{"id":7228,"date":"2021-09-03T10:29:00","date_gmt":"2021-09-03T08:29:00","guid":{"rendered":"http:\/\/mondonedoferrol.vl23498.dinaserver.com\/?p=7228"},"modified":"2022-11-17T10:32:48","modified_gmt":"2022-11-17T09:32:48","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/","title":{"rendered":"","raw":""},"content":{"rendered":"\n

Hoxe \u00e9 un d\u00eda moi significativo para min e para nosa Igrexa de Mondo\u00f1edo Ferrol. Trala ordenaci\u00f3n e consagraci\u00f3n onte na nosa querida catedral de Mondo\u00f1edo, hoxe presido por primeira vez a eucarist\u00eda como pastor desta Igrexa na tam\u00e9n querida concatedral de Ferrol. Poderiamos dicir que \u00e9 como os primeiros pasos no cami\u00f1ar vacilante deste bispo novel que v\u00e9n con moitas ganas de entregarse, querervos, axudarvos<\/strong> no cami\u00f1o da vida que o Se\u00f1or obra en v\u00f3s e, por suposto, deixarse axudar<\/strong>. Sen d\u00fabida que a vosa experiencia acompa\u00f1ando estes inicios doutros irm\u00e1ns bispos \u00e9 unha garant\u00eda de \u00e9xito\u2026<\/p>\n\n\n\n

E todo iso desde o convencemento de que a Igrexa \u00e9 unha familia, con diferentes ministerios e tarefas, na que todos somos necesarios e imprescindibles e na que todos enriquecemos coa nosa vocaci\u00f3n a beleza que d\u00e1 a diversidade e pluralidade na comu\u00f1\u00f3n. Hoxe seguen ecoando as palabras do Mestre: \u201cA mies \u00e9 moita e os obreiros poucos: Rogade ao dono da mies que env\u00ede obreiros \u00e1 s\u00faa mies\u201d. Creo que estamos chamados a vivir unha cultura vocacional na nosa Igrexa. Que gozo descubrir e vivir a vida como misi\u00f3n e vocaci\u00f3n para outros!<\/p>\n\n\n\n

Quero comezar saudando a todos os presentes, autoridades que nos honrades coa vosa presenza, familiares e amigos que nos acompa\u00f1ades neste d\u00eda, pero especialmente a todos e cada un dos que puidestes participar ou nos seguides polos medios de comunicaci\u00f3n, penso nos conventos de clausura e nos misioneiros. Que sorte poder celebrar o domingo, o D\u00eda do Se\u00f1or e o D\u00eda da Igrexa, con tanta expectaci\u00f3n, gozo e esperanzas contidos! Hoxe faise realidade o sentido pleno do domingo como oitavo d\u00eda que nos orienta cara \u00e1 nova creaci\u00f3n onde todo ser\u00e1 recapitulado e plenificado en Cristo. En torno ao bispo, ao que esperastes e polo que orastes nestes \u00faltimos meses, co seu presbiterio co que forma unha unidade, e con todo o Pobo de Deus que cami\u00f1a nestas terras fermosas, cobra maior sentido a celebraci\u00f3n da eucarist\u00eda, a acci\u00f3n de grazas ao Pai por todo o ben que nos fai, por todas as grazas que sobre n\u00f3s derrama cada d\u00eda. Enviado polo Se\u00f1or (ese \u00e9 o meu aceno de identidade e garant\u00eda) s\u00edntome hoxe moi afortunado e ditoso por esta porci\u00f3n do Pobo de Deus que se me conf\u00eda<\/strong>. \u201cConvosco cristi\u00e1n, para v\u00f3s bispo\u201d, como dixo san Agust\u00edn na s\u00faa \u00e9poca, disp\u00f3\u00f1ome a iniciar unha nova etapa na mi\u00f1a vida que sup\u00f3n, sobre todo, unha incorporaci\u00f3n ao percorrido milenario e sabio desta Igrexa \u00e1 que ve\u00f1o servir. Nesta nova etapa evanxelizadora acollendo os retos que se nos presentan, continuaremos desde a sinodalidade \u00e1 que nos convoca o papa Francisco, no necesario proceso de conversi\u00f3n pastoral. Unha conversi\u00f3n que se mostra na reforma das estruturas pero, sobre todo, na transformaci\u00f3n persoal que se deriva na santidade de vida, na santidade sinxela e an\u00f3nima da porta do lado.<\/p>\n\n\n\n

Un cami\u00f1o este moi esixente que conseguiremos s\u00f3 se somos capaces de po\u00f1ernos, como disc\u00edpulos, \u00e1 escoita do Mestre e da s\u00faa Palabra. \u00c9 esta Palabra a que ha de conformar a nosa vida e a nosa Igrexa local. Acollamos os textos que hoxe proclamamos na celebraci\u00f3n e que nos iluminan moi ben neste d\u00eda.<\/p>\n\n\n\n

No evanxeo escoitamos o relato do xordomudo que \u00e9 sandado tras o encontro con Xes\u00fas. Un encontro provocado pola xente que \u201cllo presentaron para que lle impuxese as mans\u201d. Non me digades que non \u00e9 unha imaxe preciosa daquilo ao que est\u00e1 chamada a nosa Igrexa diocesana: facer de ponte (ese signo coloqueino no meu escudo episcopal), de instrumento para que os nosos contempor\u00e1neos se atopen con Xes\u00fas, te\u00f1an a experiencia sandadora e salvadora do encontro con Xes\u00fas. Esta \u00e9 a misi\u00f3n da Igrexa e esta \u00e9 a tarefa de todo misioneiro evanxelizador. A experiencia previa sandadora que cada un de n\u00f3s fixemos de recobrar unha vida nova, plena e feliz tras o encontro con Xes\u00fas, quer\u00e9mola compartir e provocar en tantos irm\u00e1ns nosos que amamos de coraz\u00f3n. Esa \u00e9 a Igrexa misioneira que hoxe se necesita: po\u00f1er a cada persoa diante de Xes\u00fas<\/strong> para que sexa El, non n\u00f3s, o que lle abra os o\u00eddos, a vista, o coraz\u00f3n, as mans, a vida\u2026<\/p>\n\n\n\n

Os nosos concidad\u00e1ns, e n\u00f3s mesmos tam\u00e9n, a nosa mesma Igrexa en tantas ocasi\u00f3ns, sent\u00edmonos identificados e representados nese xordomudo do relato: incapaces de o\u00edr os berros dos nosos irm\u00e1ns que sofren, de o\u00edr a leve brisa de Deus que require do silencio e do discernimento, de escoitar ao noso redor porque estamos encerrados no noso propio eu e nas nosas cousas, incapaces de comunicar e comunicarnos con Deus e cos irm\u00e1ns\u2026<\/p>\n\n\n\n

