Despedida e acción de grazas a 134 anos de presenza educativa da Compañía de María en Ferrol

O vindeiro sábado 1 de xullo, ás 18:00 horas, na igrexa parroquial do Carme de Ferrol, terá lugar unha eucaristía (presidida polo noso bispo) na que se homenaxeará e agradecerá o compromiso de 134 anos da congregación da Compañía de María en Ferrol.

Foron os pais xesuítas quen solicitou esta congregación para o seu servizo en Ferrol, chegando seis relixiosas de Lérida en 1889, sendo a primeira superiora a madre María Teresa Miés. Foron acollidas en Ferrol á súa chegada de modo multitudinario e foi na concatedral de San Xiao onde foron recibidas nunha celebración. Comezaron no número 65 de rúa Castañar (antiga Rúa da Terra), no barrio da Madalena. O colexio de San Amaro, en Esteiro, iniciaríase en 1890. Desde 1961 a súa tarefa estenderíase co colexio Lestonnac, no barrio de Caranza.

Durante máis de vinte e cinco anos unha pequena comunidade colaborou intensamente en As Pontes na pastoral, formando a primeira experiencia de equipo pastoral diocesano e colaborando como profesorado nos centros educativos ponteses. Nesa tarefa na localidade perderon a vida nun accidente de tráfico dous das relixiosas.

Ligados á Compañía de María quedarán os nomes de relixiosas que achegaron moito, tanto ao educativo como ao social, na nosa diocese. Daría para moitas páxinas citar a todas e merecerá a pena realizar un libro testemuñal sobre moitas das monxas que deixaron unha pegada xigante no noso pasado diocesano. Entre moitas delas non podemos esquecernos de nomes entrañables como o de Charo Fernández España, quen vitalizou e apoiou a catequese diocesana e a súa delegación de modo incansable.

Uxío García Amor, Charo Fernández e Xoán Xosé Fernández. Homenaxe á Cía. de María en As Pontes (2009)

Na actualidade é superiora da congregación en Ferrol a relixiosa Charo Abeledo. A comunidade trasládase a outras casas en Galicia, en especial a Santiago, para recibir o merecido coidado; e os colexios de Ferrol integraranse a partir do vindeiro curso na rede de colexios de Arenales, tal e como se daba a coñecer o pasado 8 de febreiro a toda a comunidade educativa.

Comunidade de San Amaro (2023)

A orixe da Compañía de María fíxase un 25 de marzo de 1606, data na que foi aprobada a congregación de relixiosas ao servizo da educación da muller polo arcebispo de Burdeos; en 1607, o papa Paulo V apróbaa como Orde da Nosa Señora. En vida da fundadora, santa Juana de Lestonnac, xa se iniciaron sesenta enclaves da súa obra en Francia. En España a súa primeira presenza será en Barcelona en 1650, dez anos despois de falecer santa Juana. Santa Juana quixo ofrecer ás vocacións que xurdían unha comunidade cun estilo de vida contemplativo-apostólico, abrindo escolas baixo a protección de María.

A Compañía de María mantén presenza mundial en 28 países. Conta con seis núcleos apostólicos de evanxelización en España: Barcelona, Granada, Logroño, San Sebastián, Santiago e Valladolid.


Charo Abeledo: “En Ferrol nos hemos sentido muy queridas”

Con motivo de la despedida de la comunidad religiosa nos hemos acercado a hablar con Charo Abeledo, la superiora en Ferrol, para comentar el acto y hacer balance de lo que se va a vivir el próximo sábado.

Charo Abeledo (Foto: R. Loureiro)

134 años son muchos. ¿Qué mensaje os gustaría enviar en este momento a Ferrol y a la diócesis?
Agradecer todo los vivido, tanto en Ferrol, como en As Pontes, como en muchos encuentros diocesanos en los que hemos formado parte con toda la comunidad. Han sido experiencias preciosas, momentos de agradecer a tantas gentes, a los sacerdotes, obispos, y a tantas compañeras y compañeros en la docencia, a alumnos, feligreses… ¡a tanta gente! Han sido grandes vivencias de compañerismo y de amistad. En Ferrol, donde hemos centrado la mayor parte de nuestro proyecto educativo, nos hemos sentido siempre muy acogidas, arropadas y queridas.

