfil dos visitantes que reciben?<\/strong> Cales foron as principais adaptacións que tiveron que facer ante esta nova normalidade?<\/strong> É posible percorrer o Camiño de Santiago pese a existencia dos peches perimetrais?<\/strong> Fíxose unha importante restauración na Catedral de Santiago nos últimos anos, que destacaría das actuacións realizadas?<\/strong> E que queda pendente?<\/strong> De preto<\/strong>: "A pé fixen tres veces o Camiño, dúas con seminaristas e unha con 45 persoas dos Vilares<\/em>" Que cambios o obrigou a adoptar?<\/strong>
Fago un balance moi positivo en xeral, aínda que con sufrimentos e disgustos, xa que empecei cunha situación moi difícil.<\/p>
Sen dúbida a recuperación do Códice Calixtino e a restauración do Pórtico da Gloria.<\/p>
A elección do meu sucesor era de esperar, por levar tantos anos ao servizo da catedral, 42 como coengo. Creo que o ten máis doado do que o tiven eu nun principio.<\/p>
Sucedín a don Jenaro Cebrián ao fronte dela. El traballou moito nela, pero faltaba espazo para acoller aos peregrinos como se merecían. Esta foi a razón pola que o arcebispo, Julián Barrio, cedeu o antigo asilo de carretas para ese fin. Despois intervimos moitas persoas, do ámbito civil e eclesiástico, para que fose un Centro de Acollida á altura dos tempos. Certamente non hai no mundo un espazo semellante.<\/p>
O señor arcebispo nomeou una Comisión para o Ano Santo e fixemos una programación moi ampla, pero todo está condicionado pola pandemia.<\/p>
Se melloran as condicións preséntase moi ben, xa que hai moitos grupos, parroquias e movementos que se apuntan para peregrinar a Santiago despois do mes de maio. Será certo que imos mellorar moito nos próximos meses?<\/p>
Paréceme un regalo do Papa para Santiago, Galicia e España enteira, tanto a nivel espiritual como social e económico.<\/p>
Se o permiten as circunstancias seguro que virá.<\/p>
A situación actual levounos a recibir moi poucos peregrinos, entre tres e dez cada día, cando antes podían vir uns 300 por día, e son bastantes os que veñen dende o extranxeiro. Por outra banda, son xente bastante atípica, non é o tipo de xente que vén cando hai liberdade nos camiños.<\/p>
Rebaixamos todas as prestacións e o Centro de Acollida, que antes operaba doce horas, de 8.00 a 20.00 horas, agora só está aberto a metade de tempo, de 12.00 a 16.00 horas cada día, agás o domingo, que pecha.<\/p>
Non sei como fan, pero algúns peregrinos van chegando cada día.<\/p>
A intervención na catedral foi practicamente en toda. Actuouse no Pórtico, na igrexa da Corticela, no retábulo maior, no cimborrio, etc. Limpouse e pintouse todo o interior e tamén se traballou no exterior, nas torres e na fachada. Probablemente non se fixera una reforma tan a fondo desde hai 200 anos.<\/p>
Agora quedan remates en capelas, lousado, pinturas… pero son pouca cousa comparado co que vai feito.
<\/p>
A título persoal, como convive coa pandemia?<\/strong>
Case illado facendo o que me di a médica de cabeceira,<\/p>
Obrigoume e refacer a miña vida en case todo.<\/p>