Para orar cada día

28ª Semana del Tiempo Ordinario
Miércoles 14 de octubre de 2026. Festividad de San Calixto I
Comentarios preparados por el grupo de voluntariado de la parroquia de Mandiá (Ferrol)

«¡Ai de vós, que sodes coma sepulcros que non se ven, e que a xente pisa sen se decatar!»

Lucas  11, 42-46

¡Ai de vós, fariseos! Pagades o décimo pola menta, pola ruda e por tódalas verduras, e deixades a un lado a xustiza e mais o amor de Deus. Pero é isto o que hai que practicar, aínda que sen descoidar o outro. ¡Ai de vós, fariseos, que devecedes polos primeiros postos nas sinagogas, e porque vos fagan reverencias nos rueiros! ¡Ai de vós, que sodes coma sepulcros que non se ven, e que a xente pisa sen se decatar! Entón un xurista, tomando a palabra, replicoulle: ‑ Mestre, dicindo esas cousas, tamén nos aldraxas a nós. El contestoulle: ‑ ¡Ai tamén de vós, os xuristas, porque botades enriba dos homes fardos insoportables, e vós nin cun dedo os tocades!


Comentario

Xesús non está a criticar que os fariseos cumpran coas prácticas relixiosas, como pagar o décimo, nin que os xuristas fagan cumprir a lei. O que critica e que as normas e as leis estean por diante da verdadeira xustiza sostida no amor de Deus. Critica que esteamos tan pendentes das aparencias, de ocupar postos relevantes e destacados, de cumprir preceptos baleiros de sentido, sen afondar no precepto do amor. A Xesús, o que lle importa, é como xeramos vida ao noso redor a través do amor. Somos bendicidos con dons por Deus para poder alcanzar a nosa plenitude e a de canto nos rodea.

A Lei xudía era moi estrita con todo o que se consideraba impuro ou contaminante, sempre referido ao que entraba dende fóra e non tanto ao que había dentro das persoas. Mais, contamina todo o que nos aparta da lei do amor de Deus, esa que nos leva á compaixón, ao perdón, a non sentírmonos superiores nin mellores que os demais, a compartir, acoller, acompañar. Cada quen ten que buscar dentro de si eses dons e saber poñelos a disposición dos demais en vez de pedirlles a outros cargar con cruces que non somos quen de soportar.


Para reflexionar

Ás veces preocupámonos demasiado por facer as cousas ben por fóra e esquecemos o que levamos dentro. Hoxe podemos preguntarnos se as nosas palabras e accións transmiten realmente respecto, bondade e xustiza. Un pequeno xesto de comprensión, unha axuda desinteresada ou unha palabra amable poden transformar o día de alguén.


Oración

Señor, axúdanos a vivir con sinxeleza e coherencia e a tratar aos que nos rodean con amabilidade, respecto e xustiza, sobre todo nos pequenos xestos de cada día.