A importancia dun libro

Sen dúbida que todos temos na nosa memoria ou na nosa retina momentos nos que, ao redor dun libro, reuniuse un grupo de persoas que fan piña escoitando atentos o relato e imaxinando cada un no seu interior o texto proclamado. Na nosa infancia houbo momentos nos que, na escola ou no fogar, alguén proclamaba en voz alta algunha historia interesante. Así o seguen facendo os monxes e monxas na súa clausura durante as comidas, alimentando desta forma non soamente o corpo senón o espírito.

E é que o libro ten sempre unha forza especial. Mesmo nestes momentos nos que o libro dixital ábrese o seu propio camiño, ou cando a lectura non é que digamos unha actividade masiva na nosa cultura, o libro é creador de lazos, contedor de saberes, lanzadeira para o futuro, caixón de experiencias e sabedoría.

A relixión cristiá ten tamén un libro, ou mellor, moitos libros contidos nun: a Biblia. Ao redor deste libro as comunidades cristiás fóronse reunindo para escoitar, para acoller, para moldear o espírito, o corazón e a mirada, para proxectar o presente e o futuro, para saborear o amor e a experiencia dunha amizade ofrecida con Deus xeradora de moita vida. Mesmo cada eucaristía, cada sacramento, ten o seu momento forte ao redor da Palabra que é proclamada, escoitada, acollida, meditada. Porque para o crente, a Biblia é un libro singular, non un mero conxunto de palabras humanas, senón un libro que contén a Palabra de Deus.

Precisamente o vindeiro domingo 22 celebramos o Domingo da Palabra. O papa Francisco quixo que, practicamente ao comezar o novo ano e tras contemplar o misterio da Palabra feita carne, dediquemos este domingo terceiro do Tempo Ordinario á “celebración, reflexión e divulgación da Palabra de Deus”. Trátase de que nos familiaricemos e entremos na intimidade coa Sagrada Escritura e co Resucitado que non cesa de partir a Palabra e o Pan na comunidade.

Habemos de recoñecer que, por desgraza, o noso coñecemento da Palabra de Deus é escaso. Aínda que se fixeron moitos esforzos por difundila, seguimos tristemente sen familiarizarnos coa súa mensaxe, coa súa boa noticia. E iso ten as súas consecuencias… San Xerome dicía que “o descoñecemento das Escrituras é descoñecer ao propio Cristo”. Ademais, na Biblia recóllese a experiencia do pobo crente, a sabedoría escondida que nos leva á luz do invisible, a revelación do que Deus é e fai para a nosa salvación…

Benedicto XVI, a quen despedía hai unhas semanas, escribíanos estas palabras oportunas: “A Igrexa fúndase sobre a Palabra de Deus, nace e vive dela. Ao longo de toda a súa historia, o pobo de Deus atopou sempre nela a súa forza, e a comunidade eclesial crece tamén hoxe en escóitaa, na celebración e no estudo da Palabra de Deus”.

Que fermoso sería e que ben nos faría se, nesta xornada, adquirísemos un pequeno compromiso convertido en hábito: ler persoalmente a Palabra de Deus de cada día! Que estupendo sería se, en todas as comunidades cristiás, nos reunísemos semanalmente un grupo de crentes para escoitar, dialogar e comentar os textos dominicais! Con que agarimo e nostalxia lembro os meus inicios de vida sacerdotal cando así o animei cun pequeno grupo de persoas que descubriron a beleza que supón esta práctica! Porque “a Palabra de Deus sempre é viva e eficaz”. Convídovos a familiarizarvos con ela, a coñecela para que ela siga enchendo de moita vida a túa historia persoal e a das nosas comunidades.

O voso irmán e amigo

+Fernando, bispo de Mondoñedo-Ferrol