Reco\u00f1ezamos, como nos lembra o papa Francisco, que padecemos hoxe unha s\u00edndrome de  autorreferencialidade que nos impide crear fraternidade, que nos mergulla no noso propio mundo individualista e pechado. A nosa propia Igrexa, \u00e1s veces, vive tam\u00e9n nesta tesitura de pecharse para protexerse. O falso respecto ou unha equivocada tolerancia deriva nun testemu\u00f1o descafeinado que dificulta a transmisi\u00f3n da fe. Tam\u00e9n n\u00f3s, en moitas ocasi\u00f3ns, somos xordos ou mudos, ou ambas as cousas \u00e1 vez.<\/p>\n\n\n\n

Conv\u00eddovos con todo o coraz\u00f3n hoxe a escoitar e acoller, persoal e eclesialmente, a invitaci\u00f3n de Xes\u00fas<\/strong>. Necesitamos tam\u00e9n po\u00f1ernos diante del e deixarnos tocar para escoitar: Effeta! \u00c1brete!<\/p>\n\n\n\n

+ Ponte en cami\u00f1o para acoller a vida dos homes e mulleres desta terra galega. \u00c1brete aos seus problemas, preocupaci\u00f3ns, esperanzas e ilusi\u00f3ns\u2026 Son t\u00faas, acolle e escoita. Como se nos convidaba na primeira lectura, algo novo est\u00e1 a brotar e habemos de ser xeradores de esperanza, especialmente nestes momentos de crises e de pospandemia.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete ao paso do Esp\u00edrito, que hoxe segue falando e fac\u00e9ndose presente en tantas realidades pequenas desta Igrexa, rural e urbana, agr\u00edcola, obreira e mari\u00f1eira, e xerando as\u00ed un ceo novo e unha terra nova onde habite a xustiza.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete aos pobres, que son o coraz\u00f3n do evanxeo e o lugar onde poder facer a experiencia m\u00e1is grande da misericordia de Deus.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a vivir a vida en comunidade, porque con outros se vive mellor a experiencia do Deus que \u00e9 Trinidade de persoas. E \u00e1brete a ser comunidade aberta, intercultural, c\u00e1lida, acolledora, onde todos se sentan a gusto, os que ve\u00f1en de f\u00f3ra e os que non atopan fogar, na casa, sen ser censurados e xulgados. Comunidade adulta, que non busca o \u00e9xito sen\u00f3n a fecundidade, e que para iso se forma na fe e fai procesos continuos de crecemento.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a facer da vida misi\u00f3n, compromiso, entrega, relaci\u00f3n, vocaci\u00f3n ao servizo da nosa Igrexa e da nosa sociedade.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete deixando atr\u00e1s tantas cadeas de prexu\u00edzos, de ignorancia, de ideolox\u00edas para acoller a vida nova que Xes\u00fas che quere regalar \u00e1 t\u00faa familia, ao teu traballo, \u00e1 t\u00faa parroquia, \u00e1 t\u00faa asociaci\u00f3n ou movemento\u2026<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete \u00e1 solidariedade e \u00e1 amizade cos pobres, como nos dic\u00eda a segunda lectura: unha Igrexa e unha sociedade onde non exista acepci\u00f3n de persoas, onde non nos fixemos nas aparencias sen\u00f3n que miremos ao coraz\u00f3n, onde a nosa Igrexa sexa fogar dos m\u00e1is pobres, dos que non te\u00f1en ou non saben, dos que se senten s\u00f3s e feridos, dos emigrantes, dos mozos, unha Igrexa \u201chospital de campa\u00f1a\u201d que acolle aos feridos das guerras do noso mundo.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a edificar unhas relaci\u00f3ns sociais, desde o ensino social, que edifique un mundo diferente onde a pol\u00edtica e a econom\u00eda se constr\u00faan ao servizo de cada persoa, contrib\u00faan ao ben com\u00fan e \u00e1 amizade social, e sirvan ao aut\u00e9ntico desenvolvemento humano integral e solidario.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete ao futuro so\u00f1ando: non perdamos a capacidade de so\u00f1ar<\/strong>. O que non so\u00f1a est\u00e1 morto. O evanxeo e a s\u00faa proposta \u00e9, sobre todo, un so\u00f1o, o so\u00f1o de Deus para n\u00f3s que nos ama como a fillos. Un so\u00f1o que est\u00e1 chamado a facerse hoxe realidade neste pobo, nesta Igrexa..<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete e d\u00e1te unha nova oportunidade, sexa cal fora a t\u00faa situaci\u00f3n, para alcanzar a plenitude de vida de Xes\u00fas. El qu\u00e9rete recrear, rexenerar, renovar\u2026<\/p>\n\n\n\n

Ben sabemos que non somos n\u00f3s os que coas nosas propias forzas poderemos alcanzar estas metas e estes bos desexos. \u00c9 o Esp\u00edrito, que habita en n\u00f3s e que se nos regala na s\u00faa Igrexa, o que abrir\u00e1 os nosos o\u00eddos, os nosos ollos, as nosas mans, o noso coraz\u00f3n\u2026<\/p>\n\n\n\n

Que fermoso ser\u00eda se, froito do encontro con Cristo, cada un de n\u00f3s e a nosa propia Igrexa diocesana de Mondo\u00f1edo-Ferrol, present\u00e1rase ante a nosa querida sociedade galega con este magn\u00edfico testemu\u00f1o de novidade, ilusi\u00f3n e esperanza<\/strong>! As\u00ed o so\u00f1aba Isa\u00edas, na primeira lectura, ao profetizar no medio do deserto do desterro un manantial que acouga a sede e rexenera o p\u00e1ramo. Nesta hora da evanxelizaci\u00f3n estamos chamados m\u00e1is que nunca a facer realidade esta boa noticia que fai presente o Reino de Deus. Que a Virxe dos Remedios, san Rosendo e san Xiao, patr\u00f3n da nosa cidade, nos axuden a facer vida estas insinuaci\u00f3ns do Esp\u00edrito.<\/p>\n\n\n\n

Mons. Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos
Bispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol<\/p>\n","protected":false,"raw":"\n

Hoxe \u00e9 un d\u00eda moi significativo para min e para nosa Igrexa de Mondo\u00f1edo Ferrol. Trala ordenaci\u00f3n e consagraci\u00f3n onte na nosa querida catedral de Mondo\u00f1edo, hoxe presido por primeira vez a eucarist\u00eda como pastor desta Igrexa na tam\u00e9n querida concatedral de Ferrol. Poderiamos dicir que \u00e9 como os primeiros pasos no cami\u00f1ar vacilante deste bispo novel que v\u00e9n con moitas ganas de entregarse, querervos, axudarvos<\/strong> no cami\u00f1o da vida que o Se\u00f1or obra en v\u00f3s e, por suposto, deixarse axudar<\/strong>. Sen d\u00fabida que a vosa experiencia acompa\u00f1ando estes inicios doutros irm\u00e1ns bispos \u00e9 unha garant\u00eda de \u00e9xito\u2026<\/p>\n\n\n\n

