Para orar cada día

2ª Semana del Tiempo de Pascua
Viernes 17 de abril de 2026. Festividad de San Roberto
Comentarios preparados por el sacerdote diocesano Xaquín Campo

«Este si que é o profeta que había de vir ao mundo!»

Juan 6, 1-15

Despois disto foi Xesús á outra banda do mar de Galilea (ou de Tiberíades). Seguíao unha chea de xente, porque viran os sinais que facía nos enfermos. Subiu Xesús ao monte e sentou alí cos seus discípulos. Estaba a chegar a Pascua, a festa dos xudeus. Levantou a vista Xesús e, vendo vir tanta xente cara a el, díxolle a Felipe: «Onde imos mercar pan, para que coma esta xente?» (Isto dicíao para tantealo, que el ben sabía xa o que ía facer). Respondeulle Felipe: «Nin medio ano de xornal chega para que cada un deles reciba un codelo». Un dos seus discípulos, André, o irmán de Simón Pedro, díxolle: «Hai aquí un rapaz que ten cinco bolos de pan de cebada e dous peixes; pero que é iso para tantos?». Xesús ordenou: «Facede sentar a xente!». Había moita herba naquel sitio. E sentaron coma uns cinco mil homes. Entón colleu Xesús os pans e, dando grazas, repartiu aos sentados canto quixeron e o mesmo os peixes. Cando se fartaron, díxolles aos seus discípulos: «Recollede os anacos sobrantes, para que non se estrague nada». Entón xuntáronos e encheron doce cestas cos anacos dos cinco bolos de pan de cebada, que lles sobraran aos que comeron. Ao veren aqueles homes o sinal que fixera, dicían: «Este si que é o profeta que había de vir ao mundo!». Entón Xesús, decatándose de que o ían vir coller para o proclamar rei, retirouse outra vez ao monte el só.


Comentario

Levantou os ollos e veu a multitude que acorría a El porque tiña visto os sinais que el operaba cos doentes. Como alimentaremos a todos estes? É Pascua: festa do Éxodo. Apoiado na pobreza dadivosa dun mociño Xesús fai o “signo”: Reparte o pan para todos. A eucaristía, o novo signo da comunidade: Xesús, PAN DE VIDA, sacramento da Pascua, distribúe pan abundante para a vida. El cobre as necesidades do home e mulleres, como antes o fixo o maná no deserto. A comunidade encontra na Eucaristía a Xesús como o alimento e pan da vida. Revelación da persoa de Cristo, plenitude de graza, onde se multiplica o pan para todos. O pan, sinal doutro Pan, só é autenticamente Pan de vida se é recibido nunha dispoñibilidade que volva a cada participante irmao dos pobres,

“Recoñecer nos pobres o dereito a recibiren o pan da vida, significa comprometerse coas esixencias do amor e traducir a escala mundial a obra emprendida por Cristo”. “Non e posíbel dar o pan da vida eterna, sen se empeñar en serio na solidariedade humana”. “O amor dos pobres, amor aos inimigos, é a mais segura verificación da calidade da caridade”.


Para reflexionar

SER PAN, SIGNIFICA:
· que teño que ter paciencia e mansedume, coma o pan, que se deixa amasar, cocer e partir.
· que teño que ser humilde, coma o pan, que non figura na lista dos pratos exquisitos. Está sempre aí para compartir.
· que teño que cultivar a tenrura e a bondade, coma o pan, porque así é o pan: tenro e bo.
· que teño que vivir sempre no amor máis grande, capaz de morrer por dar a vida coma o pan.


Oración

Señor, dános hoxe o noso pan de cada día. Amén. Alleluia!
Señor, dános siempre de este Pan: tu cuerpo y sangre, Señor.
María, Raíña da paz.