\nA vida \u00e9 un ben intanxible pero moi valioso que sabemos constatar, reco\u00f1ecer e agradecer<\/strong>. Dicimos \u201cisto non \u00e9 vida\u201d cando hai circunstancias que nos impiden vivir coa dignidade que merecemos. Afirmamos que \u201cesta persoa ten moita vida\u201d cando nos atopamos con algu\u00e9n que ten moita enerx\u00eda e suscita esperanza e ganas de vivir coas s\u00faas palabras e cos seus xestos. Diferenciamos un \u201cpobo no que hai moita vida\u201d doutro que non a ten, porque ofrece servizos, aglutina aos seus habitantes, existe un bo clima comunitario e o seu ambiente \u00e9 humanizador e cheo de calor. Exclamamos que \u201ceste traballo d\u00e1me a vida\u201d cando nel atopamos ilusi\u00f3n e non s\u00f3 un soldo para vivir, sen\u00f3n sentido \u00e1 existencia, compa\u00f1eiros que me axudan, motivos para seguir vivindo. Agradecemos que \u201cnesta parroquia hai vida\u201d cando nos sentimos acollidos, as s\u00faas celebraci\u00f3ns nos axudan, hai sentido comunitario e misioneiro\u2026<\/p>\n
En definitiva, percibimos que a vida \u00e9 unha realidade biol\u00f3xica (imprescindible), pero non unicamente. \u00c9 moito m\u00e1is<\/strong>: \u00e9 o resultado da interacci\u00f3n dunha cultura, dun sistema econ\u00f3mico e pol\u00edtico, dun ambiente\u2026 e, para os cristi\u00e1ns, \u00e9 tam\u00e9n un don e unha tarefa, un agasallo de Dios e dos nosos irm\u00e1ns os homes e un compromiso por coidala, multiplicala, procreala.<\/p>\n Celebramos hoxe o 25 de marzo. Dentro de nove meses \u00e9 Nadal. A Igrexa celebra hoxe, pois, a Encarnaci\u00f3n de Xes\u00fas, aquel que \u00e9 a vida e que se fai vida, aquel que resucitado segue dando vida ao noso ao redor<\/strong>, na existencia de tantas persoas que o atopan e lles cambia o coraz\u00f3n, ench\u00e9ndoas de esperanza e de motivos para seguir cami\u00f1ando.<\/p>\n Precisamente, tal d\u00eda como hoxe hai 30 anos, o papa San Xo\u00e1n Paulo II publicaba unha enc\u00edclica que levaba por t\u00edtulo \u201cO Evanxeo da vida\u201d<\/strong>. Tr\u00e1tase dun documento para reler porque, lonxe de estar trasnoitado e descontextualizado, conv\u00e9rtese nunha potente luz para o noso mundo se quere sucar os cami\u00f1os da defensa da vida cuxo valor intr\u00ednseco parece esquecerse.<\/p>\n En efecto, hoxe segue alarg\u00e1ndose esa \u201ccultura da morte\u201d que el denunciou. Ademais do aborto, a eutanasia e a manipulaci\u00f3n xen\u00e9tica co trashumanismo, a carreira armament\u00edstica que se abre l\u00e9vanos a m\u00e1is violencia e guerra, \u00e1 destruci\u00f3n. Nunca a paz preparouse coas armas<\/strong>. A guerra non \u00e9 sen\u00f3n o cume desa espiral de violencia que hoxe nos envolve e da que \u00e9 preciso sa\u00edr se queremos vivir con m\u00e1is esperanza: violencia contra as mulleres, trata de persoas, mortes por fame, cemiterios no Mediterr\u00e1neo e o Atl\u00e1ntico, xenofobia e aporofobia, cultura do descarte fronte a anci\u00e1ns e persoas migrantes e refuxiadas, descoido da casa com\u00fan na que vivimos\u2026 Tantos rostros presentes e situaci\u00f3ns nun mundo que non respecta a dignidade sacra de cada vida e as condici\u00f3ns para unha vida digna!