Acoller o cambio

A Coresma é o tempo do cambio. Conversión quere dicir isto: cambio. Hai duas maneiras, porén, de entendelo cambio: cambiar eu certas cousas na vida –na miña ou na dos outros- ou ben acoller o cambio. O primeiro é máis doado ca o segundo. Cambiar cousas, mesmo importantes na vida, e máis doado que acoller o cambio. A vida pódenos cambiar nun intre. O que non pode a vida é facer o que só nós podemos: acoller o cambio. A conversion da que nos fala Xesús non é troco dunhas cousas por outras: do que está mal polo que está ben. Non nos convida a trocar cousas na vida. Isto xa sabemos facelo se queremos. Convídanos a acoller o cambio, a vida que nos cambia nun intre ás veces. Isto é a conversion que agarda de nós.

A vida é certo que nos pode cambiar nun intre. Para ben ou para mal. A vida vén como vén. As cousas pasan, ás veces, sen que poidamos facer nada por evitalas. Sen que poidamos nin sequera entendelas. Aos malos tócalles a lotaría. Alomenos parécenos que nunca lles pasa nada. Todo me pasa a mín; "Por que a min?", pregúntase calquera, "se eu sempre me portei ben e fun una boa persoa…". Doutra banda, para os que lles vai ben ou non lles pasa nada, non é certo que foron ditas aquelas palabras?: "Vindo a luz ao mundo os homes escolleron a tebra en vez da luz".

O difícil non é trocar unhas cousas por outras, as malas polas boas. Se che toca a lotaría podes facelo axiña. E se non che toca pero es unha boa persoa sempre poderás mellorar. O difícil é acoller a luz que vén cara nós cando a vida nos cambia. O difícil é crer na luz no medio da tebra deste mundo onde aos malos nunca lles pasa nada é, por riba de todo, lles vai moi ben.

 

«O difícil é crer na luz no medio da tebra deste mundo onde aos malos nunca lles pasa nada é, por riba de todo, lles vai moi ben»

Artículos relacionados

Síguenos

5,484FansMe gusta
4,522SeguidoresSeguir
1,230SuscriptoresSuscribirte

Últimas publicaciones

Etiquetas