¿Qué se siente cuando pasados los años os encontráis por la calle con alumnos y alumnas ya casados, incluso ya abuelos?
Es muy gratificante, una experiencia muy bonita. Emociona y recompensa haberlos visto crecer y hacerse grandes en la vida. Como profesorado, en nuestra vocación de entrega a la enseñanza, podrá haber algún mal recuerdo de un momento concreto de alguien, porque todos nos podemos equivocar o meter la pata, pero es muy bonito el cariño que nos han devuelto muchas veces cuando nos recuerdan desde el cariño, cuando reconocen el esfuerzo y cuando vemos que hemos colaborado a abrir valores y crecer en principios que fundamentan el poso de muchas familias. Sentimiento agradecido y bonito.

Al irse jubilando de la docencia, vivisteis en comunidad junto al colegio de San Amaro. ¿Cómo fueron estos años y a dónde os cambiáis para esta etapa?
Residimos en un edificio contiguo al colegio con nueve pisos de altura, estrecho en dimensiones que llevaba a tener el “ascensor más transitado de Ferrol”. Quedábamos ahora trece monjas y de ellas siete se marcharán para Santiago y otras seis iremos para Coruña. Tenemos casas en Coruña, Santiago y Vigo, en estos momentos en Galicia, y era el momento adecuado para tomar esta decisión. Nos hemos sentido queridas y agradecemos con cariño a los capellanes y sacerdotes que nos han celebrado y acompañado estos años: don Marcos Marino, Xosé Francisco Delgado, Pedro Rodríguez, Antonio Basanta, Carlos Miranda…, cuando pudieron celebraron la eucaristía y en ocasiones celebramos la Palabra juntas.

¿Momentos para recordar muchos pilares que fueron grandes testimonios en vuestra comunidad?
Es una jornada para dar gracias por todas y cada una, por citar (sabiendo que hay que hablar de todas), recordamos con Cariño a Charo, nos celebraba la Palabra y su presencia diocesana en la catequesis y pastoral diocesana es imborrable… Todos recordamos a María Antonia, todo carácter y vitalidad, con una fuerza y empeño increíble, que a pesar de llevar a los jóvenes con aquella dureza de “mandona” y no cortarse nada diciéndoles las cosas, es increíble cómo la querían y la buscaban con tanto cariño, y que dejó un testimonio de cariño inmenso en tantos de ellos… Muchas otras como Pilocha, y la cercanía con tanta gente de Ferrol… El humor, el carisma para la docencia, el esfuerzo, el sacrificio… de tantas compañeras… mucho por lo que dar las gracias a Dios.

¿En qué va a consistir el acto del próximo sábado?
Por aforo será en la iglesia parroquial del Carmen de Ferrol. Será una eucaristía presidida por nuestro obispo. En ese acto intervendrá nuestra provincial, Nélida Andrés, para hablar en nombre de la Compañía de María; también intervendrá una antigua alumna y al término compartiremos algo juntos en el colegio de San Amaro.

Invitación oficial aos actos de despedida

Charo, un fuerte abrazo en estos momentos a toda la comunidad. Como compañero de pastoral que pude compartir gratos momentos con vosotras en As Pontes entre 2000 y 2004, desde el equipo de antiguos compañeros en As Pontes, daros las gracias. Cuando la imagen de la Niña María se envío a Ferrol hace más de cien años desde Lérida, se dijo que “era una princesita”, y parece que le quedó ese nombre. Una imagen que ha salido a hombros de tantos niños y niñas que llevaban la rosa y la cinta, que cantaban el “Celestial Niñ”a y con el que personalmente he podido celebrar con vosotras en el colegio en muchas ocasiones en una experiencia inolvidable. Siempre que encuentro a alguien que me dice que fue alumno/a vuestro/a le entono el “Celestial Niña…”, porque soy conocedor de que habéis sido una preciosa experiencia unida a sus vidas… El sábado el Carmen estará a tope de gente, de agradecimiento, como las crónicas cuentan que estuvo San Julián de Ferrol hace 134 años cuando llegasteis.

Reportaxe de Javier Martínez Prieto

Artículos relacionados

Síguenos

5,484FansMe gusta
4,606SeguidoresSeguir
1,230SuscriptoresSuscribirte

Últimas publicaciones

Etiquetas