E todo iso desde o convencemento de que a Igrexa \u00e9 unha familia, con diferentes ministerios e tarefas, na que todos somos necesarios e imprescindibles e na que todos enriquecemos coa nosa vocaci\u00f3n a beleza que d\u00e1 a diversidade e pluralidade na comu\u00f1\u00f3n. Hoxe seguen ecoando as palabras do Mestre: \u201cA mies \u00e9 moita e os obreiros poucos: Rogade ao dono da mies que env\u00ede obreiros \u00e1 s\u00faa mies\u201d. Creo que estamos chamados a vivir unha cultura vocacional na nosa Igrexa. Que gozo descubrir e vivir a vida como misi\u00f3n e vocaci\u00f3n para outros!<\/p>\n\n\n\n

Quero comezar saudando a todos os presentes, autoridades que nos honrades coa vosa presenza, familiares e amigos que nos acompa\u00f1ades neste d\u00eda, pero especialmente a todos e cada un dos que puidestes participar ou nos seguides polos medios de comunicaci\u00f3n, penso nos conventos de clausura e nos misioneiros. Que sorte poder celebrar o domingo, o D\u00eda do Se\u00f1or e o D\u00eda da Igrexa, con tanta expectaci\u00f3n, gozo e esperanzas contidos! Hoxe faise realidade o sentido pleno do domingo como oitavo d\u00eda que nos orienta cara \u00e1 nova creaci\u00f3n onde todo ser\u00e1 recapitulado e plenificado en Cristo. En torno ao bispo, ao que esperastes e polo que orastes nestes \u00faltimos meses, co seu presbiterio co que forma unha unidade, e con todo o Pobo de Deus que cami\u00f1a nestas terras fermosas, cobra maior sentido a celebraci\u00f3n da eucarist\u00eda, a acci\u00f3n de grazas ao Pai por todo o ben que nos fai, por todas as grazas que sobre n\u00f3s derrama cada d\u00eda. Enviado polo Se\u00f1or (ese \u00e9 o meu aceno de identidade e garant\u00eda) s\u00edntome hoxe moi afortunado e ditoso por esta porci\u00f3n do Pobo de Deus que se me conf\u00eda<\/strong>. \u201cConvosco cristi\u00e1n, para v\u00f3s bispo\u201d, como dixo san Agust\u00edn na s\u00faa \u00e9poca, disp\u00f3\u00f1ome a iniciar unha nova etapa na mi\u00f1a vida que sup\u00f3n, sobre todo, unha incorporaci\u00f3n ao percorrido milenario e sabio desta Igrexa \u00e1 que ve\u00f1o servir. Nesta nova etapa evanxelizadora acollendo os retos que se nos presentan, continuaremos desde a sinodalidade \u00e1 que nos convoca o papa Francisco, no necesario proceso de conversi\u00f3n pastoral. Unha conversi\u00f3n que se mostra na reforma das estruturas pero, sobre todo, na transformaci\u00f3n persoal que se deriva na santidade de vida, na santidade sinxela e an\u00f3nima da porta do lado.<\/p>\n\n\n\n

Un cami\u00f1o este moi esixente que conseguiremos s\u00f3 se somos capaces de po\u00f1ernos, como disc\u00edpulos, \u00e1 escoita do Mestre e da s\u00faa Palabra. \u00c9 esta Palabra a que ha de conformar a nosa vida e a nosa Igrexa local. Acollamos os textos que hoxe proclamamos na celebraci\u00f3n e que nos iluminan moi ben neste d\u00eda.<\/p>\n\n\n\n

No evanxeo escoitamos o relato do xordomudo que \u00e9 sandado tras o encontro con Xes\u00fas. Un encontro provocado pola xente que \u201cllo presentaron para que lle impuxese as mans\u201d. Non me digades que non \u00e9 unha imaxe preciosa daquilo ao que est\u00e1 chamada a nosa Igrexa diocesana: facer de ponte (ese signo coloqueino no meu escudo episcopal), de instrumento para que os nosos contempor\u00e1neos se atopen con Xes\u00fas, te\u00f1an a experiencia sandadora e salvadora do encontro con Xes\u00fas. Esta \u00e9 a misi\u00f3n da Igrexa e esta \u00e9 a tarefa de todo misioneiro evanxelizador. A experiencia previa sandadora que cada un de n\u00f3s fixemos de recobrar unha vida nova, plena e feliz tras o encontro con Xes\u00fas, quer\u00e9mola compartir e provocar en tantos irm\u00e1ns nosos que amamos de coraz\u00f3n. Esa \u00e9 a Igrexa misioneira que hoxe se necesita: po\u00f1er a cada persoa diante de Xes\u00fas<\/strong> para que sexa El, non n\u00f3s, o que lle abra os o\u00eddos, a vista, o coraz\u00f3n, as mans, a vida\u2026<\/p>\n\n\n\n

Os nosos concidad\u00e1ns, e n\u00f3s mesmos tam\u00e9n, a nosa mesma Igrexa en tantas ocasi\u00f3ns, sent\u00edmonos identificados e representados nese xordomudo do relato: incapaces de o\u00edr os berros dos nosos irm\u00e1ns que sofren, de o\u00edr a leve brisa de Deus que require do silencio e do discernimento, de escoitar ao noso redor porque estamos encerrados no noso propio eu e nas nosas cousas, incapaces de comunicar e comunicarnos con Deus e cos irm\u00e1ns\u2026<\/p>\n\n\n\n

Reco\u00f1ezamos, como nos lembra o papa Francisco, que padecemos hoxe unha s\u00edndrome de  autorreferencialidade que nos impide crear fraternidade, que nos mergulla no noso propio mundo individualista e pechado. A nosa propia Igrexa, \u00e1s veces, vive tam\u00e9n nesta tesitura de pecharse para protexerse. O falso respecto ou unha equivocada tolerancia deriva nun testemu\u00f1o descafeinado que dificulta a transmisi\u00f3n da fe. Tam\u00e9n n\u00f3s, en moitas ocasi\u00f3ns, somos xordos ou mudos, ou ambas as cousas \u00e1 vez.<\/p>\n\n\n\n

Conv\u00eddovos con todo o coraz\u00f3n hoxe a escoitar e acoller, persoal e eclesialmente, a invitaci\u00f3n de Xes\u00fas<\/strong>. Necesitamos tam\u00e9n po\u00f1ernos diante del e deixarnos tocar para escoitar: Effeta! \u00c1brete!<\/p>\n\n\n\n