<\/strong><\/p>\n Xo\u00e1n Paulo II convidounos a abrazar a vida como se abraza a un neno pequeno: como algo fr\u00e1xil, tenro, que se pode romper e perder. A vida \u00e9 quebradiza, por iso ten que ser arroupada, acompa\u00f1ada e fortalecida. Cada xesto, palabra, compromiso, actitude\u2026 suma e conta. Estamos chamados a promover unha cultura da vida que procree, apoie, resucite, anime\u2026<\/strong> Que fago eu pola vida? Impl\u00edcome por defender e loitar en defensa da vida? Comprom\u00e9tome porque haxa m\u00e1is vida persoal, social, eclesial, ambiental ao meu redor? Como a abrazo e como a procreo?<\/p>\n Desde a nosa diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol queremos ser unha comunidade viva que se comprometa pola vida desde a esperanza. Por iso, conv\u00f3covos a participar nos actos programados con esta xornada<\/strong>: a celebraci\u00f3n da eucarist\u00eda e o c\u00edrculo de silencio que se converta nun xesto silencioso pero visible de cami\u00f1ar xunto a outros por un mundo mellor<\/a>. E m\u00e1is al\u00f3 destes actos, an\u00edmovos a buscar formas concretas de defender a vida no voso d\u00eda a d\u00eda<\/strong>: estendendo unha man aos necesitados, coidando da nosa casa com\u00fan, promovendo a paz e a xustiza, apoiando as iniciativas a favor da vida\u2026 Xuntos podemos constru\u00edr unha civilizaci\u00f3n da vida e do amor.<\/p>\n O voso irm\u00e1n e amigo,<\/p>\n + Fernando, bispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol<\/p>\n [Fotograf\u00eda de portada: H. Lopes]<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/Dimensiones-personalizadas-2362x300-px-scaled.jpeg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false,"raw":"\u00b7 Mensaxe do bispo diocesano co gallo da Xornada Mundial pola Vida 2025<\/h6>\r\n\r\nA vida \u00e9 un ben intanxible pero moi valioso que sabemos constatar, reco\u00f1ecer e agradecer<\/strong>. Dicimos \u201cisto non \u00e9 vida\u201d cando hai circunstancias que nos impiden vivir coa dignidade que merecemos. Afirmamos que \u201cesta persoa ten moita vida\u201d cando nos atopamos con algu\u00e9n que ten moita enerx\u00eda e suscita esperanza e ganas de vivir coas s\u00faas palabras e cos seus xestos. Diferenciamos un \u201cpobo no que hai moita vida\u201d doutro que non a ten, porque ofrece servizos, aglutina aos seus habitantes, existe un bo clima comunitario e o seu ambiente \u00e9 humanizador e cheo de calor. Exclamamos que \u201ceste traballo d\u00e1me a vida\u201d cando nel atopamos ilusi\u00f3n e non s\u00f3 un soldo para vivir, sen\u00f3n sentido \u00e1 existencia, compa\u00f1eiros que me axudan, motivos para seguir vivindo. Agradecemos que \u201cnesta parroquia hai vida\u201d cando nos sentimos acollidos, as s\u00faas celebraci\u00f3ns nos axudan, hai sentido comunitario e misioneiro\u2026\r\n\r\nEn definitiva, percibimos que a vida \u00e9 unha realidade biol\u00f3xica (imprescindible), pero non unicamente. \u00c9 moito m\u00e1is<\/strong>: \u00e9 o resultado da interacci\u00f3n dunha cultura, dun sistema econ\u00f3mico e pol\u00edtico, dun ambiente\u2026 e, para os cristi\u00e1ns, \u00e9 tam\u00e9n un don e unha tarefa, un agasallo de Dios e dos nosos irm\u00e1ns os homes e un compromiso por coidala, multiplicala, procreala.\r\n\r\nCelebramos hoxe o 25 de marzo. Dentro de nove meses \u00e9 Nadal. A Igrexa celebra hoxe, pois, a Encarnaci\u00f3n de Xes\u00fas, aquel que \u00e9 a vida e que se fai vida, aquel que resucitado segue dando vida ao noso ao redor<\/strong>, na existencia de tantas persoas que o atopan e lles cambia o coraz\u00f3n, ench\u00e9ndoas de esperanza e de motivos para seguir cami\u00f1ando.