La diócesis retransmitirá por Youtube la eucaristía en la Jornada Mundial del Enfermo

Convocatoria, oración y carta del delegado de Pastoral de la Salud

8 febrero 2022.- La diocesis de Mondoñedo-Ferrol conmemorará la fiesta de Nuestra Señora de Lourdes con varias celebraciones el próximo viernes 11, organizadas por el grupo de la Hospitalidad de Lourdes, a las que están invitados todos los diocesanos, especialmente los enfermos, sus familiares y cuidadores.

La eucaristía solemne del día 11 será a las 19:00 horas en la iglesia parroquial de Santa Icía de Trasancos (Ferrol), estará presidida por el obispo diocesano, monseñor Fernando García Cadiñanos, y será retransmitida en directo a través del canal diocesano de Youtube.

Planning de la jornada:

· 11:00 h.- Rosario.

· De 11:30 a 13:00 h.- Bendición y oración individual de los enfermos.

· 18:00 h.- Oración de Adoración Eucarística.

· 19:00 h.- Eucarística solemne de la Virgen y del Día del Enfermo.

 ·19:45 h.- Procesión de las Antorchas.
 


 

CARTA DEL DELEGADO DIOCESANO DE PASTORAL DE LA SALUD

Inspirado pola pasaxe de Lucas á que fai referencia, o papa Francisco proponnos nesta Xornada Mundial do Enfermo percorrer un camiño de caridade e misericordia que nos leve a medrar no servizo e na cercanía ós enfermos a ás súas familias.

Xesús, o Fillo de Deus Encarnado, amosa desde o primeiro momento a Súa predilección polos pobres e descartados, polos feridos e enfermos que pasan desapercibidos ou ignorados á beira do camiño. A súa mensaxe, a súa acción, a súa misión ven revestida de misericordia que desborda tenrura, forza e compaixón; e son os enfermos as primeiras testemuñas e destinatarios do poder do Mesías, dun poder que anticipa neles a sanación total, como principio, xa irreversible, da salvación plena e definitiva.

“Ide e curade”, “Facede o que eu fago” con humildade e por AMOR. Esa é a ensinanza, o mandato evanxélico que debe trascender tempo e historia, batendo con arroubo nos corazóns de cantos acollemos o Deus connosco; que veu a sementar entre nós o xermolo dunha terra nova e dun ceo novo.

Desde este paradigma evanxélico, os axentes sanitarios (profesionais, coidadores, voluntarios, grupos de pastoral da saúde) debemos asumir con profunda humildade e xenerosa responsabilidade o “privilexio” de camiñar descalzos na “terra sagrada” do sufrimento, de tocar con tenrura as pegadas que a dor e a soidade imprimen no rostro de cada doente; expresión viva de Cristo mesmo, que comparte cada particular calvario como propio.

Esta é unha tarefa valiosísima polo seu fin e esixente polos seus medios, e precisa de competencia eficaz tanto técnica como relacional; con especial empeño na capacitación para escoitar e acompañar.

Os axentes procuradores da saúde son a imaxe actual do pousadeiro da parábola do bo samaritano; e son os centros sanitarios as novas pousadas, casas de misericordia, onde se dispensan os coidados necesarios para recuperar a dignidade irrenunciable da “humanidade enferma”, que semella arrebatar o sufrimento.

Entre eses innumerables pousadeiros, a historia da Igrexa recoñece os xenerosos dons derramados polo Espírito en tantos fundadores de institucións ó servizo dos enfermos, mulleres e homes encarnados na historia do seu tempo, no medio da dor, a enfermidade e da fraxilidade, coa delicada e difícil misión de curar cando é posible, de coidar e acompañar sempre.

As institucións sanitarias católicas foron e son exemplo, e como tales, tesouro precioso que hai que custodiar e soster.

A Pastoral da Saúde tamén é por iso un servizo indispensable e insustituible, patrimonio fiel do mandato evanxélico, representando o abaixamento de Deus que se achega ós enfermos coa bendición, a palabra, os sacramentos; cunha “proposta efectiva de itinerario de crecemento e maduración na fe” desde a experiencia doente.

No medio do misterio da enfermidade, toma especial relevancia o ministerio da Consolación que vivifica e conforta ó sufrinte coa forza da fe e da esperanza.

Aínda ó pé da cruz de cada enfermo, e no derradeiro alento do noso peregrinar por este mundo, prevalecerá a certeza de que Cristo vive, e será el mesmo o que nos leve a repusar nos brazos tenros e misericordiosos do Pai.

Anímovos neste tempo a entrar en comunión cos enfermos, coas súas realidades; a vivir apaixoadamente a cercanía e a descubrir nos desfigurados da terra a Xesús transfigurado que se revela en Deus de VIVOS.

Sentíndonos agraciados e agradecidos, pedimos que o Nosa Señora de Lourdes, Saúde dos Enfermos, coa súa tenrura maternal, siga tendo man de nós.

Que Deus Pai, Fillo e Espírito Santo nos bendiga agora e sempre.

Moitas grazas.

José Luis Fernández
Delegado Pastoral de la Salud
Diócesis de Mondoñedo-Ferrol

 

Gracias por Tu Compasión (Oración de acción de Gracias)

Quero compartir con todos vós una pequeña oración sinxela e humilde, en forma de poema, que escribín desde a posición do enfermo e sandado por Xesús, mestre de compaixón e misericordia, o bo samaritano por excelencia. Con ela quixera lembrar e promover a actitude do ferido-sandador, que se reincorpora ó camiño coa misión de acompañar… Espero que poida servirvos dalgún xeito na vosa oración particular. Moitas grazas….

Gracias por tu compasión…

Buen Samaritano (Lc. 10, 25-37)

Siempre que me viste herido
al borde de mil caminos,
compartiste mi destino
derramando compasión.

Te acercaste en mi lamento,
me curaste con tus manos
y enseñaste a mis hermanos
a acogerme en mi dolor.

Dejé de ser forastero,
pobre, enfermo, abandonado:
me sentí feliz y amado
por ser parte de tu amor.

Te doy gracias cada día
por el bálsamo divino
que de santos óleo y vino
restaura mi corazón.

Y por ti seré en el mundo
sanador, prójimo, amigo,
compañero y fiel testigo
de tu esperanza, Señor.

 

Artículos relacionados

Síguenos

5,484FansMe gusta
4,522SeguidoresSeguir
1,230SuscriptoresSuscribirte

Últimas publicaciones

Etiquetas