+ Ponte en cami\u00f1o para acoller a vida dos homes e mulleres desta terra galega. \u00c1brete aos seus problemas, preocupaci\u00f3ns, esperanzas e ilusi\u00f3ns\u2026 Son t\u00faas, acolle e escoita. Como se nos convidaba na primeira lectura, algo novo est\u00e1 a brotar e habemos de ser xeradores de esperanza, especialmente nestes momentos de crises e de pospandemia.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete ao paso do Esp\u00edrito, que hoxe segue falando e fac\u00e9ndose presente en tantas realidades pequenas desta Igrexa, rural e urbana, agr\u00edcola, obreira e mari\u00f1eira, e xerando as\u00ed un ceo novo e unha terra nova onde habite a xustiza.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete aos pobres, que son o coraz\u00f3n do evanxeo e o lugar onde poder facer a experiencia m\u00e1is grande da misericordia de Deus.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a vivir a vida en comunidade, porque con outros se vive mellor a experiencia do Deus que \u00e9 Trinidade de persoas. E \u00e1brete a ser comunidade aberta, intercultural, c\u00e1lida, acolledora, onde todos se sentan a gusto, os que ve\u00f1en de f\u00f3ra e os que non atopan fogar, na casa, sen ser censurados e xulgados. Comunidade adulta, que non busca o \u00e9xito sen\u00f3n a fecundidade, e que para iso se forma na fe e fai procesos continuos de crecemento.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a facer da vida misi\u00f3n, compromiso, entrega, relaci\u00f3n, vocaci\u00f3n ao servizo da nosa Igrexa e da nosa sociedade.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete deixando atr\u00e1s tantas cadeas de prexu\u00edzos, de ignorancia, de ideolox\u00edas para acoller a vida nova que Xes\u00fas che quere regalar \u00e1 t\u00faa familia, ao teu traballo, \u00e1 t\u00faa parroquia, \u00e1 t\u00faa asociaci\u00f3n ou movemento\u2026<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete \u00e1 solidariedade e \u00e1 amizade cos pobres, como nos dic\u00eda a segunda lectura: unha Igrexa e unha sociedade onde non exista acepci\u00f3n de persoas, onde non nos fixemos nas aparencias sen\u00f3n que miremos ao coraz\u00f3n, onde a nosa Igrexa sexa fogar dos m\u00e1is pobres, dos que non te\u00f1en ou non saben, dos que se senten s\u00f3s e feridos, dos emigrantes, dos mozos, unha Igrexa \u201chospital de campa\u00f1a\u201d que acolle aos feridos das guerras do noso mundo.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a edificar unhas relaci\u00f3ns sociais, desde o ensino social, que edifique un mundo diferente onde a pol\u00edtica e a econom\u00eda se constr\u00faan ao servizo de cada persoa, contrib\u00faan ao ben com\u00fan e \u00e1 amizade social, e sirvan ao aut\u00e9ntico desenvolvemento humano integral e solidario.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete ao futuro so\u00f1ando: non perdamos a capacidade de so\u00f1ar<\/strong>. O que non so\u00f1a est\u00e1 morto. O evanxeo e a s\u00faa proposta \u00e9, sobre todo, un so\u00f1o, o so\u00f1o de Deus para n\u00f3s que nos ama como a fillos. Un so\u00f1o que est\u00e1 chamado a facerse hoxe realidade neste pobo, nesta Igrexa..<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete e d\u00e1te unha nova oportunidade, sexa cal fora a t\u00faa situaci\u00f3n, para alcanzar a plenitude de vida de Xes\u00fas. El qu\u00e9rete recrear, rexenerar, renovar\u2026<\/p>\n\n\n\n

Ben sabemos que non somos n\u00f3s os que coas nosas propias forzas poderemos alcanzar estas metas e estes bos desexos. \u00c9 o Esp\u00edrito, que habita en n\u00f3s e que se nos regala na s\u00faa Igrexa, o que abrir\u00e1 os nosos o\u00eddos, os nosos ollos, as nosas mans, o noso coraz\u00f3n\u2026<\/p>\n\n\n\n

Que fermoso ser\u00eda se, froito do encontro con Cristo, cada un de n\u00f3s e a nosa propia Igrexa diocesana de Mondo\u00f1edo-Ferrol, present\u00e1rase ante a nosa querida sociedade galega con este magn\u00edfico testemu\u00f1o de novidade, ilusi\u00f3n e esperanza<\/strong>! As\u00ed o so\u00f1aba Isa\u00edas, na primeira lectura, ao profetizar no medio do deserto do desterro un manantial que acouga a sede e rexenera o p\u00e1ramo. Nesta hora da evanxelizaci\u00f3n estamos chamados m\u00e1is que nunca a facer realidade esta boa noticia que fai presente o Reino de Deus. Que a Virxe dos Remedios, san Rosendo e san Xiao, patr\u00f3n da nosa cidade, nos axuden a facer vida estas insinuaci\u00f3ns do Esp\u00edrito.<\/p>\n\n\n\n

Mons. Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos
Bispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol<\/p>\n"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":7229,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_es_post_content":"\n

Concatedral de San Xiao de Ferrol, domingo 5 de septiembre de 2021<\/p>\n\n\n\n

\u201cCon vosotros cristiano, para vosotros obispo\u201d como dijo san Agust\u00edn en su \u00e9poca, me dispongo a iniciar una nueva etapa en mi vida que supone, sobre todo, una incorporaci\u00f3n al recorrido milenario y sabio de esta Iglesia a la que vengo a servir\"<\/p>\n\n\n\n

Hoy es un d\u00eda muy significativo para m\u00ed y para nuestra Iglesia de Mondo\u00f1edo Ferrol. Tras la ordenaci\u00f3n y consagraci\u00f3n ayer en nuestra querida catedral de Mondo\u00f1edo, hoy presido por primera vez la eucarist\u00eda como pastor de esta Iglesia en la tambi\u00e9n querida concatedral de Ferrol. Podr\u00edamos decir que es como los primeros pasos en el caminar vacilante de este obispo novel que viene con muchas ganas de entregarse, quereros, ayudaros<\/strong> en el camino de la vida que el Se\u00f1or obra en vosotros y, por supuesto, dejarse ayudar<\/strong>. Sin duda que vuestra experiencia acompa\u00f1ando estos inicios de otros hermanos obispos es una garant\u00eda de \u00e9xito\u2026<\/p>\n\n\n\n

Y todo ello desde el convencimiento de que la Iglesia es una familia, con diferentes ministerios y tareas, en la que todos somos necesarios e imprescindibles<\/strong> y en la que todos enriquecemos con nuestra vocaci\u00f3n la belleza que da la diversidad y pluralidad en la comuni\u00f3n. Hoy siguen resonando las palabras del Maestro: \u201cLa mies es mucha y los obreros pocos: Rogad al due\u00f1o de la mies que env\u00ede obreros a su mies\u201d. Creo que estamos llamados a vivir una cultura vocacional en nuestra Iglesia. \u00a1Qu\u00e9 gozo descubrir y vivir la vida como misi\u00f3n y vocaci\u00f3n para otros!<\/p>\n\n\n\n