\r\n\r\nPrecisamente, tal d\u00eda como hoxe hai 30 anos, o papa San Xo\u00e1n Paulo II publicaba unha enc\u00edclica que levaba por t\u00edtulo \u201cO Evanxeo da vida\u201d<\/strong>. Tr\u00e1tase dun documento para reler porque, lonxe de estar trasnoitado e descontextualizado, conv\u00e9rtese nunha potente luz para o noso mundo se quere sucar os cami\u00f1os da defensa da vida cuxo valor intr\u00ednseco parece esquecerse.\r\n\r\nEn efecto, hoxe segue alarg\u00e1ndose esa \u201ccultura da morte\u201d que el denunciou. Ademais do aborto, a eutanasia e a manipulaci\u00f3n xen\u00e9tica co trashumanismo, a carreira armament\u00edstica que se abre l\u00e9vanos a m\u00e1is violencia e guerra, \u00e1 destruci\u00f3n. Nunca a paz preparouse coas armas<\/strong>. A guerra non \u00e9 sen\u00f3n o cume desa espiral de violencia que hoxe nos envolve e da que \u00e9 preciso sa\u00edr se queremos vivir con m\u00e1is esperanza: violencia contra as mulleres, trata de persoas, mortes por fame, cemiterios no Mediterr\u00e1neo e o Atl\u00e1ntico, xenofobia e aporofobia, cultura do descarte fronte a anci\u00e1ns e persoas migrantes e refuxiadas, descoido da casa com\u00fan na que vivimos\u2026 Tantos rostros presentes e situaci\u00f3ns nun mundo que non respecta a dignidade sacra de cada vida e as condici\u00f3ns para unha vida digna!<\/strong>\r\n\r\nXo\u00e1n Paulo II convidounos a abrazar a vida como se abraza a un neno pequeno: como algo fr\u00e1xil, tenro, que se pode romper e perder. A vida \u00e9 quebradiza, por iso ten que ser arroupada, acompa\u00f1ada e fortalecida. Cada xesto, palabra, compromiso, actitude\u2026 suma e conta. Estamos chamados a promover unha cultura da vida que procree, apoie, resucite, anime\u2026<\/strong> Que fago eu pola vida? Impl\u00edcome por defender e loitar en defensa da vida? Comprom\u00e9tome porque haxa m\u00e1is vida persoal, social, eclesial, ambiental ao meu redor? Como a abrazo e como a procreo?\r\n\r\nDesde a nosa diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol queremos ser unha comunidade viva que se comprometa pola vida desde a esperanza. Por iso, conv\u00f3covos a participar nos actos programados con esta xornada<\/strong>: a celebraci\u00f3n da eucarist\u00eda e o c\u00edrculo de silencio que se converta nun xesto silencioso pero visible de cami\u00f1ar xunto a outros por un mundo mellor<\/a>. E m\u00e1is al\u00f3 destes actos, an\u00edmovos a buscar formas concretas de defender a vida no voso d\u00eda a d\u00eda<\/strong>: estendendo unha man aos necesitados, coidando da nosa casa com\u00fan, promovendo a paz e a xustiza, apoiando as iniciativas a favor da vida\u2026 Xuntos podemos constru\u00edr unha civilizaci\u00f3n da vida e do amor.\r\n\r\nO voso irm\u00e1n e amigo,\r\n\r\n+ Fernando, bispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol\r\n\r\n[Fotograf\u00eda de portada: H. Lopes]\r\n\r\n
