Para orar cada día
33ª Semana del Tiempo Ordinario
Sábado 21 de noviembre de 2026. Presentación de la Virgen
Comentarios preparados por Óscar Fernández, sacerdote diocesano
«Deus non é un Deus de mortos, senón de vivos»
Lucas 20, 27-40
Chegaron algúns saduceos, eses que negan que haxa resurrección, e preguntáronlle: «Mestre, Moisés deixou escrito: “Se lle morre a alguén seu irmán sen deixar fillos, que case coa viúva de seu irmán, para lle dar descendencia”. Pois dunha vez había sete irmáns. O primeiro casou, e morreu sen fillos. Despois casou con ela o segundo; e logo o terceiro; e así os sete foron casando coa viúva, morrendo tamén sen deixar fillos. Ao cabo, morreu tamén a muller. Agora, cando resuciten, de cal deles vai ser a muller, se estivo casada cos sete?». Xesús contestoulles: «Neste mundo os homes e mais as mulleres casan entre eles. Pero os que sexan dignos da vida futura e da resurrección de entre os mortos, non casarán nin eles nin elas, pois non poden morrer. Son coma anxos, e son fillos de Deus por naceren na resurrección. E que resucitan os mortos, ben o deixou indicado Moisés, cando dixo do Señor, no episodio da silveira: O Deus de Abraham, o Deus de Isaac e o Deus de Xacob. E Deus non é un Deus de mortos, senón de vivos, para El todos están vivos». E nisto algúns dos letrados dixéronlle: «Ben falado, Mestre». Pois xa non se atrevían a preguntarlle máis nada.
Comentario
No templo de Xerusalén, Xesús ensina e tamén discute. Nesta ocasión os que o veñen a probar son os saduceos, a sección xudía á que pertencían a maioría dos sacerdotes, e que só aceptaban como libros sagrados o chamado Pentateuco de Moisés. Nel non hai referencias directas á vida eterna nin á resurrección e eles negábana. Intentan probar a Xesús cun razoamento absurdo, como sería a historia da muller casada sete veces. A idea de resurrección que barallan é demasiado materialista.
Ás veces ridiculizamos as cousas da fe por aferrarnos a imaxes inadecuadas. Xesús contéstalles indo máis alá e sen entrar na lóxica do absurdo. Fai un plantexamento novo, pero partindo dun texto do Pentateuco, que eles aceptaban, en Ex 3, cando Deus se revela a Moisés como o Deus dos patriarcas. Xesús ve nesta afirmación que Deus é de vivos e non de mortos, porque a súa fidelidade a eles non é cancelada pola morte. Esta interpretación facíana xa outros xudeus da época, aplicándoa a aqueles que por ser fieis á Lei morreran torturados (vémolo nun texto apócrifo como 4Macabeos 7,19: “porque só os que están convencidos da piedade poden ter dominio da súa dimensión corporal, porque eles cren que para Deus non morren, ao igual que Abrahán Isaac e Xacob”). Xesús aplícaa a todos. Na presenza de Deus todos viven. E non queda aí a cousa. A resurrección suporá unha nova maneira de ser e unha nova corporeidade, similar á dos anxos, co cal o matrimonio aparece como algo santo, pero propio deste mundo.
Para reflexionar
Neste mes de novembro, como descubro eu a fe na resurrección futura? Penso de verdade que os nosos defuntos viven para Deus, aínda antes da resurrección corporal?
Oración
Señor, que os nosos defuntos vivan en plenitude diante de ti, libres de todo pecado que poda escurecer o gozo de estar na túa festa.








Nacido en Ferrol el 21 de abril de 1983. Realiza los estudios posobligatorios, hasta COU, en el Colegio Tirso de Molina de los PP. Mercedarios en Ferrol.
Nacida en Ferrol (A Coruña) el 24 de mayo de 1972.




