Quiero comenzar saludando a todos los presentes, autoridades que nos honr\u00e1is con vuestra presencia, familiares y amigos que nos acompa\u00f1\u00e1is en este d\u00eda, pero especialmente a todos y cada uno de los que hab\u00e9is podido participar o nos segu\u00eds por los medios de comunicaci\u00f3n, pienso en los conventos de clausura y en los misioneros. \u00a1Qu\u00e9 suerte poder celebrar el domingo, el D\u00eda del Se\u00f1or y el D\u00eda de la Iglesia, con tanta expectaci\u00f3n, gozo y esperanzas contenidos! Hoy se hace realidad el sentido pleno del domingo como octavo d\u00eda que nos orienta hacia la nueva creaci\u00f3n donde todo ser\u00e1 recapitulado y plenificado en Cristo. En torno al obispo, al que hab\u00e9is esperado y por el que hab\u00e9is orado en estos \u00faltimos meses, con su presbiterio con el que forma una unidad, y con todo el Pueblo de Dios que camina en estas tierras hermosas, cobra mayor sentido la celebraci\u00f3n de la eucarist\u00eda, la acci\u00f3n de gracias al Padre por todo el bien que nos hace, por todas las gracias que sobre nosotros derrama cada d\u00eda. Enviado por el Se\u00f1or (esa es mi se\u00f1a de identidad y garant\u00eda) me siento hoy muy afortunado y dichoso por esta porci\u00f3n del Pueblo de Dios que se me conf\u00eda<\/strong>. \u201cCon vosotros cristiano, para vosotros obispo\u201d, como dijo san Agust\u00edn en su \u00e9poca, me dispongo a iniciar una nueva etapa en mi vida que supone, sobre todo, una incorporaci\u00f3n al recorrido milenario y sabio de esta Iglesia a la que vengo a servir. En esta nueva etapa evangelizadora acogiendo los retos que se nos presentan, continuaremos desde la sinodalidad<\/strong> a la que nos convoca el papa Francisco, en el necesario proceso de conversi\u00f3n pastoral. Una conversi\u00f3n que se muestra en la reforma de las estructuras pero, sobre todo, en la transformaci\u00f3n personal que se deriva en la santidad de vida, en la santidad sencilla y an\u00f3nima de la puerta de al lado.<\/p>\n\n\n\n

Un camino este muy exigente que conseguiremos solo si somos capaces de ponernos, como disc\u00edpulos, a la escucha del Maestro y de su Palabra. Es esta Palabra la que ha de conformar nuestra vida y nuestra Iglesia local. Acojamos los textos que hoy hemos proclamado en la celebraci\u00f3n y que nos iluminan muy bien en este d\u00eda.<\/p>\n\n\n\n

En el evangelio hemos escuchado el relato del sordomudo que es sanado tras el encuentro con Jes\u00fas. Un encuentro provocado por la gente que \u201cse lo presentaron para que lo impusiera las manos\u201d. No me dig\u00e1is que no es una imagen preciosa de aquello a lo est\u00e1 llamada nuestra Iglesia diocesana<\/strong>: hacer de puente (ese signo he colocado en mi escudo episcopal), de instrumento para que nuestros contempor\u00e1neos se encuentren con Jes\u00fas, tengan la experiencia sanadora y salvadora del encuentro con Jes\u00fas. Esta es la misi\u00f3n de la Iglesia y esta es la tarea de todo misionero evangelizador. La experiencia previa sanadora que cada uno de nosotros hemos hecho de recobrar una vida nueva, plena y feliz tras el encuentro con Jes\u00fas, la queremos compartir y provocar en tantos hermanos nuestros a los que amamos de coraz\u00f3n. Esa es la Iglesia misionera que hoy se necesita: poner a cada persona delante de Jes\u00fas<\/strong> para que sea \u00c9l, no nosotros, el que le abra los o\u00eddos, la vista, el coraz\u00f3n, las manos, la vida\u2026<\/p>\n\n\n\n

Nuestros conciudadanos, y nosotros mismos tambi\u00e9n, nuestra misma Iglesia en tantas ocasiones, nos sentimos identificados y representados en ese sordomudo del relato: incapaces de o\u00edr los gritos de nuestros hermanos que sufren, de o\u00edr la leve brisa de Dios que requiere del silencio y del discernimiento, de escuchar a nuestro alrededor porque estamos encerrados en nuestro propio yo y en nuestras cosas, incapaces de comunicar y comunicarnos con Dios y con los hermanos\u2026<\/p>\n\n\n\n

Reconozcamos, como nos recuerda el papa Francisco, que padecemos hoy un s\u00edndrome de autorreferencialidad que nos impide crear fraternidad, que nos sumerge en nuestro propio mundo individualista y cerrado. Nuestra propia Iglesia, a veces, vive tambi\u00e9n en esta tesitura de cerrarse para protegerse. El falso respeto o una equivocada tolerancia, deriva en un testimonio descafeinado que dificulta la transmisi\u00f3n de la fe. Tambi\u00e9n nosotros, en muchas ocasiones, somos sordos o mudos, o ambas cosas a la vez.<\/p>\n\n\n\n

Os invito con todo el coraz\u00f3n hoy a escuchar y acoger, personal y eclesialmente, la invitaci\u00f3n de Jes\u00fas<\/strong>. Necesitamos tambi\u00e9n ponernos delante de \u00c9l y dejarnos tocar para escuchar: \u00a1Effeta! \u00a1\u00c1brete!<\/p>\n\n\n\n