<\/a>"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":2,"featured_media":40657,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_es_post_content":"\u00b7 Mensaje del obispo diocesano con motivo de la Jornada Mundial por la Vida 2025<\/h6>\r\n\r\nLa vida es un bien intangible pero muy valioso que sabemos constatar, reconocer y agradecer<\/strong>. Decimos \u201cesto no es vida\u201d cuando hay circunstancias que nos impiden vivir con la dignidad que merecemos. Afirmamos que \u201cesta persona tiene mucha vida\u201d cuando nos encontramos con alguien que tiene mucha energ\u00eda y suscita esperanza y ganas de vivir con sus palabras y con sus gestos. Diferenciamos un \u201cpueblo en el que hay mucha vida\u201d de otro que no la tiene, porque ofrece servicios, aglutina a sus habitantes, existe un buen clima comunitario y su ambiente es humanizador y lleno de calor. Exclamamos que \u201ceste trabajo me da la vida\u201d cuando en \u00e9l encontramos ilusi\u00f3n y no solo un sueldo para vivir, sino sentido a la existencia, compa\u00f1eros que me ayudan, motivos para seguir viviendo. Agradecemos que en \u201cesta parroquia hay vida\u201d cuando nos sentimos acogidos, sus celebraciones nos ayudan, hay sentido comunitario y misionero\u2026\r\n\r\nEn definitiva, percibimos que la vida es una realidad biol\u00f3gica (imprescindible), pero no \u00fanicamente. Es mucho m\u00e1s<\/strong>: es el resultado de la interacci\u00f3n de una cultura, de un sistema econ\u00f3mico y pol\u00edtico, de un ambiente\u2026 y, para los cristianos, es tambi\u00e9n un don y una tarea, un regalo de Dios y de nuestros hermanos los hombres y un compromiso por cuidarla, multiplicarla, engendrarla.\r\n\r\nCelebramos hoy el 25 de marzo. Dentro de nueve meses es Navidad. La Iglesia celebra hoy, pues, la Encarnaci\u00f3n de Jes\u00fas, aquel que es la vida y que se hace vida, aquel que resucitado sigue dando vida a nuestro alrededor<\/strong>, en la existencia de tantas personas que se lo encuentran y les cambia el coraz\u00f3n, llen\u00e1ndolas de esperanza y de motivos para seguir caminando.\r\n\r\nPrecisamente, tal d\u00eda como hoy hace 30 a\u00f1os, el papa San Juan Pablo II publicaba una enc\u00edclica que llevaba por t\u00edtulo \u201cEl Evangelio de la vida\u201d<\/strong>. Se trata de un documento para releer porque, lejos de estar trasnochado y descontextualizado, se convierte en una potente luz para nuestro mundo si quiere surcar los caminos de la defensa de la vida cuyo valor intr\u00ednseco parece olvidarse.\r\n\r\nEn efecto, hoy sigue ensanch\u00e1ndose esa \u201ccultura de la muerte\u201d que \u00e9l denunci\u00f3. Adem\u00e1s del aborto, la eutanasia y la manipulaci\u00f3n gen\u00e9tica con el trashumanismo, la carrera armament\u00edstica que se abre nos lleva a m\u00e1s violencia y guerra, a la destrucci\u00f3n. Nunca la paz se prepar\u00f3 con las armas<\/strong>. La guerra no es sino la cumbre de esa espiral de violencia que hoy nos envuelve y de la que es preciso salir si queremos vivir con m\u00e1s esperanza: violencia contra las mujeres, trata de personas, muertes por hambre, cementerios en el Mediterr\u00e1neo y el Atl\u00e1ntico, xenofobia y aporofobia, cultura del descarte frente a ancianos y personas migrantes y refugiadas, descuido de la casa com\u00fan en la que vivimos\u2026 \u00a1Tantos rostros presentes y situaciones en un mundo que no respeta la dignidad sagrada de cada vida y las condiciones para una vida digna<\/strong>!\r\n\r\nJuan Pablo II nos invit\u00f3 a abrazar la vida como se abraza a un ni\u00f1o peque\u00f1o: como algo fr\u00e1gil, tierno, que se puede romper y perder. La vida es quebradiza, por eso tiene que ser arropada, acompa\u00f1ada y fortalecida. Cada gesto, palabra, compromiso, actitud\u2026 suma y cuenta. Estamos llamados a promover una cultura de la vida que engendre, apoye, resucite, anime...