Para orar cada día

2ª Semana del Tiempo de Pascua
Lunes 13 de abril de 2026. Festividad de San Martín
Comentarios preparados por el sacerdote diocesano Xaquín Campo

«É necesario que vós nazades de novo»

Juan 3, 1-8

Había entre os fariseos un home chamado Nicodemo, maxistrado dos xudeus. Este veu onda el pola noite e díxolle: «Rabbí!: sabemos que viñeches de Deus como mestre, pois ninguén pode facer estes signos que ti fas, non sendo que Deus estea con el». Respondeulle Xesús: «Con toda verdade cho aseguro: como un non naza de novo, non pode ver o Reino de Deus». Replicoulle Nicodemo: «Como pode un home nacer, sendo vello? Pode entrar outra vez no seo da nai e nacer?». Respondeulle Xesús: «Con toda verdade cho aseguro: como un non renaza pola auga e o Espírito, non pode entrar no Reino de Deus. O que naceu da carne, é carne; e o que naceu do Espírito, é espírito. Non che estrañe que eu che dixese: é necesario que vós nazades de novo. O vento sopra onde quere e ti séntelo zoar pero non sabes de onde vén nin para onde vai. Así pasa con todo aquel que naceu do Espírito».


Comentario

Nicodemo, home relixioso de verdade, descobre o Reino de Deus por mediación de Xesús: E vai ao encontro persoal con El. Nicodemo móvese na vella orde: El xa pertence ao pobo de Deus, por nacemento, da estirpe de Abrahán e por ser fiel observante da lei. Que máis ten que facer? A resposta de Xesús é perturbadora: hai que re-nacer desde a raíz. Iso esixe conversión persoal a El. Renunciar “ao maligno” e fe en Cristo-Xesús. Iso vén de Deus, Pai amoroso e realízase mediante o signo sensíbel e comunitario da auga bautismal, pero será obra de Espírito Santo.

Nacer de novo pola auga e o Espírito, o paso renovador que Xesús, falándolle a Nicodemo, pide para a comunidade de discípulos. É o novo nivel da existencia humana O xerado polo humano comeza a ser iluminado pola nova orde, representada por Xesús. Así segue a ser hoxe: non provén de elementos naturais nin de ritos “externos”. Cómpre abrírmonos a acción do Espírito Santo en nós. A comunidade cristiá empeza a crecer e a aumentar. O testemuño dos discípulos é ben visto e aceptado.


Para reflexionar

· VER: Por onde vai o mundo de hoxe? Seguramente, moitos dos que lemos isto, xa temos “recibido” o bautismo. Xa fixemos o rito e xa temos o “certificado”. Xa está todo, non si? Pero, por onde está indo o mundo hoxe e aquí?

· XULGAR:
1.- Renuncias ao Satán:-ao pecado, como negación de Deus;-ao mal, como signo do pecado no mundo;-ao erro, como negación da verdade; -á violencia, como contraria á caridade; -ao egoísmo, como falta de testemuño de amor? Si, renuncio.
2.- Renuncias ás obras opostas ao Evanxeo de Xesús: -á envexa e ao odio;-á preguiza e á indiferenza;-á covardía e aos acomplexamentos;-ao materialismo e á sensualidade;-á inxustiza e aos favoritismos;- ás trampulladas e ao suborno? R.- Si, renuncio.
3.-Renuncias aos criterios e comportamentos que levan a:-crerse o mellor;-verse ir sempre de “superior”;-crerse xa convertido do todo;-buscar o diñeiro como o máximo valor;-buscar o pracer como única ilusión;-buscar o propio interese por encima do ben común?.- R.-Si, renuncio.


Oración

“OH DEUS, crea en min un corazón puro e renóvame por dentro con un espírito firme. Non me deixes lonxe do teu rostro. Non retires de min o teu santo Espírito” (Sal 50). Amén, Aleluia.

Nosa Señora da Pascua de Resurrección, acompaña ti o noso proceso resucitador persoal e comunitario dunha igrexa que quere camiñar en sinodalidade. Amén. Aleluia! Aleluia!