+ Ponte en camino para acoger la vida de los hombres y las mujeres de esta tierra gallega. \u00c1brete a sus problemas, preocupaciones, esperanzas e ilusiones\u2026 Son tuyas, acoge y escucha. Como se nos invitaba en la primera lectura, algo nuevo est\u00e1 brotando y hemos de ser generadores de esperanza, especialmente en estos momentos de crisis y de pospandemia.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete al paso del Esp\u00edritu que hoy sigue hablando y haci\u00e9ndose presente en tantas realidades peque\u00f1as de esta Iglesia, rural y urbana, agr\u00edcola, obrera y marina, y generando as\u00ed un cielo nuevo y una tierra nueva donde habite la justicia.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a los pobres que son el coraz\u00f3n del Evangelio y el lugar donde poder hacer la experiencia m\u00e1s grande de la misericordia de Dios.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a vivir la vida en comunidad, porque con otros se vive mejor la experiencia del Dios que es Trinidad de personas. Y \u00e1brete a ser comunidad abierta, intercultural, c\u00e1lida, acogedora, donde todos se sientan a gusto, los que vienen de fuera y los que no encuentran hogar, en casa, sin ser censurados y juzgados. Comunidad adulta, que no busca el \u00e9xito sino la fecundidad y que para ello se forma en la fe y hace procesos continuos de crecimiento.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a hacer de la vida misi\u00f3n, compromiso, entrega, relaci\u00f3n, vocaci\u00f3n al servicio de nuestra Iglesia y de nuestra sociedad.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete dejando atr\u00e1s tantas cadenas de prejuicios, de ignorancia, de ideolog\u00edas para acoger la vida nueva que Jes\u00fas te quiere regalar a tu familia, a tu trabajo, a tu parroquia, a tu asociaci\u00f3n o movimiento\u2026<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a la solidaridad y a la amistad con los pobres como nos dec\u00eda la segunda lectura: una Iglesia y una sociedad donde no exista acepci\u00f3n de personas, donde no nos fijemos en las apariencias sino que miremos el coraz\u00f3n, donde nuestra Iglesia sea hogar de los m\u00e1s pobres, de los que no tienen o no saben, de los que se sienten solos y heridos, de los emigrantes, de los j\u00f3venes, una Iglesia \u201chospital de campa\u00f1a\u201d que acoge a los heridos de las guerras de nuestro mundo.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a edificar unas relaciones sociales, desde la ense\u00f1anza social, que edifique un mundo diferente donde la pol\u00edtica y la econom\u00eda se construyan al servicio de cada persona, contribuyan al bien com\u00fan y a la amistad social y sirvan al aut\u00e9ntico desarrollo humano integral y solidario.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete al futuro so\u00f1ando: no perdamos la capacidad de so\u00f1ar<\/strong>. El que no sue\u00f1a est\u00e1 muerto. El Evangelio y su propuesta es, sobre todo, un sue\u00f1o, el sue\u00f1o de Dios para nosotros que nos ama como a hijos. Un sue\u00f1o que est\u00e1 llamado a hacerse hoy realidad en este pueblo, en esta Iglesia..<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete y date una nueva oportunidad, sea cual sea tu situaci\u00f3n, para alcanzar la plenitud de vida de Jes\u00fas. \u00c9l te quiere recrear, regenerar, renovar\u2026<\/p>\n\n\n\n

Bien sabemos que no somos nosotros los que con nuestras propias fuerzas podremos alcanzar estas metas y estos buenos deseos. Es el Esp\u00edritu, que habita en nosotros y que se nos regala en su Iglesia, el que abrir\u00e1 nuestros o\u00eddos, nuestros ojos, nuestras manos, nuestro coraz\u00f3n\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u00a1Qu\u00e9 hermoso ser\u00eda si, fruto del encuentro con Cristo, cada uno de nosotros y nuestra propia Iglesia diocesana de Mondo\u00f1edo-Ferrol, se presentase ante nuestra querida sociedad gallega con este magn\u00edfico testimonio de novedad, ilusi\u00f3n y esperanza<\/strong>! As\u00ed lo so\u00f1aba Isa\u00edas, en la primera lectura, al profetizar en medio del desierto del destierro un manantial que calma la sed y regenera el p\u00e1ramo. En esta hora de la evangelizaci\u00f3n, estamos llamados m\u00e1s que nunca a hacer realidad esta buena noticia que hace presente el Reino de Dios. Que la Virgen de los Remedios, san Rosendo y san Juli\u00e1n, patrono de nuestra ciudad, nos ayuden a hacer vida estas insinuaciones del Esp\u00edritu.<\/p>\n\n\n\n

Mons. Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos
Obispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol
\u00a0<\/p>\n\n\n\n

\nhttps:\/\/twitter.com\/mondonedoferrol\/status\/1434540613882585096?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1434540613882585096%7Ctwgr%5E89ed6eff65cfbdc8dc5be320772f815c6e09de15%7Ctwcon%5Es1_c10&ref_url=https%3A%2F%2Fmondonedoferrol.org%2Findex.php%3Ffriendly_url_edicion%3Dhomiliasid_articulo%3D2014046123friendly_url_articulo%3Dprimera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano-\n<\/div><\/figure>\n","_es_post_name":"primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano","_gl_post_content":"\n

Hoxe \u00e9 un d\u00eda moi significativo para min e para nosa Igrexa de Mondo\u00f1edo Ferrol. Trala ordenaci\u00f3n e consagraci\u00f3n onte na nosa querida catedral de Mondo\u00f1edo, hoxe presido por primeira vez a eucarist\u00eda como pastor desta Igrexa na tam\u00e9n querida concatedral de Ferrol. Poderiamos dicir que \u00e9 como os primeiros pasos no cami\u00f1ar vacilante deste bispo novel que v\u00e9n con moitas ganas de entregarse, querervos, axudarvos<\/strong> no cami\u00f1o da vida que o Se\u00f1or obra en v\u00f3s e, por suposto, deixarse axudar<\/strong>. Sen d\u00fabida que a vosa experiencia acompa\u00f1ando estes inicios doutros irm\u00e1ns bispos \u00e9 unha garant\u00eda de \u00e9xito\u2026<\/p>\n\n\n\n

E todo iso desde o convencemento de que a Igrexa \u00e9 unha familia, con diferentes ministerios e tarefas, na que todos somos necesarios e imprescindibles e na que todos enriquecemos coa nosa vocaci\u00f3n a beleza que d\u00e1 a diversidade e pluralidade na comu\u00f1\u00f3n. Hoxe seguen ecoando as palabras do Mestre: \u201cA mies \u00e9 moita e os obreiros poucos: Rogade ao dono da mies que env\u00ede obreiros \u00e1 s\u00faa mies\u201d. Creo que estamos chamados a vivir unha cultura vocacional na nosa Igrexa. Que gozo descubrir e vivir a vida como misi\u00f3n e vocaci\u00f3n para outros!<\/p>\n\n\n\n

Quero comezar saudando a todos os presentes, autoridades que nos honrades coa vosa presenza, familiares e amigos que nos acompa\u00f1ades neste d\u00eda, pero especialmente a todos e cada un dos que puidestes participar ou nos seguides polos medios de comunicaci\u00f3n, penso nos conventos de clausura e nos misioneiros. Que sorte poder celebrar o domingo, o D\u00eda do Se\u00f1or e o D\u00eda da Igrexa, con tanta expectaci\u00f3n, gozo e esperanzas contidos! Hoxe faise realidade o sentido pleno do domingo como oitavo d\u00eda que nos orienta cara \u00e1 nova creaci\u00f3n onde todo ser\u00e1 recapitulado e plenificado en Cristo. En torno ao bispo, ao que esperastes e polo que orastes nestes \u00faltimos meses, co seu presbiterio co que forma unha unidade, e con todo o Pobo de Deus que cami\u00f1a nestas terras fermosas, cobra maior sentido a celebraci\u00f3n da eucarist\u00eda, a acci\u00f3n de grazas ao Pai por todo o ben que nos fai, por todas as grazas que sobre n\u00f3s derrama cada d\u00eda. Enviado polo Se\u00f1or (ese \u00e9 o meu aceno de identidade e garant\u00eda) s\u00edntome hoxe moi afortunado e ditoso por esta porci\u00f3n do Pobo de Deus que se me conf\u00eda<\/strong>. \u201cConvosco cristi\u00e1n, para v\u00f3s bispo\u201d, como dixo san Agust\u00edn na s\u00faa \u00e9poca, disp\u00f3\u00f1ome a iniciar unha nova etapa na mi\u00f1a vida que sup\u00f3n, sobre todo, unha incorporaci\u00f3n ao percorrido milenario e sabio desta Igrexa \u00e1 que ve\u00f1o servir. Nesta nova etapa evanxelizadora acollendo os retos que se nos presentan, continuaremos desde a sinodalidade \u00e1 que nos convoca o papa Francisco, no necesario proceso de conversi\u00f3n pastoral. Unha conversi\u00f3n que se mostra na reforma das estruturas pero, sobre todo, na transformaci\u00f3n persoal que se deriva na santidade de vida, na santidade sinxela e an\u00f3nima da porta do lado.<\/p>\n\n\n\n