<\/strong> \u00bfQu\u00e9 hago yo por la vida? \u00bfMe implico por defender y luchar en defensa de la vida? \u00bfMe comprometo porque haya m\u00e1s vida personal, social, eclesial, medioambiental a mi alrededor? \u00bfC\u00f3mo la abrazo y c\u00f3mo la engendro?\r\n\r\nDesde nuestra di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo-Ferrol queremos ser una comunidad viva que se comprometa por la vida desde la esperanza. Por eso os convoco a participar en los actos programados con esta jornada<\/strong>: la celebraci\u00f3n de la eucarist\u00eda y el c\u00edrculo de silencio que se convierta en un gesto silencioso pero visible de caminar junto a otros por un mundo mejor<\/a>. Y m\u00e1s all\u00e1 de estos actos, os animo a buscar formas concretas de defender la vida en vuestro d\u00eda a d\u00eda<\/strong>: extendiendo una mano a los necesitados, cuidando de nuestra casa com\u00fan, promoviendo la paz y la justicia, apoyando las iniciativas a favor de la vida... Juntos podemos construir una civilizaci\u00f3n de la vida y del amor.\r\n\r\nVuestro hermano y amigo,\r\n\r\n+ Fernando, obispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol\r\n\r\n[Fotograf\u00eda de portada: H. Lopes]\r\n\r\n
<\/a>","_es_post_name":"abrazar-la-vida","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Abrazar la vida","_gl_post_content":"\u00b7 Mensaxe do bispo diocesano co gallo da Xornada Mundial pola Vida 2025<\/h6>\r\n\r\nA vida \u00e9 un ben intanxible pero moi valioso que sabemos constatar, reco\u00f1ecer e agradecer<\/strong>. Dicimos \u201cisto non \u00e9 vida\u201d cando hai circunstancias que nos impiden vivir coa dignidade que merecemos. Afirmamos que \u201cesta persoa ten moita vida\u201d cando nos atopamos con algu\u00e9n que ten moita enerx\u00eda e suscita esperanza e ganas de vivir coas s\u00faas palabras e cos seus xestos. Diferenciamos un \u201cpobo no que hai moita vida\u201d doutro que non a ten, porque ofrece servizos, aglutina aos seus habitantes, existe un bo clima comunitario e o seu ambiente \u00e9 humanizador e cheo de calor. Exclamamos que \u201ceste traballo d\u00e1me a vida\u201d cando nel atopamos ilusi\u00f3n e non s\u00f3 un soldo para vivir, sen\u00f3n sentido \u00e1 existencia, compa\u00f1eiros que me axudan, motivos para seguir vivindo. Agradecemos que \u201cnesta parroquia hai vida\u201d cando nos sentimos acollidos, as s\u00faas celebraci\u00f3ns nos axudan, hai sentido comunitario e misioneiro\u2026\r\n\r\nEn definitiva, percibimos que a vida \u00e9 unha realidade biol\u00f3xica (imprescindible), pero non unicamente. \u00c9 moito m\u00e1is<\/strong>: \u00e9 o resultado da interacci\u00f3n dunha cultura, dun sistema econ\u00f3mico e pol\u00edtico, dun ambiente\u2026 e, para os cristi\u00e1ns, \u00e9 tam\u00e9n un don e unha tarefa, un agasallo de Dios e dos nosos irm\u00e1ns os homes e un compromiso por coidala, multiplicala, procreala.\r\n\r\nCelebramos hoxe o 25 de marzo. Dentro de nove meses \u00e9 Nadal. A Igrexa celebra hoxe, pois, a Encarnaci\u00f3n de Xes\u00fas, aquel que \u00e9 a vida e que se fai vida, aquel que resucitado segue dando vida ao noso ao redor<\/strong>, na existencia de tantas persoas que o atopan e lles cambia o coraz\u00f3n, ench\u00e9ndoas de esperanza e de motivos para seguir cami\u00f1ando.