Un cami\u00f1o este moi esixente que conseguiremos s\u00f3 se somos capaces de po\u00f1ernos, como disc\u00edpulos, \u00e1 escoita do Mestre e da s\u00faa Palabra. \u00c9 esta Palabra a que ha de conformar a nosa vida e a nosa Igrexa local. Acollamos os textos que hoxe proclamamos na celebraci\u00f3n e que nos iluminan moi ben neste d\u00eda.<\/p>\n\n\n\n

No evanxeo escoitamos o relato do xordomudo que \u00e9 sandado tras o encontro con Xes\u00fas. Un encontro provocado pola xente que \u201cllo presentaron para que lle impuxese as mans\u201d. Non me digades que non \u00e9 unha imaxe preciosa daquilo ao que est\u00e1 chamada a nosa Igrexa diocesana: facer de ponte (ese signo coloqueino no meu escudo episcopal), de instrumento para que os nosos contempor\u00e1neos se atopen con Xes\u00fas, te\u00f1an a experiencia sandadora e salvadora do encontro con Xes\u00fas. Esta \u00e9 a misi\u00f3n da Igrexa e esta \u00e9 a tarefa de todo misioneiro evanxelizador. A experiencia previa sandadora que cada un de n\u00f3s fixemos de recobrar unha vida nova, plena e feliz tras o encontro con Xes\u00fas, quer\u00e9mola compartir e provocar en tantos irm\u00e1ns nosos que amamos de coraz\u00f3n. Esa \u00e9 a Igrexa misioneira que hoxe se necesita: po\u00f1er a cada persoa diante de Xes\u00fas<\/strong> para que sexa El, non n\u00f3s, o que lle abra os o\u00eddos, a vista, o coraz\u00f3n, as mans, a vida\u2026<\/p>\n\n\n\n

Os nosos concidad\u00e1ns, e n\u00f3s mesmos tam\u00e9n, a nosa mesma Igrexa en tantas ocasi\u00f3ns, sent\u00edmonos identificados e representados nese xordomudo do relato: incapaces de o\u00edr os berros dos nosos irm\u00e1ns que sofren, de o\u00edr a leve brisa de Deus que require do silencio e do discernimento, de escoitar ao noso redor porque estamos encerrados no noso propio eu e nas nosas cousas, incapaces de comunicar e comunicarnos con Deus e cos irm\u00e1ns\u2026<\/p>\n\n\n\n

Reco\u00f1ezamos, como nos lembra o papa Francisco, que padecemos hoxe unha s\u00edndrome de  autorreferencialidade que nos impide crear fraternidade, que nos mergulla no noso propio mundo individualista e pechado. A nosa propia Igrexa, \u00e1s veces, vive tam\u00e9n nesta tesitura de pecharse para protexerse. O falso respecto ou unha equivocada tolerancia deriva nun testemu\u00f1o descafeinado que dificulta a transmisi\u00f3n da fe. Tam\u00e9n n\u00f3s, en moitas ocasi\u00f3ns, somos xordos ou mudos, ou ambas as cousas \u00e1 vez.<\/p>\n\n\n\n

Conv\u00eddovos con todo o coraz\u00f3n hoxe a escoitar e acoller, persoal e eclesialmente, a invitaci\u00f3n de Xes\u00fas<\/strong>. Necesitamos tam\u00e9n po\u00f1ernos diante del e deixarnos tocar para escoitar: Effeta! \u00c1brete!<\/p>\n\n\n\n

+ Ponte en cami\u00f1o para acoller a vida dos homes e mulleres desta terra galega. \u00c1brete aos seus problemas, preocupaci\u00f3ns, esperanzas e ilusi\u00f3ns\u2026 Son t\u00faas, acolle e escoita. Como se nos convidaba na primeira lectura, algo novo est\u00e1 a brotar e habemos de ser xeradores de esperanza, especialmente nestes momentos de crises e de pospandemia.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete ao paso do Esp\u00edrito, que hoxe segue falando e fac\u00e9ndose presente en tantas realidades pequenas desta Igrexa, rural e urbana, agr\u00edcola, obreira e mari\u00f1eira, e xerando as\u00ed un ceo novo e unha terra nova onde habite a xustiza.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete aos pobres, que son o coraz\u00f3n do evanxeo e o lugar onde poder facer a experiencia m\u00e1is grande da misericordia de Deus.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a vivir a vida en comunidade, porque con outros se vive mellor a experiencia do Deus que \u00e9 Trinidade de persoas. E \u00e1brete a ser comunidade aberta, intercultural, c\u00e1lida, acolledora, onde todos se sentan a gusto, os que ve\u00f1en de f\u00f3ra e os que non atopan fogar, na casa, sen ser censurados e xulgados. Comunidade adulta, que non busca o \u00e9xito sen\u00f3n a fecundidade, e que para iso se forma na fe e fai procesos continuos de crecemento.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a facer da vida misi\u00f3n, compromiso, entrega, relaci\u00f3n, vocaci\u00f3n ao servizo da nosa Igrexa e da nosa sociedade.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete deixando atr\u00e1s tantas cadeas de prexu\u00edzos, de ignorancia, de ideolox\u00edas para acoller a vida nova que Xes\u00fas che quere regalar \u00e1 t\u00faa familia, ao teu traballo, \u00e1 t\u00faa parroquia, \u00e1 t\u00faa asociaci\u00f3n ou movemento\u2026<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete \u00e1 solidariedade e \u00e1 amizade cos pobres, como nos dic\u00eda a segunda lectura: unha Igrexa e unha sociedade onde non exista acepci\u00f3n de persoas, onde non nos fixemos nas aparencias sen\u00f3n que miremos ao coraz\u00f3n, onde a nosa Igrexa sexa fogar dos m\u00e1is pobres, dos que non te\u00f1en ou non saben, dos que se senten s\u00f3s e feridos, dos emigrantes, dos mozos, unha Igrexa \u201chospital de campa\u00f1a\u201d que acolle aos feridos das guerras do noso mundo.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete a edificar unhas relaci\u00f3ns sociais, desde o ensino social, que edifique un mundo diferente onde a pol\u00edtica e a econom\u00eda se constr\u00faan ao servizo de cada persoa, contrib\u00faan ao ben com\u00fan e \u00e1 amizade social, e sirvan ao aut\u00e9ntico desenvolvemento humano integral e solidario.<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete ao futuro so\u00f1ando: non perdamos a capacidade de so\u00f1ar<\/strong>. O que non so\u00f1a est\u00e1 morto. O evanxeo e a s\u00faa proposta \u00e9, sobre todo, un so\u00f1o, o so\u00f1o de Deus para n\u00f3s que nos ama como a fillos. Un so\u00f1o que est\u00e1 chamado a facerse hoxe realidade neste pobo, nesta Igrexa..<\/p>\n\n\n\n

+ \u00c1brete e d\u00e1te unha nova oportunidade, sexa cal fora a t\u00faa situaci\u00f3n, para alcanzar a plenitude de vida de Xes\u00fas. El qu\u00e9rete recrear, rexenerar, renovar\u2026<\/p>\n\n\n\n

Ben sabemos que non somos n\u00f3s os que coas nosas propias forzas poderemos alcanzar estas metas e estes bos desexos. \u00c9 o Esp\u00edrito, que habita en n\u00f3s e que se nos regala na s\u00faa Igrexa, o que abrir\u00e1 os nosos o\u00eddos, os nosos ollos, as nosas mans, o noso coraz\u00f3n\u2026<\/p>\n\n\n\n

Que fermoso ser\u00eda se, froito do encontro con Cristo, cada un de n\u00f3s e a nosa propia Igrexa diocesana de Mondo\u00f1edo-Ferrol, present\u00e1rase ante a nosa querida sociedade galega con este magn\u00edfico testemu\u00f1o de novidade, ilusi\u00f3n e esperanza<\/strong>! As\u00ed o so\u00f1aba Isa\u00edas, na primeira lectura, ao profetizar no medio do deserto do desterro un manantial que acouga a sede e rexenera o p\u00e1ramo. Nesta hora da evanxelizaci\u00f3n estamos chamados m\u00e1is que nunca a facer realidade esta boa noticia que fai presente o Reino de Deus. Que a Virxe dos Remedios, san Rosendo e san Xiao, patr\u00f3n da nosa cidade, nos axuden a facer vida estas insinuaci\u00f3ns do Esp\u00edrito.<\/p>\n\n\n\n

Mons. Fernando Garc\u00eda Cadi\u00f1anos
Bispo de Mondo\u00f1edo-Ferrol<\/p>\n","_gl_post_name":"","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[21,7],"tags":[],"class_list":{"0":"post-7228","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-homilias","8":"category-la-voz-del-pastor"},"yoast_head":"\nPrimera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Concatedral de San Xiao de Ferrol, domingo 5 de septiembre de 2021 \u201cCon vosotros cristiano, para vosotros obispo\u201d como dijo san Agust\u00edn en su \u00e9poca, me dispongo a iniciar una nueva etapa en mi vida que supone, sobre todo, una incorporaci\u00f3n al recorrido milenario y sabio de esta Iglesia a la que vengo a servir” […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2021-09-03T08:29:00+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2022-11-17T09:32:48+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1400\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"787\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"AdminObra\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:creator\" content=\"@mondonedoferrol\" \/>\n<meta name=\"twitter:site\" content=\"@mondonedoferrol\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"AdminObra\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"9 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\"},\"author\":{\"name\":\"AdminObra\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/person\/f3f24efc598dea3c68782ca073fcdc13\"},\"headline\":\"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano\",\"datePublished\":\"2021-09-03T08:29:00+00:00\",\"dateModified\":\"2022-11-17T09:32:48+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\"},\"wordCount\":1797,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg\",\"articleSection\":[\"Homil\u00edas\",\"La voz del Pastor\"],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\",\"name\":\"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg\",\"datePublished\":\"2021-09-03T08:29:00+00:00\",\"dateModified\":\"2022-11-17T09:32:48+00:00\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg\",\"width\":1400,\"height\":787},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/\",\"name\":\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization\",\"name\":\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png\",\"contentUrl\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png\",\"width\":460,\"height\":137,\"caption\":\"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/\"},\"sameAs\":[\"https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol\",\"https:\/\/x.com\/mondonedoferrol\",\"https:\/\/www.instagram.com\/mondonedoferrol\/\"]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/person\/f3f24efc598dea3c68782ca073fcdc13\",\"name\":\"AdminObra\",\"url\":\"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/author\/admin\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","og_description":"Concatedral de San Xiao de Ferrol, domingo 5 de septiembre de 2021 \u201cCon vosotros cristiano, para vosotros obispo\u201d como dijo san Agust\u00edn en su \u00e9poca, me dispongo a iniciar una nueva etapa en mi vida que supone, sobre todo, una incorporaci\u00f3n al recorrido milenario y sabio de esta Iglesia a la que vengo a servir” […]","og_url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/","og_site_name":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol","article_published_time":"2021-09-03T08:29:00+00:00","article_modified_time":"2022-11-17T09:32:48+00:00","og_image":[{"width":1400,"height":787,"url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"AdminObra","twitter_card":"summary_large_image","twitter_creator":"@mondonedoferrol","twitter_site":"@mondonedoferrol","twitter_misc":{"Escrito por":"AdminObra","Tempo de lectura":"9 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/"},"author":{"name":"AdminObra","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/person\/f3f24efc598dea3c68782ca073fcdc13"},"headline":"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano","datePublished":"2021-09-03T08:29:00+00:00","dateModified":"2022-11-17T09:32:48+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/"},"wordCount":1797,"publisher":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg","articleSection":["Homil\u00edas","La voz del Pastor"],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/","name":"Primera homil\u00eda de Mons. Garc\u00eda Cadi\u00f1anos como obispo diocesano - Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","isPartOf":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg","datePublished":"2021-09-03T08:29:00+00:00","dateModified":"2022-11-17T09:32:48+00:00","inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/primera-homilia-de-mons-garcia-cadinanos-como-obispo-diocesano\/#primaryimage","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg","contentUrl":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/articulos-9937.jpg","width":1400,"height":787},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#website","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/","name":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#organization","name":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png","contentUrl":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mon.png","width":460,"height":137,"caption":"Di\u00f3cesis de Mondo\u00f1edo - Ferrol @mondonedoferrol"},"image":{"@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/mondonedoferrol","https:\/\/x.com\/mondonedoferrol","https:\/\/www.instagram.com\/mondonedoferrol\/"]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/#\/schema\/person\/f3f24efc598dea3c68782ca073fcdc13","name":"AdminObra","url":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/author\/admin\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7228","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7228"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7228\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7231,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7228\/revisions\/7231"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7229"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7228"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7228"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mondonedoferrol.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7228"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}