\r\n\r\nPrecisamente, tal d\u00eda como hoxe hai 30 anos, o papa San Xo\u00e1n Paulo II publicaba unha enc\u00edclica que levaba por t\u00edtulo \u201cO Evanxeo da vida\u201d<\/strong>. Tr\u00e1tase dun documento para reler porque, lonxe de estar trasnoitado e descontextualizado, conv\u00e9rtese nunha potente luz para o noso mundo se quere sucar os cami\u00f1os da defensa da vida cuxo valor intr\u00ednseco parece esquecerse.\r\n\r\nEn efecto, hoxe segue alarg\u00e1ndose esa \u201ccultura da morte\u201d que el denunciou. Ademais do aborto, a eutanasia e a manipulaci\u00f3n xen\u00e9tica co trashumanismo, a carreira armament\u00edstica que se abre l\u00e9vanos a m\u00e1is violencia e guerra, \u00e1 destruci\u00f3n. Nunca a paz preparouse coas armas<\/strong>. A guerra non \u00e9 sen\u00f3n o cume desa espiral de violencia que hoxe nos envolve e da que \u00e9 preciso sa\u00edr se queremos vivir con m\u00e1is esperanza: violencia contra as mulleres, trata de persoas, mortes por fame, cemiterios no Mediterr\u00e1neo e o Atl\u00e1ntico, xenofobia e aporofobia, cultura do descarte fronte a anci\u00e1ns e persoas migrantes e refuxiadas, descoido da casa com\u00fan na que vivimos\u2026 Tantos rostros presentes e situaci\u00f3ns nun mundo que non respecta a dignidade sacra de cada vida e as condici\u00f3ns para unha vida digna!<\/strong>\r\n\r\nXo\u00e1n Paulo II convidounos a abrazar a vida como se abraza a un neno pequeno: como algo fr\u00e1xil, tenro, que se pode romper e perder. A vida \u00e9 quebradiza, por iso ten que ser arroupada, acompa\u00f1ada e fortalecida. Cada xesto, palabra, compromiso, actitude\u2026 suma e conta. Estamos chamados a promover unha cultura da vida que procree, apoie, resucite, anime\u2026<\/strong> Que fago eu pola vida? Impl\u00edcome por defender e loitar en defensa da vida? Comprom\u00e9tome porque haxa m\u00e1is vida persoal, social, eclesial, ambiental ao meu redor? Como a abrazo e como a procreo?\r\n\r\nDesde a nosa diocese de Mondo\u00f1edo-Ferrol queremos ser unha comunidade viva que se comprometa pola vida desde a esperanza. Por iso, conv\u00f3covos a participar nos actos programados con esta xornada<\/strong>: a celebraci\u00f3n da eucarist\u00eda e o c\u00edrculo de silencio que se converta nun xesto silencioso pero visible de cami\u00f1ar xunto a outros por un mundo mellor<\/a>. E m\u00e1is al\u00f3 destes actos, an\u00edmovos a buscar formas concretas de defender a vida no voso d\u00eda a d\u00eda<\/strong>: estendendo unha man aos necesitados, coidando da nosa casa com\u00fan, promovendo a paz e a xustiza, apoiando as iniciativas a favor da vida\u2026 Xuntos podemos constru\u00edr unha civilizaci\u00f3n da vida e do amor.\r\n\r\nO voso irm\u00e1n e amigo,\r\n\r\n+ Fernando, bispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol\r\n\r\n[Fotograf\u00eda de portada: H. Lopes]\r\n\r\n
<\/a>","_gl_post_name":"abrazar-a-vida","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Abrazar a vida","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[65,11,7],"tags":[132,534],"class_list":{"0":"post-40649","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-actualidad","8":"category-escritos-pastorales","9":"category-la-voz-del-pastor","10":"tag-obispo","11":"tag-vida"},"yoast_head":"\n